
The Drop – Κριτική
Στο άλμπουμ του αυτό, ο πρωτοπόρος αρχιτέκτονας των ambient ήχων Brian Eno εισάγει ένα νέο τύπο ηχητικής παρέκκλισης, μια μουσική φόρμα που αδιευκρίνιστα βαφτίζει “drop”. Δύσκαμπτες μελωδίες, στρεβλωμένες κιθαριστικές νότες, διακριτικές πιανιστικές παρεμβάσεις και πλήθος από εφέ συναποτελούν τις 17 βιαστικές συνθέσεις του, ελάχιστες από τις οποίες ξεπερνούν σε διάρκεια τα τρία λεπτά. Μουσικά ιντερλούδια, […]
Στο άλμπουμ του αυτό, ο πρωτοπόρος αρχιτέκτονας των ambient ήχων Brian Eno εισάγει ένα νέο τύπο ηχητικής παρέκκλισης, μια μουσική φόρμα που αδιευκρίνιστα βαφτίζει “drop”. Δύσκαμπτες μελωδίες, στρεβλωμένες κιθαριστικές νότες, διακριτικές πιανιστικές παρεμβάσεις και πλήθος από εφέ συναποτελούν τις 17 βιαστικές συνθέσεις του, ελάχιστες από τις οποίες ξεπερνούν σε διάρκεια τα τρία λεπτά. Μουσικά ιντερλούδια, αποκομμένα, λες, από το κυρίως σώμα κάποιου σύνθετου έργου, στη θέση των κινηματογραφικών χώρων που χαρακτήριζαν μεγάλο μέρος της παλιότερης δουλειάς του.
- Οι τρεις κινήσεις που πηγαίνουν την άσκηση σε άλλο επίπεδο
- Καύσιμα: «Πέταξε» η τιμή του ντίζελ στην Ελλάδα – Αυξήσεις «φωτιά» στην αντλία – Η σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο
- Σελένα Γκόμεζ: Πρωταγωνίστρια στο φιλόδοξο γουέστερν του Μπρέιντι Κόρμπετ
- Όποιος βιάζεται…: Γιατί χάνουμε τόσο εύκολα την υπομονή μας;
- Mega deal στις τηλεπικοινωνίες: Σενάρια συγχώνευσης Deutsche Telekom – T-Mobile
- Δύσκολο να επιστρέψει – Ο Ράιαν Ρέινολντς «σκότωσε» τον Deadpool


