Human Conditions – Κριτική
Στο δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ ο πρώην τραγουδιστής των Verve υπαναχωρεί σε πιο ενδοσκοπικού χαρακτήρα συνθέσεις, με επικό ηχητικό χαρακτήρα (επιστρατεύονται έγχορδα, χάλκινα πνευστά και χορωδιακή υποστήριξη) και στίχους που επιχειρούν να καταπιαστούν με φιλοσοφικές ανησυχίες και δύσκολα νοήματα, εξαντλούνται όμως σε επιφανειακές προσεγγίσεις. Το «Human Conditions» δεν είναι κακό άλμπουμ. Περισσότερο όμως και από την έλλειψη ιδιαίτερης καλλιτεχνικής έμπνευσης υπονομεύεται από την πομπώδη έκφραση και τη δίχως αντίκρισμα σπουδαιοφάνεια του διογκωμένου «εγώ» του Ashcroft.
- Το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ διχάζει τη διεθνή σκηνή
- Κακοκαιρία: Στα λευκά πολλές περιοχές της χώρας – Μάχη για να μείνουν ανοιχτοί οι δρόμοι
- ΠΑΟΚ-ΟΦΗ 3-0: Εύκολη νίκη με σόου και αποκάλυψη τον 19χρονο Χατσίδη
- Λούβρο: Νέα πλάνα από το «κόλπο του αιώνα» αποκαλύπτουν πώς έγινε η ληστεία
- Καρέ καρέ η διάσωση των ορειβατών που τραυματίστηκαν σε δύσβατο σημείο στον Ταΰγετο
- Μερτς: «Οι απειλές για δασμούς υπονομεύουν τις διατλαντικές σχέσεις»