Σε έναν ανεξερεύνητο πριν μουσικό τόπο, κάπου μεταξύ της Joni Mitchel και της Kate Bush, συναντήσαμε για πρώτη φορά την Tori Amos το 1991 με το ντεμπούτο της “Little Earthquakes”. Μας σύστησε μια ευαίσθητη, ρομαντική ερμηνεύτρια, με έφεση στις συναισθηματικές προκλήσεις κι ανακατατάξεις, με μια σπάνια φωνή. Τρία χρόνια μετά, το δεύτερο άλμπουμ της “Under The Pink” ενίσχυσε την εμπιστοσύνη μας στην καλλιτεχνική της περσόνα, πετυχαίνοντας μάλιστα μια αξιοπρόσεκτη εμπορική αποδοχή, με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα δύο εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το τρίτο της άλμπουμ “Boys For Pele”, εμφανίστηκε ως μια περίτεχνη σπουδή μινιμαλιστικής μελαγχολίας. Η επιτυχία των προηγούμενων βημάτων της τής εξασφαλίζει εδώ απεριόριστη ελευθερία κινήσεων. Ετσι οι επιπλέον ενορχηστρώσεις καταργούνται, χάριν μιας πιο “γυμνής” προσέγγισης (μόνο έξι από τα 18 τραγούδια έχουν υποστήριξη από μπάσο / ντραμς), και η Tori αναλαμβάνει για πρώτη φορά ολομόναχη την παραγωγή, εξερευνώντας νέα σύνορα συνθετικής και στιχουργικής εκφραστικής ελευθερίας (οι στίχοι όλων των τραγουδιών περιλαμβάνονται στο πολυσέλιδο ένθετο). Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στην Ιρλανδία και τη Λουϊζιάνα, μέσα σε μια εκκλησία κι ένα σπίτι. Η Tori έγραψε τα φωνητικά μέρη, τραγουδώντας μέσα σ’ έναν ειδικά κατασκευασμένο χώρο, για εξασφάλιση ακουστικής που δίνει έναν “στεγνό” ήχο και αναδεικνύει το βάθος της ερμηνείας. Η τελική επεξεργασία έγινε στη Νέα Ορλεάνη. Ανάμεσα στα όργανα που χρησιμοποιούνται συναντάμε αρκετές ασυνήθιστες επιλογές, όπως harpsichord, μαντολίνο, καμπάνες, γκάιντες, ενώ συμμετέχει και χορωδία gospel. Σκόπιμα αφήσαμε για το τέλος την αναφορά στην εξαίρετη ερμηνεία της Tori στο πιάνο, ιδιαίτερα εντυπωσιακή σε κομμάτια σαν το “Muhammed My Friend” και “Beauty Queen / Horses”. Ας μην ξεχνάμε ότι υπήρξε ένα παιδί-θαύμα, συνθέτοντας στο πιάνο από τα τέσσερα χρόνια της.