Freak Show – Κριτική
Δεύτερο άλμπουμ για το τρίο των Αυστραλών τινέιτζερ, μετά το ντεμπούτο “Frogstomp” του 1995. Οι αναφορές έχουν μετατοπιστεί από τους Pearl Jam στους Nirvana, με πιο περιπετειώδεις επιλογές ενορχηστρώσεων, μεγαλύτερη μουσική ποικιλία και επιλεκτική χρησιμοποίηση ασυνήθιστων πηγών (βιολιά, ινδικά όργανα κ.ά.).Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε στο Σίδνεϊ από τον Nick Launay (PiL, Killing Joke, Posies, […]
Δεύτερο άλμπουμ για το τρίο των Αυστραλών τινέιτζερ, μετά το ντεμπούτο “Frogstomp” του 1995. Οι αναφορές έχουν μετατοπιστεί από τους Pearl Jam στους Nirvana, με πιο περιπετειώδεις επιλογές ενορχηστρώσεων, μεγαλύτερη μουσική ποικιλία και επιλεκτική χρησιμοποίηση ασυνήθιστων πηγών (βιολιά, ινδικά όργανα κ.ά.).
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε στο Σίδνεϊ από τον Nick Launay (PiL, Killing Joke, Posies, Gang Of Four) και οι μείξεις στη Νέα Υόρκη από τον Andy Wallace (Rage Against The Machine, Jeff Buckley, Helmet).
Μουσικά οι Silverchair δεν φαίνεται να διαθέτουν το προσωπικό εκείνο στίγμα που θα τους επέτρεπε να διακριθούν έναντι του ανταγωνισμού, αν και τα τρία εκατομμύρια αντίτυπα που πούλησε το “Frogstomp” φανερώνουν ότι οι οπαδοί τους έχουν σαφώς αντίθετη άποψη.
- Οι τρεις κινήσεις που πηγαίνουν την άσκηση σε άλλο επίπεδο
- Καύσιμα: «Πέταξε» η τιμή του ντίζελ στην Ελλάδα – Αυξήσεις «φωτιά» στην αντλία – Η σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο
- Σελένα Γκόμεζ: Πρωταγωνίστρια στο φιλόδοξο γουέστερν του Μπρέιντι Κόρμπετ
- Όποιος βιάζεται…: Γιατί χάνουμε τόσο εύκολα την υπομονή μας;
- Mega deal στις τηλεπικοινωνίες: Σενάρια συγχώνευσης Deutsche Telekom – T-Mobile
- Δύσκολο να επιστρέψει – Ο Ράιαν Ρέινολντς «σκότωσε» τον Deadpool
