Νανουρίσματα – Κριτική

Νανουρίσματα απ’ όλες τις γωνιές του ελληνισμού, γεμάτα ευαισθησία και μουσικότητα, αποτελούν τον πυρήνα της έκδοσης, ενώ πλάι στις παραδοσιακές μελωδίες περιλαμβάνονται και συνθέσεις των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και Κουρουπού, εμπνευσμένες από τα νανουρίσματα. Ο Νίκος Κυπουργός έχει διασκευάσει και ενορχηστρώσει τα κομμάτια με ιδιαίτερα λιτό κι εκφραστικό τρόπο, προσπαθώντας “να μην προδώσει το πνεύμα τους” και να υπηρετήσει το ήθος τους. Η ορχήστρα αποτελείται κυρίως από παραδοσιακά όργανα, παιγμένα από το Χρήστο Τσιαμούλη, το Γιάννη Καϊμάκη, το Δημήτρη Ζουμπούλη και το συνθέτη. Η Σαβίνα Γιαννάτου με τη φωνή της, μεστή από ευαισθησία, “αποκαλύπτει την ξεχωριστή μουσικότητα του κάθε τραγουδιού” και τους δίνει άλλη διάσταση. Έτσι, ένα ρεπερτόριο φτιαγμένο αρχικά για μικρά παιδιά, μεταπλάθεται, αναδημιουργείται και προσφέρεται σ’ όλους αυτούς που έχουν (ακόμη…) αφτιά για να τ’ ακούσουν. Ακούγοντας το δίσκο, δεν μπορούμε να μην προβληματιστούμε για το ότι σχεδόν κανένας δεν νανουρίζει τα παιδιά του σήμερα… Η σχέση ζωής που είχε ο άνθρωπος με το τραγούδι, που τον συνόδευε σ’ όλη του την πορεία από το νανούρισμα ως το μοιρολόι, έχει σπάσει στις τελευταίες γενιές. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη και από αισθητική πλευρά. Το φυλλάδιο (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά) που περιέχει τους στίχους των τραγουδιών κι ένα σημείωμα του συνθέτη είναι γεμάτο χρώματα και σχέδια, ενώ πολύ εύστοχο (και συμβολικό…) είναι και το σχέδιο του εξωφύλλου: ένα κάστρο του παραμυθιού που ξεπροβάλλει και υψώνεται μέσα από γκρίζες πολυκατοικίες…