Ο William Byrd ήταν ένας από τους συνθέτες που δέσποζαν στη μουσική ζωή της Βρετανίας στο διάστημα γύρω στα τέλη του δέκατου έκτου με αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα. Διαθέτοντας μια αξιόλογη συνθετική παραγωγή, που κάλυπτε σχεδόν κάθε μουσικό είδος της εποχής, καθώς και ένα μοναδικό ύφος -μπορούσε να είναι ταυτόχρονα μελαγχολικό και χαρούμενο-, ήταν ικανός να γράφει την πιο πολύπλοκη αντίστιξη χωρίς να θυσιάζει στο παραμικρό την αμεσότητα που χαρακτήριζε τη μουσική του. Παρ’ όλα αυτά, δεν δίσταζε να εγκαταλείψει την πολυπλοκότητα, όταν αυτή κινδύνευε να λειτουργήσει σαν τροχοπέδη στην ομαλή εξέλιξη της μουσικής και να αφαιρέσει από τις μελωδίες τη φρεσκάδα τους. Από το σύνολο των έργων του ιδιαίτερα αξιόλογες θεωρούνται οι συνθέσεις για πληκτροφόρα όργανα -κατά τη γνώμη πολλών μουσικολόγων, αρκούν από μόνες τους για να του εξασφαλίσουν μια σημαντική θέση στην ιστορία της μουσικής.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή από τέτοια έργα προτείνει αυτόν το μήνα ο γνωστός πολύ καλός Γερμανός τσεμπαλίστας Andreas Staier. Φαντασίες, παβάνες, γκαγιάρντες, πρελούντια και άλλες συνθέσεις του Byrd, πολύ καλά ερμηνευμένες με ιδιαίτερη έμφαση στην πιστή απόδοση του ύφους και των ιδιαιτεροτήτων της μουσικής του Άγγλου μουσουργού, συνθέτουν μια ελκυστική πρόταση για τους φίλους του είδους.