53

Κριτική στην κυβέρνηση της ΠΓΔΜ, για το χειρισμό της κρίσης που προκαλούν οι Αλβανοί εξτρεμιστές, ασκεί ο τέως πρόεδρος της χώρας, Κίρο Γκλιγκόροφ, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής.

Συγκεκριμένα, ο Κ.Γκλιγκόροφ αναφέρει ότι υπήρξε ολιγωρία της κυβέρνησης, η οποία είχε την πεποίθηση ότι ο αντάρτες θα απομονωθούν πολιτικά από τη διεθνή κοινότητα και τους οργανισμούς. Ωστόσο, ακόμα και στο μέτρο που έγινε κάτι τέτοιο, δεν απέφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.


Επίσης, κατηγορεί το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για «απροθυμία να λάβουν μέσω της ΚFOR κάποια μέτρα, ώστε να εξομαλυνθεί αυτή η κατάσταση που δημιουργήθηκε μέσα στη Μακεδονία» και κάνει λόγο για επίδειξη ανοχής στον αλβανικό εθνικισμό.


Ο τέως πρόεδρος της ΠΓΔΜ τονίζει ότι «έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση ως κράτος να εκδιώξουμε τους τρομοκράτες, γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι επιπτώσεις μπορεί να αποδειχθούν σοβαρότερες» και προσθέτει ότι «η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη και ήταν λάθος που δεν χρησιμοποιήθηκε από την αρχή ο στρατός με μια λογική χρήση πυρός».


Επιπλέον, σημειώνει ότι «θα πρέπει να ζήσουμε μαζί, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, η Μακεδονία ήταν και είναι μια πολυεθνική χώρα· πρέπει από κοινού να παλέψουμε εναντίον και του αλβανικού και του μακεδονικού εθνικισμού. Εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχουν τέτοιες τάσεις και ανάμεσα στους Μακεδόνες», εκτιμά όμως ότι δεν υπάρχει φόβος εμφύλιου πολέμου.


Κληθείς να σχολιάσει την πρόθεση της Βουλγαρίας να αποστείλει στρατό, ο κ. Γκλιγκόροφ δηλώνει ότι «δεν είχαμε καμία ανάγκη από βουλγαρική βοήθεια· εάν ο στρατός μας δεν είναι ικανός να τα βάλει με τους τρομοκράτες, τότε το πρόβλημα για το κράτος μας είναι σοβαρό, αλλά πιστεύω ότι μπορεί».


Αναφερόμενος στη στάση της Ελλάδας, τονίζει ότι «η θέση για τη διατήρηση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Μακεδονίας έχει για μένα τη μεγαλύτερη σημασία, γιατί δεν είμαι βέβαιος ότι πάντοτε έτσι ήταν».


Όσον αφορά στα ζητήματα που εγείρουν οι Αλβανοί πολίτες της ΠΓΔΜ, ο τέως πρόεδρος της χώρας επισημαίνει ότι ενδεχόμενη ικανοποίησή τους θα δημιουργούσε ένα διπλό κράτος, στο οποίο θα υπήρχαν πολλά προβλήματα. Εξηγεί ότι η αλβανική μειονότητα ζητά όχι μόνο το σεβασμό των δικαιωμάτων της, αλλά «να θεωρηθεί ισότιμος λαός, […] να αναγνωριστεί η αλβανική γλώσσα ως δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους […] και να θεωρεί τα εδάφη όπου ζει δικά της εθνικά εδάφη».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: