Ο μύθος του Ορφέα έχει επανειλημμένως αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς συνθέτες στην ιστορία της μουσικής. Ο Gluck βασίστηκε στον «Ορφέα» του Monteverdi, ένα έργο που υπήρξε σταθμός στην ιστορία της όπερας, αλλά έδωσε ένα πιο ευτυχισμένο τέλος στο μύθο, επαναφέροντας την Ευρυδίκη στη ζωή. Η όπερα αυτή έχει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του μελοδράματος, διότι ο ρόλος του Ορφέα μπορεί, ανάλογα με τις επιλογές των συντελεστών, να ερμηνευθεί από οποιαδήποτε ανθρώπινη φωνή, ενώ ο ίδιος ο συνθέτης πρότεινε τρεις εναλλακτικές δυνατότητες. Στη μακρά ιστορία της, από την πρεμιέρα στην Πάρμα το 1769, καστράτοι, κοντράλτο, κόντρα τενόροι ή τενόροι, ακόμα και βαρύτονοι, έχουν τραγουδήσει τον «Ορφέα», το γιο μιας μούσας και ενσάρκωση της μουσικής και των μουσικών.
Στην πρόσφατη κυκλοφορία της Harmonia Mundi, υπό τη διεύθυνση του έμπειρου στο μουσικό αυτό είδος Rene Jacobs, τους ρόλους αποδίδουν τρεις από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες στο χώρο της μπαρόκ ερμηνείας, η μετζοσοπράνο Bernarda Fink (Ορφέας) και οι σοπράνο Veronica Cangemi (Ευρυδίκη) και Maria Cristina Kiehr (Έρωτας). Οι τρεις Αργεντινές σοπράνο προσεγγίζουν με μοναδική λάμψη, ένταση και ευαισθησία το έργο του Gluck. Εξίσου ικανοποιητική είναι η συμβολή του φωνητικού συνόλου Rias-Kammerchor και των Freiburger Barockorchester με όργανα εποχής στο πολύ καλό συνολικό αποτέλεσμα.