παν

Τα περισσότερα παιδιά υφίστανται κακομεταχείριση στη σχολική τους ζωή με τη μια ή την άλλη μορφή, όπως το ότι τους κολλάνε παρατσούκλια, τα πειράζουν, τα βγάζουν εκτός κοινωνικού περίγυρου ή τους επιτίθενται. Όλες οι παραπάνω συμπεριφορές αποτελούν μορφή κακομεταχείρισης και δίνουν την ευκαιρία να διδάξουμε στα παιδιά πώς να συνυπάρχουν αρμονικά, πώς να λαμβάνουν υπόψη και τον άλλον και πώς να είναι μέλη μιας ομάδας με θετική δράση.

Η επιθετική συμπεριφορά είναι ένα πρόβλημα που αφορά στο θύτη, το θύμα, τις οικογένειές τους αλλά και ολόκληρη την κοινωνία. Σχετικά με τα παιδιά που παρουσιάζουν τέτοιου είδους συμπεριφορά, πρέπει να τονιστεί ότι η επιθετικότητα μπορεί να συνεχιστεί και στην ενήλικη ζωή τους, με τη μορφή εγκληματικότητας, συζυγικής βίας, κακομεταχείρισης παιδιών και σεξουαλικής παρενόχλησης, και να αποβεί μια μαθημένη συμπεριφορά για την αντιμετώπιση ποικίλων καταστάσεων. Αλλά και το θύμα μπορεί να αποκτήσει χρόνιο στρες, κατάθλιψη και γενική δυσφορία. Πέραν αυτών, η επιθετικότητα έχει και γενικότερες κοινωνικές συνέπειες, όπως η δημιουργία ενός κλίματος φόβου και κατατρεγμού.

Τέλος Αυγούστου και τέλος των διακοπών για τους περισσότερους. Κι ενώ κανείς θα περίμενε ότι όλοι θα επιστρέψουν με γεμάτες μπαταρίες, ξεκούραστοι κι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τη ζωή μετά τις διακοπές, βλέπουμε ότι πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται ότι δεν ξεκουράστηκαν στις διακοπές τους. Tι συμβαίνει; Μήπως πρόκειται για γκρινιάρηδες, για άτομα που δεν ευχαριστιούνται με τίποτα;

Ενώ για τους περισσότερους το καλοκαίρι είναι συνώνυμο της χαράς, της ξενοιασιάς και της χαλάρωσης, ωστόσο υπάρχει μια σεβαστή μερίδα ανθρώπων οι οποίοι ζορίζονται ψυχικά όταν φτιάχνει ο καιρός και ειδικά το καλοκαίρι. Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Aγχος, άγχος, άγχος. Φαίνεται να είναι η λέξη που περιγράφει καλύτερα την ψυχική εμπειρία των υποψήφιων για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Ας σταθούμε για λίγο στο πώς σκέπτεται κανείς σχετικά με τις εξετάσεις και τις επιδόσεις του.

Αναγνώριση σε αυτό το άτομο που έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή μας: λουλούδια, οικογενειακό τραπέζι σε εστιατόριο, χειροποίητα δωράκια από τα πιο μικρά παιδιά ή αγορασμένα δώρα από τα μεγαλύτερα. Η μέρα της γιορτής της μητέρας έχει ιδιαίτερη σημασία, για όλη την οικογένεια.

Όλοι έχουμε βρεθεί κάποια φορά στη δυσάρεστη θέση του να προσπαθούμε να πούμε κάτι ή να επικοινωνήσουμε για κάτι σημαντικό με τους γύρω μας και αυτοί να μη μας καταλαβαίνουν. Για μερικούς ανθρώπους όμως, αυτό το φαινόμενο συμβαίνει πολύ πιο συχνά απ' ότι θα ήθελαν, κι έτσι έχουν μονίμως την αίσθηση ότι είναι παρεξηγημένοι, ίσως ακόμα και παραγκωνισμένοι από τον κοινωνικό τους περίγυρο ή τον/τη σύντροφο που δεν τους καταλαβαίνει.

H απόκτηση ενός παιδιού είναι η σημαντικότερη στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας. Ωστόσο πολλές φορές το συναίσθημα της χαράς υποσκελίζεται από την έλλειψη διάθεσης, την ευρεθιστότητα και τις αρνητικές σκέψεις. Όλα αυτά ενδεχομένως να είναι συμπτώματα της επιλοχείου κατάθλιψης, μιας ασθένειας που χρήζει ιατρικής βοήθειας.

Η εμφάνισή του στην ελληνική αγορά από τον ερχόμενο Ιούνιο θα εντείνει τον ανταγωνισμό μεταξύ Peugeot, Nissan, Opel και Mitsubishi. Η τελευταία, ωστόσο, ποντάρει στην εμφάνιση και στο μοτέρ των 150 ίππων.

Οι υγιείς ενοχές είναι το συναίσθημα που έχουμε όταν κάνουμε κάτι το οποίο με τη λογική κρίνουμε ότι είναι ηθικά λανθασμένο ή άδικο. Ακόμα και η σκέψη ότι μπορεί να κάνουμε κάτι άσχημο μπορεί να προκαλέσει ενοχές. Αυτός ο ψυχολογικός μηχανισμός λειτουργεί για να αποτρέπει τόσο τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες από το να κάνουν κάτι άσχημο. Έτσι, οι υγιείς ενοχές είναι η λογική και δίκαιη φωνή της συνείδησής μας.

Οι φιλίες είναι σημαντικές για τις γυναίκες. Ιδιαίτερα σήμερα, που οι γυναίκες περνούν από διάφορα μεταβατικά στάδια, στην καριέρα, τις σχέσεις, τις οικογένειές τους, η φιλία παίρνει μια άλλη, ζωτική διάσταση. Κάποτε το στερεότυπο ήταν ότι η οικογένεια είναι το επίκεντρο της ζωής, πολλές γυναίκες όμως, διαζευγμένες, χήρες, ή μόνες από επιλογή ή συγκυρίες διαπιστώνουν ότι οι φίλες κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια συναισθηματικά άδεια και μια "γεμάτη" ζωή.

Στις μέρες μας γίνεται πολύς λόγος για την αυτοπεποίθηση, και γράφονται πολυάριθμα άρθρα κι εγχειρίδια γι' αυτό το ανθρώπινο χαρακτηριστικό που σήμερα θεωρείται βασικό προσόν και συστατικό της προσωπικής, κοινωνικής και επαγγελματικής επιτυχίας.

Ξεκινάει η μέρα σας διαβάζοντας το ωροσκόπιό σας; Μήπως το πρώτο πράγμα που κάνετε όταν πέσει στα χέρια σας ένα περιοδικό είναι να ανοίξετε τη σελίδα με τα ζώδια; Μήπως πριν κοιμηθείτε διαβάζετε τι σας επιφυλάσσουν τα άστρα για την επόμενη ημέρα; Μήπως δυσκολεύεστε να πάρετε αποφάσεις αν δε συμβουλευτείτε πρώτα την αστρολόγο σας;

Δεν γνωρίζουμε τα όρια της ίδιας μας της δύναμης. Νέες έρευνες δείχνουν ότι υποτιμούμε τις ικανότητες που έχουμε για να ανταπεξερχόμαστε στα συναισθηματικά προβλήματα που μας κατακλύζουν και, με αυτό τον τρόπο, μειώνουμε και την αίσθηση της ικανοποίησής μας στην ολη διαδικασία.

Συχνά κανείς αισθάνεται ότι η σχέση του ή κάποιος άλλος σημαντικός τομέας της ζωής του δεν πάει καλά, πως κάτι πρέπει ν' αλλάξει και υπάρχει συναισθηματικός πόνος, είτε ο έντονος και οξύς πόνος που βιώνεται σε μια κρίση είτε ένας πόνος που βιώνεται σαν συναισθηματικό κενό ή μια αίσθηση συναισθηματικής πείνας, όταν ο πόνος είναι χρόνιος. Παρ' όλα αυτά, ένα σημαντικό στοιχείο είναι η ελπίδα που έχει κανείς μέσα του, όσος και να είναι ο πόνος. Παράλληλα όμως με την ελπίδα υπάρχει και φόβος, ο φόβος της αλλαγής. Τι συμβαίνει, γιατί συμβαίνει και πώς μπορεί κανείς ν' αλλάξει, ώστε να κάνει θετικές αλλαγές στη ζωή του;

Οι γιορτές είναι συνυφασμένες με την παρουσία των αγαπημένων μας προσώπων. Πολλές φορές το θεωρούμε τόσο δεδομένο που, όταν έρθει εκείνη η φορά και δεν μπορούμε για κάποιους λόγους να βρεθούμε με τα οικεία μας πρόσωπα του συγγενικού ή του φιλικού μας περιβάλλοντος αισθανόμαστε να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια μας.

Η ρομαντική αγάπη είναι μια μοναδική εμπειρία του συναισθηματικού κόσμου που δίνει στο άτομο την ευκαιρία να γνωρίσει κάποιον άλλον, να δεθεί μαζί του, να αποκτήσει οικειότητα, συντροφικότητα και, πιθανόν, να εξερευνήσει τη σεξουαλικότητά του. Η ρομαντική αγάπη, είτε συνοδεύεται από σεξ είτε όχι, προάγει την προσωπική ανάπτυξη, αφού κάθε νέα σχέση επιβάλλει διαισθητικότητα και νέα γνώση του εαυτού.

Η κατάθλιψη αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες ψυχικές ασθένειες της εποχής μας και σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο και θεωρείται μια από τις πιο διαδεδομένες διαταραχές, τα ποσοστά της οποίας αυξάνονται κάθε χρόνο παγκοσμίως.

Ίσως το δυσκολότερο κεφάλαιο της ανθρώπινης ζωής να είναι οι σχέσεις. Ερωτικές, συζυγικές ή, γενικότερα, δυαδικές, οι σχέσεις αποτελούν βασικό στοιχείο της καθημερινότητας αλλά και της ψυχικής υγείας του ατόμου.

Να κι ένα παράδοξο! Είναι ποτέ δυνατό μια ερωτική σχέση -είτε τα άτομα είναι παντρεμένα είτε όχι- να κινδυνεύει από τον κοινωνικό της περίγυρο, δηλαδή την οικογένεια, τους συγγενείς και τους φίλους; Δυστυχώς, είναι κάτι που συμβαίνει, και μάλιστα συχνά. Για ποιους λόγους όμως το περιβάλλον ενός ανθρώπου σαμποτάρει τη σχέση του; Τι είναι αυτό που κάνει την πατρική οικογένεια ενός ατόμου να μπλοκάρει το ίδιο της το παιδί;

Μήπως το παιδί σας είναι αδιάφορο; Δυσκολεύεται ιδιαίτερα σε συγκεκριμένα μαθήματα, ενώ κατά τα άλλα είναι έξυπνο;

Μήπως το παιδί σας είναι αδιάφορο; Δυσκολεύεται ιδιαίτερα σε συγκεκριμένα μαθήματα, ενώ κατά τα άλλα είναι έξυπνο; Μήπως το παιδί σας δε θέλει να πάει σχολείο; Μήπως δυσκολεύεται να παραμείνει στη θέση του και δεν προσέχει; Μήπως είναι δειλό, κλαίει με το παραμικρό και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο;

Ζευγάρια που είναι χρόνια μαζί κι όμως κάθε τρεις και λίγο χωρίζουν για να τα ξαναφτιάξουν. Ζευγάρια που έχουν σχέση για λίγο και μετά ξαναβρίσκονται. Ζευγάρια που ποτέ δεν ξέρουν από πριν αν θα είναι μαζί την επόμενη μέρα ή την επόμενη εβδομάδα, και βρίσκουν έκπληκτοι τον εαυτό τους να είναι μαζί.

Να ένα ερώτημα που βασανίζει όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, όχι στην εφηβεία ή την πρώτη μετεφηβική ηλικία, αλλά αργότερα, μετά την ηλικία των 25 και ως την ηλικία των 45 –αν όχι και παραπάνω- ετών.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ελαττώματα ή μειονεξίες, τις οποίες όμως φροντίζουν να αντισταθμίσουν μέσα από τα προτερήματά τους. Υπάρχουν άτομα, όμως, τα οποία μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που διαρκώς ακούν αρνητικά σχόλια για τον εαυτό τους. Τα άτομα αυτά γίνονται δέσμια των αρνητικών ιδεών, υιοθετώντας μια αρνητική στάση απέναντι στους άλλους και στον εαυτό τους.