Προς την Ανατολή γενικώς, με έμφαση στις μελωδίες και τις ενορχηστρώσεις της αραβικής χερσονήσου, κοιτά η νεοφερμένη στη δισκογραφία Ειρήνη Λώλου με ένα άλμπουμ (το πρώτο της προσωπικό) που περιέχει δώδεκα συνθέσεις του Ηλία Σαλσά, σε στίχους Όλγας Βλαχοπούλου. Τα προβλήματα αρχίζουν από τη στιγμή που ο δίσκος δεν ολοκληρώνει κανέναν από τους πιθανούς στόχους του. Λοξοκοιτά το προς εξαγωγή έθνικ, του λείπει όμως η ατμόσφαιρα που θα δελεάσει το δυτικό κοινό. Θέλει να είναι αυθεντικός, αλλά ούτε η ενορχήστρωση ούτε η ερμηνεία προδίδουν τέτοια πρόθεση. Είναι και αυτή η φωνή που θυμίζει πολύ, μα πάααρα πολύ Ελευθερία Αρβανιτάκη…