Η παράδοση της λουθηρανικής εκκλησίας να μελοποιείται η αφήγηση του Θείου Δράματος έφτασε στο αποκορύφωμά της με τα »Πάθη Κατά Ματθαίον» του Bach. Πράγματι κανένα προηγούμενο έργο δεν μπορεί να συγκριθεί σε μέγεθος, δραματική ένταση, πολυπλοκότητα και μουσική-δημιουργική ιδιοφυΐα.
Όπως σε πολλά από τα θρησκευτικά έργα του Bach, έτσι και στο »Κατά Ματθαίον Πάθη» αφενός γίνεται αφήγηση βιβλικών γεγονότων και αφετέρου επιχειρείται η μεταφορά των διδαγμάτων τους στις μέρες μας. Έτσι, το έργο κινείται εμφανώς ανάμεσα σε διαφορετικά χρονικά πλαίσια: την αφήγηση -με κείμενα που προέρχονται απευθείας από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, τα οποία κατά κύριο λόγο ερμηνεύονται από τον Ευαγγελιστή- και τα διαφορετικά μουσικά κομμάτια, όπως άριες και ντουέτα για τους σολίστες, και χορωδιακά και χορικά, με τα οποία το εκκλησίασμα συμμετέχει στο Θείο Πάθος και αναλογίζεται τις επιπτώσεις των βιβλικών δρώμενων στους σημερινούς πιστούς.
Η εκτέλεση που έφτασε στα χέρια μας με τον Frans Bruggen και την Ορχήστρα του 18ου Αιώνα είναι επανέκδοση της πολύ καλής ζωντανής ηχογράφησης που έγινε τον Απρίλιο του 1996. Η προσέγγιση του Bruggen στο μεγαλειώδες αυτό έργο χαρακτηρίζεται από ζωντάνια και ένταση, καθώς και από μοναδική ακρίβεια στην απόδοση των ηχοχρωμάτων και των διαφοροποιήσεων της δυναμικής. Οι πολύ καλές ερμηνείες από τους σολίστ και η εξίσου άξια προσοχής απόδοση του έργου από τις χορωδίες και την ορχήστρα συνιστούν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις για το συγκεκριμένο έργο.