Υπάρχει γενικά η άποψη πως αν είσαι ανήθικος θα πας μπροστά ενώ αν είσαι ηθικός θα αποτύχεις στη ζωή σου. Για να αντικρούσω αυτή την άποψη θα σας πω μια ιστορία:

Ήταν μια φορά και έναν καιρό ένας κόκορας που λαλούσε κάθε πρωί για να ξυπνήσει ο κόστος στο αγρόκτημα που ζούσε.

Ο κόκορας προτιμούσε να λαλεί από τα κλαδιά ενός ψηλού δένδρου, καθώς έτσι η φωνή του ακουγόταν με περισσότερη δύναμη. Αλλά το δέντρο ήταν τόσο ψηλό που δεν είχε τη δύναμη να ανέβει παρά μόνο στα πιο χαμηλά κλαδιά του.

Έτσι, προκειμένου να ανέβει ψηλά και να ακούγεται δυνατότερα η φωνή του σκέφθηκε να πάρει τη συμβουλή του βοδιού που ήταν το πιο δυνατό ζώο της φάρμας.

Το βόδι του είπε πως πράγματι το ίδιο ήταν τόσο δυνατό που θα μπορούσε να ανέβει στην κορυφή του δένδρου αλλά φυσικά αυτό δεν μπορούσε να γίνει γιατί ήταν πολύ βαρύ και τα κλαδιά της κορυφής δεν θα άντεχαν το βάρος του.

Συμβούλεψε όμως τον κόκορα να φάει τις κοπριές του γιατί ήταν το βόδι ήταν τόσο δυνατό που ακόμη και τα κόπρανά του είχαν τη δυνατότητα να αυξήσουν τη δύναμη κάποιου.

Πράγματι ο κόκορας έφαγε τις κοπριές του βοδιού και πήρε αρκετή δύναμη για να φτάσει το επόμενο πρωί στην κορυφή του δένδρου. Άρχισε τότε να φωνάζει δυνατότερα από κάθε άλλη φορά και τον άκουσαν καθαρά όχι μόνο από τη δική του φάρμα αλλά και από όλες τις γειτονικές!

Εκείνη τη στιγμή όμως έτυχε να πετάει ψηλά ένας αετός που είδε καθαρά τον κόκορα μια και τώρα βρισκόταν έξω στην κορυφή του δένδρου χωρίς άλλα κλαδιά από πάνω του για να τον κρύβουν. Αμέσως, ο αετός έκανε βουτιά, άρπαξε τον άτυχο κόκορα και τον πήγε στη φωλιά του για να ταΐσει τα αετόπουλα.

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι απλό: Η βρώμικη συμπεριφορά μπορεί να σε ανεβάσει ψηλά. Δύσκολα θα σε κρατήσει εκεί όμως.