Ο οργανίστας Rick Wright υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd το 1965 και βασικό τους στέλεχος έκτοτε. Το πρώτο του σόλο άλμπουμ ήταν το “Wet Dream” του 1978, με επόμενο το αποτυχημένο “Identity” του 1984. Το “Broken China” του 1996 είναι η τρίτη προσωπική του δουλειά. Προκαλεί τόσες συγκρίσεις με τους Floyd που είναι αδύνατον να τις αποφύγει κανείς: επικές κλιμακώσεις, παγετώδη συνθεσάιζερ, περιβαλλοντικά εφέ (κεραυνοί, παιδικές φωνές κ.λπ.) και ιδιαίτερα η μίμηση του στιλ του Gilmour στο παίξιμο της κιθάρας. Γρήγορα η συνθετική ξηρασία γίνεται δεδομένη, αν και θεωρείται το παν για τη διασκέδαση των εντυπώσεων με ακριβείς, πλην ψυχρά επαγγελματικές, ερμηνείες, από συνεργάτες όπως ο ντράμερ Manu Katche, ο κιθαρίστας Tim Renwick, ο μπασίστας Pino Palladino και η Sinead O’Connor που κάνει φωνητικά σε δύο τραγούδια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εφαρμογή μιας τεχνικής διεύρυνσης της στερεοφωνικής εικόνας που ονομάζεται Qsound και που είχε εφαρμοστεί και στο σόλο άλμπουμ του Roger Waters, “Amused To Death” (1993).

Ειδήσεις Σήμερα: