Τη δεκαετία του ΄70 αναπλάθει ο Γιάννης Πάριος και κυκλοφορεί το καλύτερο από τα προσωπικά του άλμπουμ που έχουν βγει στο εμπόριο τα τελευταία χρόνια. Εάν εξαιρέσουμε ορισμένες άτυχες στιγμές -τα εκτός κλίματος και εμπορικού προσανατολισμού τσιφτετέλια «Κόκκινα κεριά» και «Μαύρα χάλια»-, τα περισσότερα από τα υπόλοιπα track κινούνται στο χώρο της λαϊκής μπαλάντας και ντύνονται τους ρυθμούς του ζεϊμπέκικου ή του χασάπικου, με το μπουζούκι σε πρώτο πλάνο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στο δημοφιλή καλλιτέχνη ότι εξακολουθεί να είναι σπουδαίος ερμηνευτής, ένας βάρδος του ερωτικού τραγουδιού που δίνει υπόσταση ακόμα και σε μελοδραματικές μετριότητες («Ακόμα καίγομαι», «Αγάπη μου»). Παράλληλα όμως οφείλουμε να σταθούμε αρνητικά στο στίχο, που αντί να είναι περισσότερο «ψαγμένος» καταφεύγει σε ευκολίες του τύπου «Τι ψυχή θα παραδώσεις/Όταν μια καρδιά προδώσεις» ή «Ακόμα καίγομαι όταν σε σκέφτομαι/Δεν σε ξεπέρασα το παραδέχομαι». Η Σοφία Βόσσου -ως συνθέτις- υπογράφει τα πιο καλά κομμάτια του δίσκου, ενώ ευχάριστη έκπληξη αποτελεί το «Ρεζίλι» σε μουσική και στίχους του ίδιου του Γ.Πάριου.
Όπως όλες οι πρόσφατες παραγωγές της Minos-EMI, έτσι και το συγκεκριμένο CD χαρακτηρίζεται ελεγχόμενης αναπαραγωγής, δηλαδή παίζει χωρίς προβλήματα όταν τοποθετείται σε drive υπολογιστή, αλλά δεν επιτρέπει τη δημιουργία ψηφιακού αντιγράφου.

Ειδήσεις Σήμερα: