7 Park Avenue – Κριτική
Παίρνοντας τον τίτλο του από τη διεύθυνση του λονδρέζικου στούντιο στο οποίο έκαναν τις πρόβες τους, οι Badfinger (ευνοούμενοι των Beatles) την περίοδο της ακμής τους (τέλη 60s-αρχές 70s), το “7 Park Avenue” παρουσιάζει 18 ακυκλοφόρητες πριν προσωπικές ηχογραφήσεις του Pete Ham, κύριου τραγουδοποιού τους, που αυτοκτόνησε το 1975 σε ηλικία 27 ετών.Με αυτό κατά […]
Παίρνοντας τον τίτλο του από τη διεύθυνση του λονδρέζικου στούντιο στο οποίο έκαναν τις πρόβες τους, οι Badfinger (ευνοούμενοι των Beatles) την περίοδο της ακμής τους (τέλη 60s-αρχές 70s), το “7 Park Avenue” παρουσιάζει 18 ακυκλοφόρητες πριν προσωπικές ηχογραφήσεις του Pete Ham, κύριου τραγουδοποιού τους, που αυτοκτόνησε το 1975 σε ηλικία 27 ετών.
Με αυτό κατά νου, φαντάζει πιο έντονη η μελαγχολία που, ούτως ή άλλως, αποπνέουν γυμνά ακουστικά κομμάτια όπως τα “Weep Baby” και “No More”, αν και το δεύτερο από αυτά προσπαθεί να ισορροπήσει τους θλιμμένους στίχους με μια ανάλαφρη μελωδία στο ύφος του Paul McCartney.
Σε άλλα κομμάτια, όπως τα “Catherine cares” και “I Know What You Should”, έχουν γίνει drum ‘n’ bass προσθήκες (πιστές όμως στις τεχνικές ηχογράφησης εκείνης της περιόδου) από το πρώην μέλος των Badfinger, Bob Jackson και τον Ron Griffiths, συνεργάτη του Ham στην πρότερη ενσάρκωση του γκρουπ, τους The Iveys.
Οι αυθεντικές μονοφωνικές master ηχογραφήσεις των τραγουδιών του άλμπουμ “καθαρίστηκαν” ηχητικά το 1993, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητάς τους.
- Οι τρεις κινήσεις που πηγαίνουν την άσκηση σε άλλο επίπεδο
- Καύσιμα: «Πέταξε» η τιμή του ντίζελ στην Ελλάδα – Αυξήσεις «φωτιά» στην αντλία – Η σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο
- Σελένα Γκόμεζ: Πρωταγωνίστρια στο φιλόδοξο γουέστερν του Μπρέιντι Κόρμπετ
- Όποιος βιάζεται…: Γιατί χάνουμε τόσο εύκολα την υπομονή μας;
- Mega deal στις τηλεπικοινωνίες: Σενάρια συγχώνευσης Deutsche Telekom – T-Mobile
- Δύσκολο να επιστρέψει – Ο Ράιαν Ρέινολντς «σκότωσε» τον Deadpool
