Ο «σκοτεινός και βίαιος υπόκοσμος» της παράνομης διακίνησης ερπετών σε ένα νέο ντοκιμαντέρ

Το «Monsters of God», η τελευταία βουτιά του Έρικ Γκουντ στον κόσμο της εμμονής και της διάβρωσης του εγώ, μοιάζει με τη φυσική επόμενη μετάλλαξη μετά το «Tiger King» και το «Chimp Crazy», μόνο που είναι πιο ψυχρό, πιο σκοτεινό και πιο διακριτικά εκκεντρικό.

Με πρεμιέρα των δύο πρώτων επεισοδίων στο SXSW η σειρά ντοκιμαντέρ που υποστηρίζεται από το HBO και την A24 δεν χάνει χρόνο να σας κάνει να καταλάβετε ότι δεν πρόκειται για μια εκκεντρική ιστορία με ζώα.

«Πρόκειται για εξουσία, εμμονή και ένα οικοσύστημα μαύρης αγοράς τόσο κανονικοποιημένο, που ακόμη και οι άνθρωποι που επιβάλλουν το νόμο φαίνονται μπερδεμένοι ως προς το γιατί όλα αυτά είναι λάθος» σχολιάζει το cinedump.com.

Ας γίνουμε πιο σαφείς

Η σειρά πέντε επεισοδίων — σε σκηνοθεσία, σενάριο και εκτελεστική παραγωγή του Έρικ Γκουντ, δημιουργού των «Tiger King» και «Chimp Crazy», και με εκτελεστικό παραγωγό τον Τζέρεμι Μακμπράιντ -εστιάζει σε βασικές προσωπικότητες του κλάδου της παράνομης διακίνησης ζώων και στο παγκόσμιο εγκληματικό δίκτυο δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχει δημιουργήσει, καθώς και στους αξιωματικούς προστασίας της άγριας ζωής που προσπαθούν να σταματήσουν τους λαθρέμπορους.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη HBO Documentary Films (@hbodocs)

«Ο πυρετός»

«Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται τα ερπετά. Μερικοί γοητεύονται από αυτά. Και μια χούφτα ανθρώπων δεν θα σταματήσει μπροστά σε τίποτα για να τα αποκτήσει», αναφέρει η σύνοψη της σειράς.

«Οι συλλέκτες το αποκαλούν “τον πυρετό” -την αμείωτη παρόρμηση να κυνηγούν ό,τι είναι μεγαλύτερο, σπανιότερο, πιο θανατηφόρο. Αυτός ο πυρετός δημιούργησε μια εγκληματική επιχείρηση δισεκατομμυρίων δολαρίων που εκτεινόταν σε έξι ηπείρους για πάνω από 50 χρόνια».

Το τρέιλερ αρχικά εστιάζει σε έναν ιδιοκτήτη ερπετών να κρατά μια γιγάντια κόμπρα ενώ στέκεται σε μια βεράντα έξω. «Είμαι παντρεμένος με αυτά τα ζώα, αλλά έχω την πιο στενή σχέση με την βασιλική κόμπρα μου», λέει.

«Το Jurassic Park έκανε όλους να θέλουν να έχουν τον δικό τους δεινόσαυρο στο σπίτι τους», λέει ένας άλλος λάτρης των ερπετών.

Ένας άνδρας αναφέρεται στο λαθρεμπόριο ερπετών λέγοντας: «Οι αμερικανικοί ζωολογικοί κήποι πλήρωναν εξωφρενικές τιμές και ανταγωνίζονταν έντονα μεταξύ τους, οπότε κατάφερα να εκμεταλλευτώ αυτή την κατάσταση».

Πρόσβαση στους πολιτικούς

Το πρώτο επεισόδιο ξεκινά με μια εκπληκτική δόση χιούμορ, από εκείνο που σε κάνει να νιώθεις άβολα, επειδή αυτοί που κάνουν τα αστεία είναι απολύτως σοβαροί.

Ο Τόμι Κράτσφιλντ και ο Χανκ Μολτ αναδεικνύονται σε λαϊκούς θρύλους του κόσμου των ερπετών, με στυλ που θυμίζει την Κάρολ Μπάσκιν και τον Τζο Έξοτικ του εμπορίου φιδιών, μόνο που φορούν λιγότερα κοστούμια και έχουν πολύ καλύτερη πρόσβαση στους πολιτικούς.

Ένα από τα πρώτα αστεία προέρχεται από το πόσο σοβαρά αυτοί οι τύποι μυθοποιούν τους εαυτούς τους. Με χαρά παρομοιάζουν τους εαυτούς τους με τη Μπόνι και τον Κλάιντ και τον Τζον Ντίλινγκερ, κάτι που μοιάζει λιγότερο με αλαζονεία και περισσότερο με προειδοποιητική ετικέτα.

Μεγάλο μέρος αυτού που βλέπουμε τεκμηριώνεται μέσω βίντεο που γυρίστηκαν από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, αποτυπώνοντας ένα επίπεδο αλαζονείας και απερισκεψίας που μοιάζει τόσο παράλογο όσο και τρομακτικό

«Ξέπλυμα» και παράνομη πώληση

Το επεισόδιο παρουσιάζει εξαιρετικά το πώς φτάσαμε εδώ. Αντί να βιαστούν να φτάσουν στα σκάνδαλα, ο Γκουντ και η ομάδα του αφιερώνουν χρόνο για να μας ξεναγήσουν στους μηχανισμούς του εμπορίου. Οι συνεντεύξεις είναι διεξοδικές, ασυνήθιστα σαφείς και καταδικαστικές στην απλότητά τους.

Αυτοί οι άνδρες εξηγούν ακριβώς πώς προμηθεύονται, διακινούνται λαθραία, «ξεπλένονται» και πωλούνται τα εξωτικά ζώα, και γιατί όλοι οι εμπλεκόμενοι προσποιούνται ότι όλα είναι εντάξει.

Ο «θρύλος» Χανκ Μολτ

Οι ζωολογικοί κήποι κατέχουν σημαντική θέση, κάτι που είναι κρίσιμο, καθώς δεν παρουσιάζονται ως θύματα αλλά ως συμμετέχοντες.

Μερικοί μάλιστα αγόρασαν ζώα παράνομα μέσω του Χανκ Μολτ*, ένα γεγονός που αντιμετωπίζεται ως ανοιχτό μυστικό και όχι ως σκάνδαλο.

(*Ο Χανκ Μολτ είναι ένας από τους πιο διαβόητους Αμερικανούς λαθρεμπόρους εξωτικών ερπετών και «θρύλος» της συγκεκριμένης παράνομης αγοράς, η δράση του οποίου ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 1970).

Photo: HBO

Αίσθηση φετιχισμού

Το αρχειακό υλικό χρησιμοποιείται με ακρίβεια. Τα βίντεο από οικιακές βιντεοκάμερες που τράβηξαν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές προσδίδουν στη σειρά μια ακατέργαστη οικειότητα, σαν αποδεικτικά στοιχεία που δωρίστηκαν κατά λάθος.

Η κάμερα είναι κομψή, σέξι και επικίνδυνη, με αργές πανοραμικές λήψεις πάνω από μυϊκούς όγκους και λέπια που αποπνέουν μια αίσθηση φετιχισμού, κάτι που η σειρά αντιλαμβάνεται πλήρως.

Η μουσική υπόκρουση βουίζει απειλητικά στο παρασκήνιο, χωρίς να σε αφήνει ποτέ να ξεχάσεις ότι η εμμονή πάντα καταλήγει σε καταστροφή.

Photo: HBO

Μια αυτοκρατορία από περιθωριακούς

Ανακαλύπτουμε επίσης τον συναισθηματικό άξονα της ιστορίας. Ο Τόμι Κράτσφιλντ αρχικά θαύμαζε τον Χανκ Μολτ. Η ρήξη τους δεν είναι ιδεολογική αλλά προσωπική, με ρίζες στην προδοσία και το εγώ.

Συνεντεύξεις με αξιωματούχους της υπηρεσίας αλιείας και άγριας ζωής, προσωπικό ζωολογικών κήπων, τελωνειακούς υπαλλήλους και τους υπηρέτες του Χανκ σκιαγραφούν την εικόνα ενός άνδρα που έχτισε μια αυτοκρατορία συλλέγοντας περιθωριακούς και εκμεταλλευόμενος τους.

Υπάρχει ένας ορφανός καρατέκα, ένας σπασίκλας, μια συλλογή κοινωνικά περιθωριοποιημένων ατόμων που ήταν χρήσιμοι μέχρι που έγιναν περιττοί.

Ζώα που θα έπρεπε να είναι πολύτιμα, κατέληξαν να αποτελούν «απρόσβλητα» αποδεικτικά στοιχεία για το πόσο εκτεθειμένο είχε γίνει το εμπόριο

Photo: HBO

Θεσμική συνενοχή

Μια από τις πιο εξοργιστικές στιγμές του πρώτου επεισοδίου είναι όταν ομοσπονδιακοί πράκτορες εξαρθρώνουν ένα κύκλωμα λαθρεμπορίου φιδιών, και η τιμωρία δεν ξεπερνάει ένα απλό πρόστιμο.

Ο λόγος είναι ακόμα χειρότερος. Πολιτική πίεση. Θεσμική συνενοχή. Η εμπλοκή του Εθνικού Ζωολογικού Κήπου. Μόλις ο Χανκ Μολτ έπεσε, η βιομηχανία δεν κούνησε ούτε βλεφαρίδα. Απλώς στράφηκε στον Τόμι Κράτσφιλντ.

Ο Τόμι μπήκε στο κενό, προμηθεύοντας ερπετά σε ζωολογικούς κήπους, ταινίες, τηλεόραση και διασημότητες.

Μεγάλο μέρος αυτού που βλέπουμε τεκμηριώνεται μέσω βίντεο που γυρίστηκαν από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, αποτυπώνοντας ένα επίπεδο αλαζονείας και απερισκεψίας που μοιάζει τόσο παράλογο όσο και τρομακτικό.

Γροθιά στο στομάχι

Το πρώτο επεισόδιο εστιάζει επίσης στα ιγκουάνα των Φίτζι, όχι ως σπάνιους οικολογικούς θησαυρούς, αλλά ως τεράστια βάρη. Τα ερπετά θεωρούνταν πολύ «καυτά», πολύ επικίνδυνα και υπό πολύ στενή παρακολούθηση, ώστε να μην μπορεί κανείς να τα μετακινήσει με ασφάλεια. Κανείς δεν ήθελε να τα αγγίξει.

Ζώα που θα έπρεπε να είναι πολύτιμα, κατέληξαν να αποτελούν «απρόσβλητα» αποδεικτικά στοιχεία για το πόσο εκτεθειμένο είχε γίνει το εμπόριο.

Το επεισόδιο τελειώνει με μια γροθιά στο στομάχι. Ο Χανκ Μολτ τελικά στέλνει τον Τόμι Κράτσφιλντ στη φυλακή και στη συνέχεια τον χλευάζει από έξω.

Μια τελική προειδοποίηση εμφανίζεται στην οθόνη, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι οι άνδρες που εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται σε αυτό το εμπόριο είναι επικίνδυνοι. Δεν μοιάζει με πρόκληση. Μοιάζει με νομική κάλυψη.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ray Van Nostrand Sr. (@rayturtleking)

Ο αναπόσπαστος κίνδυνος

Το δεύτερο επεισόδιο παίρνει την προειδοποίηση προσωπικά, ξεκινώντας με τον πράκτορα της DEA Λάρι Λόβλες, ο οποίος με τον αδιάλλακτο τρόπο έκφρασής του αναπροσανατολίζει αμέσως τη σειρά προς το σκληρό έγκλημα.

Είναι συναρπαστικός, χωρίς φίλτρα και, κατά καιρούς, τόσο ειλικρινής που το επεισόδιο παρεκκλίνει για λίγο σε μια δυσάρεστη περιοχή προσωπικών εξομολογήσεων.

Αλιγάτορες και δηλητηριώδη φίδια

Εμφανίζονται νέοι χαρακτήρες. Ο Άλμπερτ Κίλιαν, ένας εκπαιδευτής ερπετών που περιβάλλεται από αλιγάτορες και δηλητηριώδη φίδια, ενσαρκώνει τον φυσικό κίνδυνο που είναι αναπόσπαστο μέρος αυτού του κόσμου.

Στη συνέχεια, η ιστορία στρέφεται στον Ρέι Βαν Νόστραντ, ο οποίος αναλαμβάνει τα ηνία όταν οι άλλοι καταδικάζονται σε φυλάκιση. Η πορεία του Ρέι περιπλέκεται από τον διαβήτη και την νόσο του Αλτσχάιμερ, αφήνοντας τη σύζυγό του, τους γιους του και τις αρχειακές συνεντεύξεις να ανασυνθέσουν την κληρονομιά του.

«Cocaine Cowboys»

Αυτή η κληρονομιά είναι τρελή. Η συνεργασία του Ρέι Βαν Νόστραντ με τον Μάριο Ταμπράουε, έναν από τους αρχικούς «Cocaine Cowboys», εντάσσει το «Monsters of God» κατευθείαν στην ιστορία του ναρκωτικού εμπορίου.

Υπάρχουν ιστορίες για χιμπατζήδες «φτιαγμένους» από κοκαΐνη, συζητήσεις για λαθρεμπόριο δράκων του Κομόντο και αποκαλύψεις ότι ζώα χρησιμοποιούνταν ως κάλυψη για τη μεταφορά ναρκωτικών.

Μετά από πολλές προειδοποιήσεις σχετικά με τον Μάριο, η αμέσως επόμενη σκηνή τον παρουσιάζει μπροστά στην κάμερα. Γι’ αυτό ακριβώς έχουν επιτυχία αυτά τα ντοκιμαντέρ. Αυτό το επίπεδο πρόσβασης μοιάζει παράτολμο και μεθυστικό.

Monsters of God Photo: HBO

Πονάει

Τα αποσπάσματα με τον Μάριο Ταμπράουε συγκαταλέγονται στα πιο συγκλονιστικά της σειράς μέχρι στιγμής.

Ο προσωπικός του ζωολογικός κήπος είναι απίστευτος και τρομακτικός, και είναι σαφές ότι η συνέντευξη υπάρχει επειδή η ιστορία τον χρειάζεται.

Εξηγεί σχεδόν τα πάντα, εκτός από το μοναδικό πράγμα που όλοι περιμένουν: γιατί αποφυλακίστηκε πρόωρα. Αυτή η παράλειψη πονάει, αλλά μοιάζει επίσης σκόπιμη.

Η συνέχεια επί της οθόνης

Το επεισόδιο κλείνει παρουσιάζοντας τον γιο του Ρέι Βαν Νόστραντ, Μάικ, να είναι έτοιμος να αναλάβει την επιχείρηση. Ο πυρετός δεν σβήνει. Εξελίσσεται.

Μετά από δύο επεισόδια, το «Monsters of God» μοιάζει λιγότερο με ντοκιμαντέρ για πραγματικά εγκλήματα και περισσότερο με μια αυτοψία της εμμονής που μετατράπηκε σε θεσμό. Είναι αστείο, μέχρι που παύει να είναι. Κομψό, αλλά ανησυχητικό. Και ίσως το πιο ανησυχητικό από όλα, παρουσιάζει ένα πειστικό επιχείρημα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν σταμάτησε ποτέ πραγματικά.

*Η σειρά «Monsters of God» κάνει πρεμιέρα στις 6 Αυγούστου στο HBO Max.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lissa Rivera (@lissa_rivera_)

*Με στοιχεία από cinedump.com και people.com | Αρχική Φωτό: ΗΒΟ