
Lost But Happy – Κριτική
Το Λονδίνο είχε κάθε λόγο να κοιμάται ανήσυχα πίσω στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80. Τότε που πεισματάρηδες πιτσιρικάδες σαν τους Wolfhounds κέρδιζαν με μόχθο την ωριμότητά τους, μαθαίνοντας ταυτόχρονα να μπολιάζουν με έντεχνη ουσία τις «επιπόλαιες» φόρμες. Mε ηχητικές διαδρομές μεταξύ pop αθωότητας και τραχύτητας που δεν ήταν αναίτια, ούτε πλασματική, αλλά αποτελούσε […]
Το Λονδίνο είχε κάθε λόγο να κοιμάται ανήσυχα πίσω στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80. Τότε που πεισματάρηδες πιτσιρικάδες σαν τους Wolfhounds κέρδιζαν με μόχθο την ωριμότητά τους, μαθαίνοντας ταυτόχρονα να μπολιάζουν με έντεχνη ουσία τις «επιπόλαιες» φόρμες. Mε ηχητικές διαδρομές μεταξύ pop αθωότητας και τραχύτητας που δεν ήταν αναίτια, ούτε πλασματική, αλλά αποτελούσε επιλογή αντίδρασης, σχεδόν κραυγή αντίστασης. Η συλλογή αυτή συγκεντρώνει 18 τραγούδια τους της περιόδου 1985 -1989, στην πλειοψηφία τους υλικό από τις ηχογραφήσεις τους στην Midnight, ενώ δεν λείπουν σπάνια κομμάτια και τα πρωτόλεια σινγκλ στην Pink Label. Τίποτα από την αρχική λάμψη δεν έχει χαθεί. Ίσως γιατί οι λόγοι που «εκτροχίασαν» την ηλεκτρική μουσική τότε δεν κορέστηκαν ποτέ, απλά διαρκώς περιμένουν τη φαντασία των νέων τους εκφραστών. Και, πολύ περισσότερο, τη δράση τους.
- Αντιπλημμυρικά έργα για την Περαία, τους Ν. Επιβάτες και την Αγία Τριάδα
- Η ιδιαίτερη σχέση της Κέιτ Μος και του Λούσιαν Φρόιντ μπροστά από τις κάμερες
- Γιάννης Μόραλης: Η αυτοπειθαρχία σε απελευθερώνει
- Συντάξεις Μαΐου: Ξεκινούν σήμερα οι πληρωμές – Πότε εμφανίζονται τα χρήματα στα ΑΤΜ
- Ανδρουλάκης: Έγινε χυδαίο ντιλάρισμα χθες στη Βουλή – Ο Μητσοτάκης έδωσε ψίχουλα στον κόσμο
- Ποια είναι η αντίπαλος της Μαρίας Σάκκαρη στο Madrid Open


