Planet Travel

Το κουρμπάνι Την 21η Μαΐου, μετά τη Θεία Λειτουργία γίνεται το κουρμπάνι, δηλαδή ζωοθυσία προς τιμή των αγίων. Το θύμα οδηγείται με πομπή στο ξωκλήσι των αγίων, όπου υπάρχει αγίασμα (νερό πηγής που βρίσκεται κοντά σε εκκλησία και θεωρείται ιερό). Εκεί χορεύουν και θυμιάζουν το ζώο. Τέλος, το θυσιάζουν. Μια μικρή ποσότητα από το κρέας […]

Τι σχέση έχουν οι Ελληνες με το κομπολόι; Πώς έγινε και δέθηκαν οι Ελληνες τόσο με το κομπολόι, που όταν το χάνουν του αφιερώνουν και τραγούδια;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, κάπως σαν παραμύθι και ας πούμε ότι… πριν από 1.400 τόσα χρόνια στην Αραβία γεννήθηκε ο μεγάλος προφήτης των μουσουλμάνων, ο Μωάμεθ, που δίδαξε στους πιστούς του τη σπουδαιότητα της προσευχής και ο Αλλάχ που έχει 99 ιδιότητες παρήγγειλε στον Μωάμεθ ότι τόσες πρέπει να είναι και οι […]

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εορτασμός των Θεοφανίων στο Νομό Δράμας με πληθώρα εκδηλώσεων και δρώμενων. Σκοπός τους είναι η εξασφάλιση της καλοχρονίας, δηλαδή η καλή υγεία και η πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή.

Σε μια έκταση ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, ένας νερόμυλος με το σπίτι του μυλωνά, ένα βυρσοδεψείο με το σπίτι του βυρσοδέψη, ένας μπαρουτόμυλος και ένα ρακοκάζανο μάς συνδέουν με τη βιοτεχνική ιστορία της περιοχής, που ξεκίνησε το 16ο αιώνα.

Από την κορυφογραμμή των βουνών των Λαγκαδίων, με ψηλότερη κορυφή το Ψηλό Βουνό (1.503μ.), αναβλύζει ο Λούσιος ποταμός (Λούσιος: γιατί εκεί οι Νύμφες έλουσαν το νεογέννητο Δία). Στα 26χλμ. που διανύει, μέχρι να συναντήσει τον Αλφειό ποταμό, ποτίζει καλλιεργημένες εκτάσεις, μπαίνει σε χαράδρα, σχηματίζει καταρράκτες και διασχίζει ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της χώρας. Κατά […]

Η νεροτριβή ή ντριστέλα ήταν η πιο απλή από όλες τις υδροκίνητες εγκαταστάσεις. Ήταν υπαίθρια ή στεγασμένη και χρησίμευε για την επεξεργασία των μάλλινων υφαντών στο στάδιο κατασκευής τους (για να αφρατέψουν και να δέσουν μεταξύ τους τα μάλλινα νήματα) ή στο ετήσιο πλύσιμό τους.Η νεροτριβή είναι ένας ξύλινος κάδος σε σχήμα κώνου. Συναρμολογείται από […]

Η ανακάλυψη της μπαρούτης (11ος αι. στην Κίνα) θα αλλάξει αποφασιστικά τη μορφή του πολέμου. Το 14ο αιώνα η χρήση της επεκτάθηκε στα πυροβόλα όπλα και η ποιότητά της βελτιώθηκε το 15ο αιώνα.Για την παραγωγή της μαύρης μπαρούτης απαιτούνται τρεις βασικές ύλες: νιτρικό κάλιο, θείο και άνθρακας. Για τις πρώτες αυτές ύλες στο Εμπορικό Λεξικό […]

Η γιορτή της γέννησης του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, στις 24 Ιουνίου, έχει συνδυαστεί με έθιμα τα οποία μεταφέρουν στη χριστιανική εποχή τελετές και δρώμενα προγενέστερων εποχών.

Η πρώτη γραπτή περιγραφή του εθίμου ανέρχεται στους βυζαντινούς χρόνους. Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στο Βυζαντινών βίος και πολιτισμός του Φ.Κουκουλέ στο κεφάλαιο για το 12ο αιώνα (τόμος Α2, σ. 170, Αθήνα, 1948), την παραμονή του Αγίου Ιωάννη, οι άνθρωποι συναθροίζονταν σε κάποιο σπίτι ή στη γειτονιά, όπου γινόταν τραπέζι σαν να επρόκειτο για γαμήλιο δείπνο. […]

Την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, οι ανύπανδρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού, όπου αναθέτουν σε κάποιο μέλος της συντροφιάς, συνήθως σε μια Μαρία (στη Θράκη ο ρόλος αυτός δίνεται στην ονομαζόμενη Καλλινίτσα), της οποίας και οι δύο γονείς είναι εν ζωή, να φέρει από το πηγάδι ή την πηγή το αμίλητο νερό. […]

Ευκαιρία για εκδρομή και επιμόρφωση! Στο Πλωμάρι της Λέσβου, εκεί που παράγεται το ονομαστό ούζο με την τοπική ποικιλία γλυκάνισου, βρίσκεται και το μοναδικό μουσείο στον κόσμο αφιερωμένο στο ούζο.

Η παραγωγή του ούζου στην Ελλάδα ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται ως σημεία παραγωγής του ο Τίρναβος και η Καλαμάτα. Μεγάλη άνθηση γνώρισε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα η παραγωγή του ούζου στο ΠΛωμάρι της Λέσβου. Η ύπαρξη ποιοτικών τοπικών πρώτων υλών, όπως τα αμπέλια, το γλυκάνισο, τα αρωματικά φυτά […]

Το έθιμο των Μάηδων είναι ένα λαογραφικό χορευτικομιμητικό έθιμο, το μοναδικό της Μακρινίτσας. Συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης και της ζωής την άνοιξη.

Η λειτουργία του εργαστηρίου κατασκευής αυθεντικών λαϊκών φορεσιών ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια με την πρόσληψη εννέα γυναικών που αποφοίτησαν από τη σχολή, ως άριστες. Αρχικά, έφτιαξαν 40 φορεσιές (από όλη την Ελλάδα) με τις οποίες δημιούργησαν τη μόνιμη έκθεση που λειτουργεί επίσης στο κτίριο της δημοτικής επιχείρησης. Αυτές είναι τόσο αυθεντικές και τόσο όμορφες, […]

Από τον 6ο αιώνα π.Χ. έως τον 20ό αιώνα Η ιστορία της στάμνας ξεκινά από τη Μέση Νεολιθική περίοδο (5.800-5.300 π.Χ.), όταν κατασκευάστηκε για τη μεταφορά και την αποθήκευση υγρών. Η λέξη στάμνα προέρχεται από το βυζαντινό σταμνίον και αυτό από τον αρχαίο στάμνο, η ρίζα του οποίου είναι το ρήμα ίστημι, επειδή μπορούσε να […]

Η πρώτη ύληΗ πρώτη ύλη για την κατασκευή μιας στάμνας είναι το αργιλικό χώμα, το οποίο είναι κατάλληλο λόγω της πλαστικότητάς του όταν αναμειγνύεται με νερό, της συστολής του όταν στεγνώνει και της σκλήρυνσής του όταν ψήνεται και μετατρέπεται σε κεραμικό. Οι αγγειοπλάστες έβρισκαν το αργιλόχωμα στις πλαγιές των λόφων και στα κτήματά τους. Εξέταζαν […]

Σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπως στο Μαρούσι Αττικής, στην Αίγινα, στη Λέσβο, στη Σάμο, στο Βόλο, στη Σίφνο, στη Σκύρο και στην Κρήτη, κάποιοι τεχνίτες αντιστέκονται με πείσμα στην εξαφάνιση της πανάρχαιας τέχνης της αγγειοπλαστικής και συνεχίζουν την παράδοση από γενιά σε γενιά. Γιοι αγγειοπλαστών, με τα παιδιά τους μαθητευόμενους αγγειοπλάστες και τις γυναίκες […]

Το μουσείο βρίσκεται στον Κεραμεικό σε ένα αναπαλαιωμένο νεοκλασσικό κτήριο και είναι αφιερωμένο στην ελληνική παραδοσιακή χρηστική κεραμική των νεότερων χρόνων, δηλαδή από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα.

Το χθόνιο δώρο… …Ή αλλιώς το δώρο το οποίο η Χθων ή Γαία προσφέρει σε αυτούς που φιλοξενεί. Η Γη είναι το δοχείο που περιέχει το νερό, χωρίς το οποίο δεν υπάρχει ζωή. «Το νερό πάντα χρειάζεται ένα δοχείο που να το περιέχει. Όχι μόνο τα πηγάδια και οι λίμνες αλλά και η θάλασσα ησυχάζει […]