Η αντιγραφή της μουσικής της μαύρης κοινότητας από λευκούς ερμηνευτές, η ακόλουθη τεράστια επιτυχία της στο λευκό ακροατήριο και, ασφαλώς, η εξαργύρωση της επιτυχίας αυτής, είναι στην Αμερική μια υπόθεση τόσο παλιά όσο η γέννηση του rock ‘n’ roll. Ο Eminem έγινε σούπερ σταρ τραγουδώντας στο στιλ που γέννησαν τα γκέτο. Ένας λευκός, ξανθός ράπερ από το Ντιτρόιτ, τη γενέτειρα του Iggy Pop και των MC5! Θα μπορούσε να είναι ένα πρώτης τάξης ρατσιστικό ανέκδοτο. Αντ’ αυτού είναι μια πραγματικότητα που κάνει το ακροατήριο να παραληρεί και τους ιθύνοντες της μουσικής βιομηχανίας να τρίβουν τα χέρια τους. Το “The Eminem Show” ολοκληρώνει τη δισκογραφική τριλογία με προηγούμενους σταθμούς τα “The Slim Shady LP” (1999) και “The Marshall Mathers LP” (2000), αποτελώντας το άλμπουμ στο οποίο το εγώ του Eminem εμφανίζεται πιο γιγαντωμένο και επιθετικό από ποτέ: οι στίχοι καυτηριάζουν με τρόπο ακραία προσβλητικό ό,τι κινείται και αναπνέει, η μουσική καβαλάει ένα πολεμικό άρμα και σαρώνει ό,τι βρει μπροστά της στη rap-rock αρένα, η παραγωγή λουστράρει με πονηρό επαγγελματισμό τις αιχμές, η μανία θεοποιείται.
Δεν με πείθει ο Eminem. Γιατί άλλο ο μάγκας, άλλο ο τσάμπα μάγκας και άλλο ο για-ίδιον-όφελος-τάχα-μάγκας. Ο Eminem είναι ένας συνδυασμός του δεύτερου και του τρίτου. Ένας 16άρης, παλαβωμένος από τις ορμόνες της εφηβείας του, ίσως δεν μπορεί να το διακρίνει. Όλοι όμως μια ωραία ημέρα μεγαλώνουμε.

Ειδήσεις Σήμερα: