Hand It Over – Κριτική
Μετά το χαλιναγωγημένο Green Mind (1991) και το “προοδευτικής” διάθεσης Without A Sound (1994), το Hand It Over είναι, ίσως, το λιγότερο χαοτικό και σίγουρα το πιο κατασταλαγμένο και πειστικό από τα άλμπουμ του J. Mancis και της παρέας του. Πέρα από κατηγορίες και σκηνές (ο Mancis έπαιζε grunge πριν καθιερωθεί ο όρος), τα έντονα, […]
Μετά το χαλιναγωγημένο Green Mind (1991) και το “προοδευτικής” διάθεσης Without A Sound (1994), το Hand It Over είναι, ίσως, το λιγότερο χαοτικό και σίγουρα το πιο κατασταλαγμένο και πειστικό από τα άλμπουμ του J. Mancis και της παρέας του. Πέρα από κατηγορίες και σκηνές (ο Mancis έπαιζε grunge πριν καθιερωθεί ο όρος), τα έντονα, ταχύτατα εναλλασσόμενα κιθαριστικά τοπία του Hand It Over δείχνουν ακλόνητη πίστη σ’ ένα ακέραιο rock ‘n’ roll όραμα που, όπως έχουμε δει να γίνεται και με τον Neil Young, δεν θα μπορούσε παρά να αναπτύσσεται και να ωριμάζει μαζί με την ίδια τη ζωή. “Και τα διαλείμματα φωτεινής pop;”, θα ρωτούσε δικαιολογημένα κάποιος. Αυτά βρήκαν το δικό τους καταφύγιο στο CD-single “Take a run at the sun”, τρία τραγούδια για το σάουντρακ του φιλμ του Alison Anders “Grace Of My Heart” που αποδεικνύουν την περίοπτη θέση που είχαν στη δισκοθήκη του έφηβου Mancis τα άλμπουμ των Beach Boys. Ακούστε δυνατά.
- Οι τρεις κινήσεις που πηγαίνουν την άσκηση σε άλλο επίπεδο
- Καύσιμα: «Πέταξε» η τιμή του ντίζελ στην Ελλάδα – Αυξήσεις «φωτιά» στην αντλία – Η σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο
- Σελένα Γκόμεζ: Πρωταγωνίστρια στο φιλόδοξο γουέστερν του Μπρέιντι Κόρμπετ
- Όποιος βιάζεται…: Γιατί χάνουμε τόσο εύκολα την υπομονή μας;
- Mega deal στις τηλεπικοινωνίες: Σενάρια συγχώνευσης Deutsche Telekom – T-Mobile
- Δύσκολο να επιστρέψει – Ο Ράιαν Ρέινολντς «σκότωσε» τον Deadpool
