Το τρίτο άλμπουμ των Ίασις περιέχει δώδεκα συνθέσεις του Κώστα Μπαλταζάνη, με τη σύμπραξη του Πέτρου Κούρτη, και κινείται στο γνωστό κλίμα έθνικ-τζαζ στο οποίο μας έχει συνηθίσει το άλλοτε τριμελές και τώρα διμελές σχήμα. Ωστόσο, αυτό ακριβώς το «γνωστό κλίμα» αποτελεί και το αδύνατο σημείο του δίσκου. Στα οκτώ χρόνια παρουσίας οι Ίασις έχουν δημιουργήσει έναν αναγνωρίσιμο ήχο και ένα εξίσου αναγνωρίσιμο ύφος, από το οποίο όμως αδυνατούν ή δεν θέλουν να ξεφύγουν.
Στο «Duente» όλα μοιάζουν τακτοποιημένα και ελεγχόμενα. Οι σαφώς μελωδικές και υψηλής αισθητικής μουσικές ανασαίνουν σε ένα στενό και αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο, σε μια «πεπατημένη» χωρίς παρόδους. Ξεχύνονται μεν, αλλά έχουν μπει σε ένα κανάλι που διεγείρει εκ του ασφαλούς τις αισθήσεις του ακροατή. Αυτή την του «εκ του ασφαλούς» εντύπωση, που αποκομίζει κανείς ακούγοντας το δίσκο, εντείνει και η επιλογή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, στη φωνή της οποίας οι δημιουργοί πίστεψαν ότι «[το τραγούδι] θα έβρισκε τον καλύτερο ερμηνευτή του» (από το δελτίο Τύπου). Όσοι έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με το γκρουπ θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν μαγικά μουσικά ταξίδια. Όσοι το έχουν παρακολουθήσει από το ξεκίνημα θα ακούσουν μια άλλη εκδοχή από το «Amalgama», το προηγούμενο άλμπουμ, χωρίς όμως τις Βουλγάρικες Φωνές.
Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν οι μουσικοί Σωκράτης Σινόπουλος (πολίτικη λύρα), Τάκης Πατερέλης (σαξόφωνο, φλάουτο), Ζαχαρής Σπυριδάκης (κρητική λύρα), Ορέστης Πλακίδης (πλήκτρα), ενώ ο Γιώτης Κιουρτσόγλου (πρώην μέλος του σχήματος) κάλυψε το κενό του εκλιπόντος Βαγγέλη Κολίρη στο μπάσο.