Το μέγαρο συναυλιών Bushnell Hall στο Hartford της Πολιτείας Connecticut είναι κατάμεστο από κόσμο. Ένα κύμα ενθουσιασμού διατρέχει το κοινό, καθώς στη λουσμένη από φώτα σκηνή ξεκινά η συναυλία της Carole King, με συνοδεία ηλεκτρικού συνόλου (δύο κιθάρες, μπάσο, ντραμς, κίμπορντς, κρουστά).
Τον ενθουσιασμό, το κέφι, την εκφραστικότητα και, γενικότερα, την εκρηκτική σκηνική παρουσία της King θα τα ανέμενε κανείς από μια ερμηνεύτρια κατά πολύ νεότερη· η Carole Klein -όπως είναι το πραγματικό της όνομα- ήταν ήδη 51 ετών εκείνη τη βραδιά του 1993 (γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1942 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης). Ωστόσο η ικανή πιανίστρια, πολυγραφότατη συνθέτις και χαρισματική τραγουδίστρια κρατά «κρυμμένο στο μανίκι» έναν άσο ακόμη ισχυρότερο από την αειθαλή χάρη και την άριστη φυσική κατάσταση: πρόκειται για τους καρπούς μιας καριέρας στην pop τραγουδοποιία, η οποία ξεκίνησε ήδη από τα εφηβικά της χρόνια, άνθησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄60 (σε συνεργασία με τον τότε σύζυγό της Gerry Goffin) και γνώρισε το απόγειό της στα 70s (τόσο σε καλλιτεχνικούς όρους όσο και σε όρους πωλήσεων) με το εξαιρετικό άλμπουμ «Tapestry» του 1971, που «έδωσε γραμμή» στο σύνολο της δουλειάς των μεταγενέστερων τραγουδιστών/τραγουδοποιών. Ακόμη και σπουδαίες καλλιτέχνιδες της τελευταίας δεκαετίας, όπως η Tori Amos ή η Sarah McLachlan, της οφείλουν πάρα πολλά.
Στηριγμένο σε «παραδοσιακές» καλλιτεχνικές αρετές της pop και της rock μουσικής, όπως οι στιβαρές τραγουδιστικές δομές, η στιλιστική ευρύτητα και η κοινωνικά μαχητική στιχουργική, το ρεπερτόριο των 16 τραγουδιών που παρουσιάζει η King σε αυτό το μουσικό βίντεο συνιστά μια ξεχωριστή βραδιά για όλους όσοι παρευρέθηκαν σε αυτή και, πλέον, για όλους όσοι θα παρακολουθήσουν την αποτύπωσή της στην εν λόγω μαγνητοσκόπηση.
Έπειτα από δύο τραγούδια, τα οποία ερμηνεύει συνοδεύοντας τη φωνή της με την κιθάρα της, η King περνά στο πιάνο και κυριολεκτικά απογειώνει τη συναυλία με μια σειρά τραγουδιών που χαρακτήρισαν την τραγουδοποιία των δεκαετιών του ΄60 και του ΄70 αλλά και με τραγούδια από μεταγενέστερες δουλειές της (όπως τα «Hold Out For Love» και «Do You Feel Love» από το τότε πρόσφατο άλμπουμ της «Colour of Your Dreams»).
Την εκφραστική ερμηνεία της κατά περίπτωση υποστηρίζουν και συμπληρώνουν, κάνοντας δεύτερα φωνητικά, δύο τραγουδίστριες -η νεότερη από τις οποίες είναι η κόρη της- αλλά και μια δωδεκαμελής χορωδία gospel. Την έκπληξη της βραδιάς κάνει ο κιθαρίστας Slash, των Guns N΄ Roses, που εμφανίζεται στα «Hold Out For Love» και «Locomotion» και κερδίζει άνετα τις εντυπώσεις με τη δεξιοτεχνία του και την ικανότητα εναρμόνισής του με το υπόλοιπο σχήμα.
Άλλες στιγμές του «In Concert» που ξεχωρίζουν είναι η έντονης blues ταυτότητας ερμηνεία του «Chains» (παρεμπιπτόντως, ένα τραγούδι που είχαν διασκευάσει και οι Beatles), το συγκινητικό «You ΄ve Got A Friend», το συναισθηματικά φορτισμένο (λόγω και της εξέλιξης της σχέσης της με τον Gerry Goffin) «Will You Love Me Tomorrow», καθώς και το «Natural Woman», η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία της, στο τέλος του οποίου όλο το κοινό, σε πλατεία και θεωρεία, χειροκροτεί όρθιο την εμφανώς συγκινημένη King -μια στιγμή οφειλόμενης καταξίωσης.

Ειδήσεις Σήμερα: