43

Στο στόχαστρο των Ευρωπαίων κοινοβουλευτικών, μελών της Συνέλευσης της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, βρέθηκε η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Μπους στο όνομα της καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας, κατά την έναρξη του συμποσίου της ΔΕΕ, τη Δευτέρα στην Αθήνα.

Το συμπόσιο έχει θέμα «Η Ευρώπη και η νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Κοινή αντιμετώπιση της τρομοκρατίας» και διοργανώνεται από τη Βουλή των Ελλήνων στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας.

Όπως επισήμανε ο Απόστολος Κακλαμάνης κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση, ο στόχος της αντιμετώπισης της εξάπλωσης των όπλων μαζικής καταστροφής «δεν μπορεί να επιτευχθεί με κατακερματισμένη τη διεθνή κοινότητα και με την ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινή γνώμη να εξεγείρεται και να αποδοκιμάζει τα μέσα που επιλέγονται μονομερώς εναντίον του Ιράκ, παραγνωρίζοντας τα αρμόδια όργανα της διεθνούς κοινότητας. Και αυτό παρά την αποκρουστική εικόνα που έχει η ανθρωπότητα τόσο για τον δικτάτορα Χουσεΐν όσο και για το τυραννικό καθεστώς του».

Κατά τον κ. Κακλαμάνη, κύριος μοχλός της δράσης της διεθνούς κοινότητας δεν μπορεί να είναι άλλος από το Συμβούλιο Ασφαλείας που έχει την αποκλειστική ευθύνη ν αποφασίσει την επιβολή αφοπλισμού στο Ιράκ, όταν ολοκληρωθεί το έργο των διεθνών επιθεωρητών.

Ο πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη συνεργασία με τον αραβικό κόσμο, ο οποίος, όπως είπε, δεν αντιλαμβάνεται τη λογική των «δύο μέτρων και δύο σταθμών», λογική που δεν αντιλαμβάνεται και ολόκληρος ο ελληνισμός έναντι της συνεχιζόμενης τουρκικής στρατιωτικής κατοχής στη Βόρεια Κύπρο, παρά τα συνεχή ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Εξέφρασε, δε, το φόβο ότι ο πόλεμος αυτός μπορεί να καταστεί όχημα για τη μετατροπή του φαινομένου της τρομοκρατίας σε «μεταστατικό καρκίνο» που θα εξαπλωθεί σ ολόκληρο τον κόσμο.

Τοποθετούμενος από το βήμα του συμποσίου, ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Μαγκριώτης σημείωσε ότι «η στρατηγική του προέδρου Μπους για προληπτική αντιμετώπιση απειλών κατά των ΗΠΑ, πριν και την πλήρη μορφοποίησή τους, κινδυνεύει να φέρει το διεθνές δίκαιο στα όριά του». Προσέθεσε, επίσης, ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος και άλλες χώρες να μιμηθούν το υπόδειγμα των ΗΠΑ, αλλά και να «ενθαρρυνθεί η στροφή άλλων χωρών προς τα όπλα μαζικής καταστροφής, προκειμένου να προστατευθούν από το δόγμα Μπους».

Ο κ. Μαγκριώτης πρότεινε να πραγματοποιηθεί διεθνής διάλογος για το ζήτημα της ασφάλειας, με ευκταία κατάληξη την υιοθέτηση της άποψης ότι η εξουσιοδότηση της παγκόσμιας κοινότητας θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο της όποιας στρατιωτικής δράσης, ότι η άριστη ασφάλεια των κοινωνιών είναι πάντα αμυντικής μορφής και πως η δίκαιη τιμωρία εμπεριέχει και το στοιχείο της αναλογικότητας στην εφαρμογή της.

Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΕ Λουίς Μαρία ντε Πούιγκ, διέκρινε ως «ανησυχητικά στοιχεία στο νέο δόγμα Μπους» την αποφασιστικότητα για μονομερή δράση, το στόχο της διαρκούς διατήρησης στρατιωτικής υπεροχής έναντι όλων των υπολοίπων κρατών και την «καινοφανή ιδέα» ότι οι ΗΠΑ έχουν μια ειδική αποστολή στον πλανήτη.

«Οι Ευρωπαίοι έχουν υποχρέωση να σκέφτονται τις συνέπειες μιας τέτοιας στρατηγικής και να υπερασπιστούν τις δικές τους αξίες και οράματα» κατέληξε.

Ακόμα πιο κατηγορηματικός, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος έκανε λόγο για «αυταρχισμό που εκπορεύεται από την υπερδύναμη», με «ιδεολογική επένδυση την επιβολή των δημοκρατικών θεσμών, έστω και διά των όπλων».

«Η Ευρώπη γειτονεύει με τον αραβικό κόσμο. Δράσεις που δεν συμβάλλουν στην σταθερότητά του, συνιστούν μεγαλύτερη απειλή για την ίδια, παρά για την Αμερική» υποστήριξε ο κ. Παπούλιας, διαπιστώνοντας ότι η ΕΕ «δεν μίλησε με μία γλώσσα στην κρίση αυτή. Η συνοχή της υπέστη σοβαρό ρήγμα, σε μια κρίσιμη εποχή που συζητούσε για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα».

Ενδιαφέρουσα υπήρξε και η ομιλία του Ιβάν Έλαντ, στελέχους του Ανεξάρτητου Ινστιτούτου του Όκλαντ της Καλιφόρνια, ο οποίος, αν και εναντιώθηκε στη νέα ρεπουμπλικανική στρατηγική, υπενθύμισε ότι η επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο και ο βομβαρδισμός του Σουδάν δεν είχαν τη νομιμοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά «την έγκριση του ΝΑΤΟ».

Κατά τον κ. Έλαντ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ χρησιμοποιεί τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου ως πρόσχημα για επίθεση εναντίον του «άξονα του κακού», με ενδεχόμενους νέους στόχους, το Ιράν και τη Βόρειο Κορέα.

Ο Αμερικανός ομιλητής επισήμανε, επίσης, ότι αν οι ΗΠΑ θέλουν να σταματήσουν τον πολλαπλασιασμό των όπλων μαζικής καταστροφής θα έπρεπε να περιορίσουν την επιθετικότητά τους. Παράλληλα «θα έπρεπε και η Ευρώπη (ή οι χώρες που βρίσκονται πιο κοντά σε μια απειλή) να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών δαπανών».

Ο Ρώσος κοινοβουλευτικός Βλαντιμίρ Λούκιν, έκανε λόγο για ένα «περίεργο δόγμα», τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ κάνουν ό,τι θέλουν και κατονομάζουν εκείνους που τις παρενοχλούν, λέγοντας ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν σε κανέναν να αποκτήσει τη δική τους ισχύ. «Τι θα γίνει εάν η Κίνα κινητοποιηθεί; Θα αρχίσουν πόλεμο και κατά της Κίνας;» διερωτήθηκε.

Η συζήτηση που ακολούθησε ανέδειξε και πάλι τη διάσταση προσεγγίσεων που χαρακτηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στην κρίση στο Ιράκ.

Παρά την συνομολογία της ανάγκης οικοδόμησης της Ευρώπης, ως φερέγγυας δύναμης στο διεθνές σκηνικό, δεν έλειψαν και τοποθετήσεις βουλευτών από τις χώρες που συνεπικουρούν τις ΗΠΑ στο συγκεκριμένο ζήτημα (Βρετανία, Ιταλία), οι οποίοι υπερασπίστηκαν θέσεις αντίστοιχες με εκείνες των κυβερνήσεών τους.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι στο περιθώριο του συμποσίου, ο πρώην υπουργός Θόδωρος Πάγκαλος υποστήριξε ότι «ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει» και πως «το κείμενο των τριών, είναι σαφές ότι δεν ενδιαφέρεται για τον ΟΗΕ. Αποφάσισαν να αδιαφορήσουν».

«Η ελληνική προεδρία έχει υπερβεί τον εαυτό της και ως χώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Οι μηχανές του πολέμου έχουν ήδη ανάψει» δήλωσε ο κ. Πάγκαλος, συμπληρώνοντας ότι ο πόλεμος δεν μπορεί να αποτραπεί ούτε από τον ΟΗΕ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ