Είσαι ένας πιτσιρικάς (λευκός) Αμερικανός και έχεις μπόλικους λόγους να θέλεις «να τα χώσεις» σε πολλούς και διάφορους. Ο Eminem είναι πια λίγο πασέ (τον έμαθε μέχρι και η μάνα σου) χώρια που ανέκαθεν σου φαινόταν «λίγος». Περιμένεις λοιπόν με αγωνία το νέο άλμπουμ των Linkin Park -μαζί με τους υπόλοιπους 14 εκατ. οπαδούς που αγόρασαν το «Hybrid Theory» (2001), χαρίζοντάς του τον τίτλο του πιο μοσχοπουλημένου ντεμπούτο της νέας χιλιετίας. Τη μέρα που το «Meteora» κυκλοφορεί, σπεύδεις να το αγοράσεις και επιστρέφεις στο σπίτι με λαχτάρα να το ακούσεις. Το χαρμάνι metalικών κιθαριστικών ριφ, προκλητικού rap, ανάστατου scratch και new wave αναμνήσεων που ξεχύνεται από τα ηχεία είναι ακριβώς ό,τι περίμενες. «Ρίχτε τα μεγάλοι!» αναφωνείς. Τότε ακριβώς μπαίνει στο δωμάτιο ο μεγάλος σου αδερφός, ψάχνοντας το αντίτυπο του «Raw Power» που σου δάνεισε χθες. Με μια υποτιμητική γκριμάτσα στο πρόσωπο σε ρωτά «ποιος ο λόγος που γίνεται όλη αυτή η φασαρία;». Κι εσύ δεν έχεις τι να του πεις…