Formula 1: Το πρόγραμμα του Grand Prix Monaco

Το Grand Prix του Monaco είναι ίσως ο πιο ιστορικός και με τη μεγαλύτερη αίγλη αγώνας του Πρωταθλήματος Formula 1. Το πρώτο Grand Prix διοργανώθηκε το 1929 από τον πρίγκιπα Louis II. Η συνολική διαδρομή του αγώνα είχε μήκος 318 χιλιόμετρα και οι 16 συμμετέχοντες έπρεπε να συμπληρώσουν 100 γύρους, προκειμένου να δουν τη σημαία του τερματισμού. Νικητής του πρώτου αγώνα ήταν ο Williams με μία Bugatti 35B. Η μέση ωριαία ταχύτητά του ήταν 80,104χ.α.ώ.

Από το 1929 και μετά, το Grand Prix του Monaco έχει βρεθεί εκτός του προγράμματος του πρωταθλήματος μόλις 14 φορές, ενώ από το 1950, η θέση που κατέχει στο ημερολόγιο της Formula 1 είναι μόνιμη.

Οι αλλαγές που έχει υποστεί η πίστα (ουσιαστικά αποτελείται από τμήματα των δρόμων του Μonte Carlo) είναι ελάχιστες. Το μήκος της μέχρι το 1950 ήταν 3.180μ., το 1952 ελαττώθηκε στα 3.145μ., για να αυξηθεί και πάλι κατά 135μ. από το 1973. Το 1976 προστέθηκαν δύο chicane, και δέκα χρόνια αργότερα προστέθηκε ακόμα ένα. Το μήκος της πίστας σήμερα είναι 3.328μ. και οι οδηγοί πρέπει να συμπληρώσουν 78 γύρους για να τερματίσουν τον αγώνα.

Διαβάστε πως περιγράφει ο Giancarlo Fisichella ένα γύρο στην πίστα του Monaco με το μονοθέσιό του:.

“Ο γύρος ξεκινά από την ευθεία των pit όπου επιταχύνουμε μέχρι τα 270χ.α.ώ. με έκτη ταχύτητα, πριν φρενάρουμε στα 86χ.α.ώ. με δεύτερη, για να στρίψουμε στη στροφή Saint Devote.

Στη συνέχεια, ανηφορίζουμε επιταχύνοντας μέχρι τα 260χ.α.ώ. πριν μπούμε στην αριστερή διαρκείας που οδηγεί στη γνωστή Casino Square, με τρίτη ταχύτητα και 120χ.α.ώ. Παραμένουμε με τρίτη ταχύτητα και, καθώς φτάνουμε στο ψηλότερο σημείο της ανηφόρας, το μονοθέσιο γίνεται ελαφρύτερο, ενώ, μερικές φορές, έχει την τάση να γλιστρήσει προς τις μπαριέρες.

Ακολουθεί μία μικρή ευθεία με ανώμαλο οδόστρωμα και μεγάλη κλίση, όπου το μονοθέσιο θα φτάσει περίπου τα 210χ.α.ώ. Στη συνέχεια φτάνουμε στην πρώτη από τις φουρκέτες, τη Mirabeau, στην οποία στρίβουμε με πρώτη ταχύτητα και λιγότερα από 70χ.α.ώ.

Επιταχύνοντας ελαφρά, φτάνουμε στην πιο κλειστή στροφή του Monaco, τη Loews, στην οποία στρίβουμε και πάλι με πρώτη ταχύτητα και 45χ.α.ώ.

Κατηφορίζοντας, φτάνουμε στη διπλή στροφή Portier, η οποία οδηγεί στο τούνελ, το πιο γνωστό τμήμα της πίστας. Στρίβοντας με δεύτερη ταχύτητα και λιγότερα από 80χ.α.ώ. μπαίνουμε στο τούνελ.

Η είσοδος είναι δύσκολη και κρύβει δύο “παγίδες”. Πρώτα πρέπει να συνηθίσουμε στην αλλαγή του φωτισμού, προσέχοντας παράλληλα τη δύσκολη στροφή μέσα στο τούνελ, που περνιέται με 6η ταχύτητα και 250χ.α.ώ. Εκτός αυτού, η αεροδυναμική πίεση αλλάζει ξαφνικά, όταν το μονοθέσιο δέχεται τη ριπή του πεπιεσμένου αέρα που “εγκλωβίζεται” από πάνω μας τη στιγμή της εισόδου. Βγαίνοντας από το τούνελ, αντιμετωπίζουμε και πάλι την ξαφνική αλλαγή της πίεσης του αέρα.

Kατηφορίζοντας, το φρενάρισμα είναι πολύ δύσκολο, αφού πρέπει να μειώσουμε την ταχύτητα από τα 280 στα 60χ.α.ώ. για να στρίψουμε με πρώτη ταχύτητα στο chicane Harbour ή Nouvelle.

Πριν από τη στροφή Tabac, η ταχύτητά μας φτάνει τα 225χ.α.ώ. λίγο πριν επιβραδύνουμε στα 160χ.α.ώ. για να στρίψουμε με τέταρτη ταχύτητα στο κιβώτιο. Παραμένουμε με τετάρτη για το πρώτο γρήγορο τμήμα του δρόμου που περνά μπροστά από την αποβάθρα (Piscine) και, στη συνέχεια, επιβραδύνουμε στα 80χ.α.ώ. με δεύτερη στο κιβώτιο για το δεύτερο τμήμα.

Η προσέγγιση στην τελευταία φουρκέτα, τη La Rascasse, είναι πολύ δύσκολη, αφού πρέπει να φρενάρουμε από τα 185χ.α.ώ. περίπου, ενώ στρίβουμε στα 50χ.α.ώ. για να την περάσουμε με πρώτη ταχύτητα.

Η έξοδος από τη στροφή είναι δύσκολη, εφόσον πρέπει να ελέγχουμε το σπινάρισμα των τροχών καθώς επιταχύνουμε για να φτάσουμε στην τελευταία στροφή, την Anthony Noghes, στην οποία στρίβουμε με 75χ.α.ώ. και δεύτερη ταχύτητα στο κιβώτιο. Ο γύρος τελειώνει διασχίζοντας την ευθεία των pit”.

Οι χρονομετρημένες δοκιμές και ο αγώνας θα καλυφθούν σε ζωντανή μετάδοση από τον τηλεοπτικό σταθμό του ΑLPHA (Σάββατο 3 Ιουνίου: 12:45- 14:00 και Κυριακή 4 Ιουνίου: 13:30)