Ψυχαγωγία

Το Music For Piano(s) 1951-1995 συγκεφαλαιώνει την παραγωγή έργων για σόλο πιάνο του Earle Brown, συνομήλικου και ομοϊδεάτη του Luciano Berio. Εναλλαγές λυρικής ομορφιάς και παιχνιδιών με τα αντίθετα, φανερώνουν ένα συνθέτη ικανό για τον αυστηρότερο φορμαλισμό αλλά και την ευρύτερη ελευθερία.

Ο Hans Zimmer («Rain Man», «Thelma and Louise», Όσκαρ για το «The Lion King») θεωρείται πρωτοπόρος στην κινηματογραφική μουσική για την ενσωμάτωση ηλεκτρονικών κίμπορντς, ψηφιακών συνθεσάιζερ και ποικίλης τεχνολογίας Η/Υ στη συμφωνική τάξη, αν και η υποβλητική δουλειά του για το περιπετειώδες hi-tech θρίλερ «The Peacemaker» (σκηνοθεσία Mimi Leder) διακρίνεται από πιο παραδοσιακή αξιοποίηση της […]

Πέρα από τους DJ υπάρχουν πάντα και οι «πραγματικοί» συνθέτες και μουσικοί. Ο νεωτεριστής της drum ‘n’ bass σκηνής Roni Size από το Μπρίστολ είναι μια από τις πιο αξιόλογες φυσιογνωμίες που έχουν εμφανιστεί τον τελευταίο καιρό στον διεθνή χορευτικό χάρτη. Το περιπετειώδες μουσικό υβρίδιο αυτού του ντεμπούτο πείθει πως πρόκειται για συνεχιστή με όραμα […]

O Tobin Sprout είναι ο κιθαρίστας των Guided By Voices. To Moonflower Plastic ακολουθεί το σόλο ντεμπούτο του Carnival Boy (1996). Μελωδίες, ακουστικός χαρακτήρας και βιωματικοί στίχοι χαρακτηρίζουν μια τραγουδοποιία ευαίσθητη και κυριολεκτικά προσωπική, αφού ο Sprout όχι μόνο παίζει ο ίδιος τα περισσότερα όργανα, αλλά έχει ηχογραφήσει και πολλά από τα τραγούδια σε home […]

Με το άλμπουμ αυτό η νέα γενιά των ντόπιων remixer, προγραμματιστών και μουσικών τιμά την πρωτοπόρο της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής Λένα Πλάτωνος. Τη μουσική της ευνοούμενης καλλιτέχνιδος του Μάνου Χατζιδάκι προσεγγίζουν και διασκευάζουν εδώ οι ION, Coti K, This Fluid, Επόμενη Κίνηση, Νετρίνα, Όλκο, Γιάννης Μόμπιλ, Μιχάλης Δέλτα και ο Κωνσταντίνος Βήτα (των Στέρεο Νόβα), […]

Δεύτερο άλμπουμ της Keri Leigh και του συνοδευτικού της γκρουπ, ηχογραφημένο στο Τέξας. Οι ερμηνείες της, φωνητικά προικισμένης, καλλιτέχνιδος στα 14 τραγούδια του (νέες συνθέσεις αλλά και αποδόσεις κλασικών κομματιών των Charlie Patton, Hound Dog Taylor, Clarence Carter, James Campell κ.ά.) δεν κρύβουν την αγάπη της για την Janis Joplin, με έναν τρόπο όμως που […]

Ξεχασμένος στα παραμύθια της βικτοριανής προγιαγιάς, καλά οχυρωμένος σε έναν ονειρικό κόσμο αθεράπευτου ρομαντισμού με στοιχειωμένους πύργους, ξεπεσμένους ευγενείς και ξωτικά, ο Paul Roland πέτυχε στη διάρκεια της τελευταίας δεκαπενταετίας να επαναπροσδιορίσει δραστικά το ρόλο και την ταυτότητα του τροβαδούρου. Η καινούρια του δουλειά μάς προτείνει μια νέα σειρά από λυρικά οράματα, αναμνήσεις αθωότητας και […]

Σ΄ αυτό το βιβλίο, παρουσιάζονται για πρώτη φορά με απόλυτο σεβασμό στα γεγονότα, οι λεπτομέρειες της σύλληψης του Τσε, οι τελευταίες ώρες του, ποιοι και πώς πήραν την απόφαση για τη δολοφονία του, πιθανά μέρη που τον έθαψαν, οι επιπτώσεις του εγκλήματος, το παρελθόν των πρακτόρων της CIA κουβανικής καταγωγής. Σελίδες: 231 Σ΄ αυτό το […]

Στις αρχές του 1987, δύο βοκαλίστριες/ντίβες της αμερικανικής jazz, η Carmen McRae (επίσης ικανή πιανίστρια, σύζυγος του πρωτοστάτη του bebop, Kenny Clarke) και η Betty Carter (καταγωγή από το Ντιτρόιτ, τραγουδίστρια της μπάντας του Lionel Hampton στα τέλη των 40s, διάσημη για τις συνεργασίες της με ονόματα όπως οι Miles Davis, Dizzy Gillespie, Charlie Parker, […]

«My Blues & My Guitar» ονομάζει αυτό του το άλμπουμ ο Βοστονέζος Bob Margolin (συνεργάτης του Muddy Waters από το 1973 έως το 1980 και επικεφαλής της προσωπικής του μπάντας έκτοτε), εξαντλώντας το θέμα από τον τίτλο κιόλας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η καλή δουλειά από τα πνευστά.

Το άλμπουμ «Walk Into My Voice» μάς προσκαλεί σε μια ξεχωριστή περιήγηση διά μέσου του έργου ποιητών της αμερικανικής «beat» γενιάς (P.Lamantia, M.McClure, L.Ferlinghetti, D.Wakowski, K.Patchen, D.Lavertov), με τη συνοδεία συνθέσεων των Harold Budd, Jessica Kerraker & Daniel Lentz. (Οι δύο πρώτοι αναλαμβάνουν και τις απαγγελίες).

Δημοφιλής τόσο στη λευκή όσο και στη μαύρη κοινότητα, η φυσαρμόνικα έφτασε στις ΗΠΑ από τη Γερμανία το 1860, και έως την αυγή του αιώνα μας είχε γίνει ένα από τα σύμβολα της αγροτικής Αμερικής. Η συλλογή «Devil In The Woodpile: The Essential Recordings Of Blues Harmonica» παρουσιάζει 22 σχετικές ηχογραφήσεις της περιόδου 1927-1937. Η […]

Δεκαέξι από τα πιο γνωστά και καλοδουλεμένα κομμάτια των Third World περιλαμβάνει αυτή η συλλογή επιτυχιών τους, παρακολουθώντας τα βήματα της ξεχωριστής αυτής reggae μπάντας στο διάστημα 1981-1987.

Η συλλογή «Rhythm Of The Games» πλασάρεται ως το «επίσημο άλμπουμ» των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 («1996 Olympic Games Album»). Μια πέρα για πέρα ευκαιριακή κυκλοφορία, που εναποθέτει τις ελπίδες της στον Kenny G («The Champions Theme»), τους Boyz II Men, τους Soul For Real και σε κάποιες απαράδεκτες διασκευές (του Tevin Campbell στο «The […]

Γεννημένος το 1891 στο νότιο Μισισιπί, ο Charley Patton θεωρείται ο θεμελιωτής των «blues του Δέλτα». Οι πιστά συντηρημένες ηχογραφήσεις του «King Of The Delta» αναδεικνύουν το ανανεωτικό του κιθαριστικό στιλ, που χαρακτήρισε την εποχή του και επηρέασε τον Robert Johnson, τον John Lee Hooker, τον Howlin΄ Wolf. Ύστερα από μια αναλωμένη σε γυναίκες, ποτό, […]

Οι A Subtle Plague σχηματίστηκαν στην Αμερική στα μέσα της περασμένης δεκαετίας και το «Hung To Dry» (World Service / Hitch Hyke) είναι το τέταρτο άλμπουμ τους. Μια δουλειά με επιθετικές metal αιχμές, σκοτεινές μελωδίες αλλά και pop αρώματα.

Μια μεζούρα σάμπα του Jobim, κανά δυο θέματα τίτλων James Bond, ολίγη Lisa Minnelli και Sophia Loren, λίγα λεπτά με την ορχήστρα του Glenn Miller, μπόλικες διασκευές. Αναταράσσετε καλά τα υλικά στο διπλό CD-σέικερ «Easy Listening Classics». Σερβίρεται δροσερό. Στη σεζλόνγκ διαβάστε βίπερ ή την παραβολή του άφρονος πλουσίου.

Οι Rain On Bamboo είναι το ντουέτο του Ingo Ito (των Camouflage) και της Susa Lee από τη Γερμανία. Οι ατμοσφαιρικοί ηλεκτρονικοί ήχοι και ρυθμοί του δεύτερού τους άλμπουμ Suburban Skirmish παραπέμπουν στους Japan και τον Ryuichi Sakamoto.

Δεκαοκτώ μόλις χρόνων είναι ο Shyheim και το «The Lost Generation» είναι το δεύτερο κιόλας άλμπουμ του. Μια hip hop εξερεύνηση του νεοϋορκέζικου γκέτο, με προσέγγιση όχι επιθετική, αλλά φιλική στη soul και το funk.

Το «Live: Headlights, White Lines, Black Tar Rivers» των The Levellers είναι μια περίπτωση μουσικής για στάδια, με θηριώδη ριθμ σέξιον, εύληπτες μελωδίες και επικά φωνητικά. Σχεδόν μπορείς να δεις το κοινό στην αρένα με αναμμένους αναπτήρες.