Ψυχαγωγία

Οι βετεράνοι της 80s acid-jazz βρετανικής σκηνής Galliano ταιριάζουν στο τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο… “4” τη μουσική ευαισθησία με τις drum ΄n΄ bass δονήσεις, το electro με το ακουστικό ύφος και το χιούμορ με τους κοινωνικά μαχητικούς στίχους. Αξιόλογο, αν και κατώτερο του “The Plot Thickens”.

Mε τέτοιο όνομα δεν περιμένεις και πολλά, επομένως δεν απογοητεύεσαι με ό,τι βρίσκεις. Διαολεμένο hardcore από μια παρέα που απασχόλησε τη βρετανική punk σκηνή στα μέσα της περασμένης δεκαετίας. Δεν ξέρω, με τίτλους τραγουδιών όπως “Born To F**k”, “We Suck”, “You Die”, νομίζω ότι το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να κρύψω αυτό το […]

Φιλοξενώντας δώδεκα τραγούδια με χαρακτηριστικά τους τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια, το “Love Scars” είναι το ντεμπούτο του 33χρονου Νεοϋορκέζου κιθαρίστα, τραγουδιστή και τραγουδοποιού Bill Perry, ύστερα από μια πολύχρονη επιτυχημένη πορεία στη σκηνή του blues.

Το “Live” περιλαμβάνει οκτώ κλασικά κομμάτια τραγουδισμένα από το θρύλο των λευκών blues. Η ηχογράφηση έχει γίνει ζωντανά σε άγνωστο τόπο και χρόνο (μάλλον γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ΄90). Τα πεσμένα κέφια του Burdon και η μέτρια ποιότητα της ηχογραφησης κάνουν το CD να αφορά μόνο σε συλλέκτες και φανατικούς.

Το “Horse Stories” είναι το τρίτο άλμπουμ του τρίο Dirty Three από τη Μελβούρνη, μια συλλογή από νυχτερινές ινστρουμένταλ ηχητικές επενδύσεις που ισορροπούν μεταξύ country μελαγχολίας και κιθαριστικού feedback.

To CD ξεκινά με ένα κλεψίτυπο του “Last Night A Dj Saved My Life” και συνεχίζει με εξίσου πρόδηλες αν και λιγότερο χτυπητές ξεπατικοτούρες. Η γαλλική γλώσσα και τα στούντιο-εφέ θολώνουν λίγο τα νερά, μέχρι να έλθει η ώρα του rave και να θολώσουν τα πάντα.

Η συλλογή “Welcome To Planet Revco” μάς καλωσορίζει στον πλανήτη της λονδρέζικης Revco Records. Περιέχει δε, όπως λέει ο υπότιτλος, “14 ούλτρα-φάνκι, δια-γαλαξιακές, hip hop-λιστικές, διαστημο-χοροπηδηχτές, jazz-trip ηχογραφήσεις”. Με άλλα λόγια, η τρέλα δεν πάει στα βουνά, πάει στον πλανήτη Revco…

Το τρίο των 12 Rounds έρχεται από το δυτικό Λονδίνο. Το “Jitter Juice” είναι το ντεμπούτο τους που, πασχίζοντας να αντισταθμίσει τη ρηχή έμπνευση, προτείνει σαν θέλγητρα τα αιρετικά φωνητικά της Claude Sarne και έναν εξαντλητικό καταιγισμό από εφέ. Δεν αρκούν.

Οι Social Distortion ξεκίνησαν το 1979, ανήκοντας στην πρώτη punk γενιά του Λος Αντζελες. Έχοντας περάσει από πολλά κύματα, μας προτείνουν στο “White Light White Heat White Trash” ένα ταχύ πρόγραμμα με πληθωρικό rock ΄n΄ roll, blues και παραληρηματικές κιθάρες που θα ικανοποιήσει παλιούς και νέους φίλους, αφού, άλλωστε, μαζί με τα γκρουπ μεγαλώνουμε και […]

Kιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός, ο Duster Bennett (1946-1976) έπαιξε και αυτός το ρόλο του στην άνθηση της blues σκηνής. Έφυγε όμως νωρίς, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στους συλητές. Το “Blue Inside” είναι το τρίτο CD με κακοηχογραφημένο ανέκδοτο υλικό του δεύτερης διαλογής. Ίσως στο τέταρτο CD μάθουμε τι τραγουδούσε και στο μπάνιο του.

Κόρη της θρυλικής Judy Garland και του σκηνοθέτη Vincente Minnelli, η Liza Minnelli έχει μια καριέρα στο θέατρο, το σινεμά και το τραγούδι, που κρατά από τα 60s. Στο “Gently” ερμηνεύει έντεκα ρομαντικά, συναισθηματικά στάνταρντ.

Αξιοποιώντας την εμπειρία της από τις συνεργασίες με τους Joe Jackson, Laurie Anderson και Peter Gabriel, η Joy Askew παρουσιάζει στο “Tender City” αυτοβιογραφικές μπαλάντες με μουσικές αναπτύξεις τολμηρές, που, όχι σπάνια, μεταμορφώνουν τα τραγούδια σε προκλητικά για παρατήρηση ηχοτοπία.

Το “Supersexy Swingin` Sounds” περιλαμβάνει έντεκα νέα remix σε κομμάτια των White Zombie, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από το δις πλατινένιο Νο.1 metal άλμπουμ τους “Astro-Creep 2000”. Προς τέρψη του κοινού, το ύφους 60s συνοδευτικό βιβλιαράκι περιλαμβάνει ποικιλία φωτογραφιών τρυφερών υπάρξεων με στοιχειώδη (ή και… αδαμιαία) περιβολή.

Πρόκειται για το σάουντρακ της ταινίας του Ted Demme, για λογαριασμό της Miramax Films. Πρωταγωνιστεί ο Matt Dillon, οι φίλοι του και… πολλά όμορφα κορίτσια. Το κλίμα είναι αναπόφευκτα ερωτικό, με δύο δεκαετίες να δίνουν το “παρών”: η τρέχουσα και αυτή του ΄70, σε ίσες αναλογίες. Το σοκ δημιουργούν οι The Afghan Whigs, από τους […]

Αλλαγή κλίματος με τη φυσαρμόνικα του Ted Roddy. Στο “Full Circle”, επικεφαλής μια κεφάτης μπάντας με πολλές κιθάρες, μπάσο και κρουστά, συχνά δίνει μια εντύπωση παραδοσιάρχη Billy Joel.

Τo “The Blues Is Now” είναι το σόλο ντεμπούτο του 43χρονου, ιρλανδοϊαπωνικής καταγωγής κιθαρίστα και τραγουδοποιού Bobby Murray, σταθερού συνεργάτη της Etta James από το 1988. Στα έντεκα τραγούδια του, η αγνή αγάπη για τα blues διανθίζεται με στοιχεία funk, rhythm ΄n΄ blues και απόηχους από soul των μεγαλουπόλεων.

Οι αρχές της νεοκυματικής pop που χάρισε δόξες στο “Blusher” του 1994 επαναλαμβάνονται και στο τέταρτο κατά σειρά άλμπουμ των Καλιφορνέζων The Miss Alans με τίτλο “Ledger”. Μόνο που οι εξελίξεις τρέχουν πια τόσο γρήγορα, που η συγκεκριμένη αισθητική ήδη φαντάζει περιορισμένου ενδιαφέροντος.

Στις αρχές του 1987, δύο βοκαλίστριες/ντίβες της αμερικανικής jazz, η Carmen McRae (επίσης ικανή πιανίστρια, σύζυγος του πρωτοστάτη του bebop, Kenny Clarke) και η Betty Carter (καταγωγή από το Ντιτρόιτ, τραγουδίστρια της μπάντας του Lionel Hampton στα τέλη των 40s, διάσημη για τις συνεργασίες της με ονόματα όπως οι Miles Davis, Dizzy Gillespie, Charlie Parker, […]

“My Blues & My Guitar” ονομάζει αυτό του το άλμπουμ ο Βοστονέζος Bob Margolin (συνεργάτης του Muddy Waters από το 1973 έως το 1980 και επικεφαλής της προσωπικής του μπάντας έκτοτε), εξαντλώντας το θέμα από τον τίτλο κιόλας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η καλή δουλειά από τα πνευστά.

Το άλμπουμ “Walk Into My Voice” μάς προσκαλεί σε μια ξεχωριστή περιήγηση διά μέσου του έργου ποιητών της αμερικανικής “beat” γενιάς (P.Lamantia, M.McClure, L.Ferlinghetti, D.Wakowski, K.Patchen, D.Lavertov), με τη συνοδεία συνθέσεων των Harold Budd, Jessica Kerraker & Daniel Lentz. (Οι δύο πρώτοι αναλαμβάνουν και τις απαγγελίες).