Η ταινία που κάθε σκηνοθέτης θα ήθελε να έχει γυρίσει. Ένα κολάζ από εμπνευσμένα πλάνα σε άσπρο μαύρο που με τη συνοδεία μιας εξίσου εμπνευσμένης μουσικής (Νίνο Ρότα) καλούν το θεατή να μοιραστεί τη μαγεία της ουσιαστικής πρωτοπορίας στο σινεμά. Με όχημα, ή μάλλον με αφορμή ένα σκηνοθέτη που βρίσκεται σε δημιουργική σύγχυση, ο Ιταλός δημιουργός συρράπτει ονειρικές ή ρεαλιστικές καταστάσεις, ανασύρει μνήμες και αποτυπώνει τον προβληματισμό της δεκαετίας του ΄60 γύρω από τις διαπροσωπικές σχέσεις, την πολιτική ή τα διάφορα ζητήματα του καθολικισμού, παραδίδοντας έτσι στο κοινό ένα φιλμ μοναδικής αισθητικής. Ο ίδιος ο Φελίνι είχε τονίσει ότι πρόκειται για τη λιγότερο αυτοβιογραφική ταινία του. «Αφηγήθηκα ένα παραμύθι», είχε πει, «και δεν υπάρχει τίποτα πέρα από αυτό που βλέπετε». Από τις διάσημες σεκάνς της ταινίας αξίζει να αναφέρουμε εκείνη με το χαρέμι που έχει αναλάβει την περιποίηση του Γκουίντο, το χορό τής Σαραγκίνα, μιας τεραστίων διαστάσεων πόρνης, την κατάβαση του πλήθους στα λουτρά και βέβαια το φινάλε, όπου όλοι οι συντελεστές χορεύουν σε μια βάση εκτόξευσης πυραύλων. Το «8 ½» τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας (1963) και σήμερα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις δέκα καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 (χωρίς έξτρα) προέρχεται από πλήρως αποκατεστημένη κόπια και η εταιρεία διανομής φαίνεται ότι είχε στη διάθεσή της ένα εξαιρετικής ποιότητας master. Ωστόσο η ποιότητα της εικόνας (όχι πλήρους ανάλυσης) δεν είναι αυτή που έπρεπε να είναι, καθώς ένα ελαφρό «πέπλο» αφαιρεί από τα πλάνα την ανάγλυφη αίσθηση του αναμορφικού κάδρου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα αρκούντως ικανοποιητικό μεν, αλλά όχι κορυφαίο επίπεδο εικόνας. Ο μονοφωνικός ήχος ακούγεται δυνατά και καθαρά. Το πρόγραμμα είναι χωρισμένο σε κεφάλαια. Εντούτοις, ούτε η αρίθμηση ούτε ο χρόνος εμφανίζονται στις ενδείξεις του Player.