Ανόητο, αλλά διασκεδαστικό. «Χύμα», αλλά λειτουργικό στο είδος του. Όπως συμβαίνει στα περισσότερα φιλμ που αντλούν υλικό από τα κόμικς, έτσι και εδώ το όχημα οδηγεί μια αφελής μονοδιάστατη ιστορία (εν προκειμένω, μια πλεκτάνη που έχει θύμα έναν ανώτατο αστυνομικό), που όμως δίνει την ευκαιρία στους μάγους των οπτικών και των ηχητικών εφέ να ερεθίσουν τις αισθήσεις του θεατή με εικόνες και ήχους που συνεπαίρνουν. Με μία διαφορά: στο «Δικαστής Ντρεντ» δεν υπάρχει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Τα σκηνικά του «Blade Runner» συναντούν το «Dune» και τον «Πόλεμο των Αστρων» (οι στολές των χαμηλόβαθμων αστυνομικών είναι πανομοιότυπες με εκείνες των στρατιωτών του «Star Wars»), ενώ από κοντά ακολουθούν τα δάνεια από το «Ρόμποκοπ» και δεκάδες άλλες παραγωγές επιστημονικής φαντασίας. Οι κριτικές ήταν αρνητικές, ο Stalone ήταν υποψήφιος για Χρυσό Βατόμουρο Χειρότερης Ανδρικής Ερμηνείας (1996), αλλά το κοινό δεν πτοήθηκε και έφερε την εν λόγω ταινία στις πρώτες θέσεις ενοικιάσεων στις βιντεοκασέτες. Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι παραγωγή της Odeon και μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο με εικόνα letterbox, δηλαδή όχι πλήρους ανάλυσης, με τα αναπόφευκτα τεχνουργήματα και με «σκληρή» απόδοση των κοντράστ και των χρωμάτων. Ο ψηφιακός ήχος 5.1 δεν ακούγεται «καμπανιστός», αλλά είναι αρκούντως πουσαρισμένος έτσι ώστε να προκαλεί τις επιθυμητές «δονήσεις» στο χώρο.