
Tango – Κριτική
O Daniel Binelli είναι Αργεντινός βιρτουόζος του μπαντονεόν. Στο άλμπουμ “Tango”, που ηχογραφήθηκε στο Μπουένος Άιρες τον Σεπτέμβριο του 1995, υλοποιεί τη μεγαλόπνοη ιδέα της δημιουργίας μιας ορχήστρας του (παραδοσιακού και νέου) τάνγκο. Μόνο η jazz και το τάνγκο γέννησαν ορχηστρικά σχήματα ικανά να ενσωματωθούν στην παράδοση της κλασικής μουσικής αλλά και στη σύγχρονη σκηνή, […]
O Daniel Binelli είναι Αργεντινός βιρτουόζος του μπαντονεόν. Στο άλμπουμ “Tango”, που ηχογραφήθηκε στο Μπουένος Άιρες τον Σεπτέμβριο του 1995, υλοποιεί τη μεγαλόπνοη ιδέα της δημιουργίας μιας ορχήστρας του (παραδοσιακού και νέου) τάνγκο. Μόνο η jazz και το τάνγκο γέννησαν ορχηστρικά σχήματα ικανά να ενσωματωθούν στην παράδοση της κλασικής μουσικής αλλά και στη σύγχρονη σκηνή, διατηρώντας ανέγγιχτη την αυθεντικότητά τους. Κι είναι ακριβώς το αρμονικό παιχνίδι ανάμεσα σε διαφορετικούς ήχους – τα έγχορδα (βιολί, κοντραμπάσο, βιολοντσέλο), τα πνευστά (τενόρο σαξόφωνο, φλάουτο), το πιάνο και το μπαντονεόν – που δίνει στην προσπάθεια αυτή την ξεχωριστή της ταυτότητα κι αναδεικνύει ακόμη πιο έντονα τη ζωτική εκφραστικότητα του μπαντονεόν, την ευαισθησία και τον αισθησιασμό των ήχων του. Τα έντεκα κομμάτια του άλμπουμ είναι συνθέσεις του ίδιου του Binelli, εκτός από δύο που υπογράφει ο αξεπέραστος συμπατριώτης του Astor Piazzolla, στον οποίο, μάλιστα, μαζί με δύο άλλες καθοριστικές για το τάνγκο φιγούρες, τους Osvaldo Pugliese και Roberto Goyeneche, είναι αφιερωμένος ο επίλογος “A Los Que Se Fueron” αυτού του δίσκου με το καθηλωτικό όραμα.
- Κρήτη: Σοκαριστικό τροχαίο στον ΒΟΑΚ – Στο νοσοκομείο ένας σοβαρά τραυματίας
- Βενιζέλος κατά κυβέρνησης για την ανανέωση της θητείας των τριών ευρωπαίων εισαγγελέων
- Όταν όλα «δείχνουν» Μπαρτσελόνα
- Αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων και απαλλαγή από δημοτικά τέλη για πληγέντες από τον αφθώδη πυρετό
- Παγκόσμιο Κύπελλο 2026: Πόσες πιθανότητες έχει να υπερασπιστεί τον τίτλο της η Αργεντινή
- Eva Douzinas, CEO of the Rauch Foundation, On Open Pen Fish Farming In Greece
