Από τους δίσκους που ηχογραφούνται όχι επειδή οι δημιουργοί έχουν κάτι να πουν, αλλά από την ανάγκη του καλλιτέχνη να κάνει κάθε τόσο αισθητή την παρουσία του με κάποιο άλμπουμ. Οι δεκατέσσερις μπαλάντες, γραμμένες πάνω στην όμορφη φωνή της Ελένης Πέτα, ηλεκτρικές, με στοιχεία ποπ και ένα ελαφρό άρωμα έθνικ, δεν στερούνται αισθητικής. Ωστόσο, διάχυτη είναι η αμηχανία τόσο ως προς τη μουσική όσο και ως προς το στίχο. Η μεν εξαντλείται σε εφήμερες μελωδίες, ο δε, με εξαίρεση το “Ένα αγόρι μονοσύλλαβο” του Γκόνη και το “Ύποπτη περιοχή” της Μπαλτζή, βολεύεται με κοινοτοπίες περί έρωτος και μοναξιάς. Τις συνθέσεις υπογράφουν ο Σόλωνας Αποστολάκης και η ακορντεονίστα Ζωή Τηγανούρια, ενώ οι στίχοι ανήκουν ως επί το πλείστον στον Τάσο Βουγιατζή, αλλά και στους Βαρτουί Βαρτανιάν, Ζ.Τηγανούρια, Σάνι Μπαλτζή και Θοδωρή Γκόνη.

Ειδήσεις Σήμερα: