Village People: Η ανίερη συμμαχία με τον Τραμπ και η μεγάλη προδοσία του YMCA

Η είδηση του θανάτου του Βίκτορ Γουίλις, του «αστυνομικού» και τελευταίου ιδρυτικού μέλους των Village People που βρισκόταν ακόμα στη σκηνή, σε ηλικία 74 ετών, έχει τις αναπόφευκτες πολιτικές του προεκτάσεις.

Αντί για ένα συμβατικό καλλιτεχνικό αντίο, ο θάνατός του σφραγίστηκε από μια μακροσκελή και άκρως πολιτική ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social, η οποία έριξε λάδι στη φωτιά ενός ήδη εκρηκτικού ντιμπέιτ.

Ο Τραμπ αποχαιρέτησε τον Γουίλις χαρακτηρίζοντάς τον έναν «σπουδαίο και χαρούμενο άνθρωπο που λάτρευε το γεγονός ότι χρησιμοποιούσα το τραγούδι του συγκροτήματός του, το Y.M.C.A., στις συγκεντρώσεις μου».

Στο μήνυμά του, ο πρόεδρος έσπευσε να πιστωθεί την εμπορική αναγέννηση του κομματιού, τονίζοντας ότι έγινε ξανά «τερατώδης» επιτυχία 30 χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία, χάρη στα δικά του ρεκόρ προσέλευσης.

«Πολλοί τραγουδιστές ήθελαν να επιβιβαστούν στο τρένο των συγκεντρώσεών μας, αλλά ο Βίκτορ και το γκρουπ ήταν εκεί για εμάς από την αρχή! Αγάπησαν τη δράση και εμείς αγαπήσαμε αυτούς και το υπέροχο, ανεβαστικό τους τραγούδι», έγραψε ο Τραμπ, κλείνοντας με τη δέσμευση ότι θα σκέφτεται τον Γουίλις κάθε φορά που θα ακούγεται το κομμάτι στις αρένες του.

«Πολλοί τραγουδιστές ήθελαν να επιβιβαστούν στο τρένο των συγκεντρώσεών μας, αλλά ο Βίκτορ και το γκρουπ ήταν εκεί για εμάς από την αρχή! Αγάπησαν τη δράση και εμείς αγαπήσαμε αυτούς και το υπέροχο, ανεβαστικό τους τραγούδι»

Ανίερη συμμαχία

Πίσω από αυτό το δημόσιο ειδύλλιο, ωστόσο, κρύβεται μια ιστορία που η queer κοινότητα των ΗΠΑ περιγράφει ως την απόλυτη πολιτισμική «προδοσία» και μια κυνική συμμαχία.

Η σχέση του Γουίλις με το κίνημα MAGA πέρασε από σαράντα κύματα. Το 2020 το συγκρότημα είχε ζητήσει από τον Τραμπ να σταματήσει τη χρήση της μουσικής του, ενώ το 2024 είχε υποστηρίξει ανοιχτά την Κάμαλα Χάρις.

Όμως, ο Γουίλις άλλαξε ριζικά στάση, ομολογώντας στο Facebook ότι, βλέποντας τόσους καλλιτέχνες (από την Μπιγιονσέ μέχρι τον Μπρους Σπρίνγκστιν) να απαγορεύουν δικαστικά στον Τραμπ τη χρήση των έργων τους, εκείνος «δεν είχε την καρδιά» να του το στερήσει.

Η σχέση του Γουίλις με το κίνημα MAGA πέρασε από σαράντα κύματα. Το 2020 το συγκρότημα είχε ζητήσει από τον Τραμπ να σταματήσει τη χρήση της μουσικής του, ενώ το 2024 είχε υποστηρίξει ανοιχτά την Κάμαλα Χάρις. Mετά όλα άλλαξαν

Η αλήθεια, βέβαια, ήταν πολύ πιο πεζή και κερδοφόρα σχολιάζει το Daily Beast. Το Y.M.C.A., το οποίο ήταν κολλημένο στο #2 του Billboard για 45 χρόνια, σκαρφάλωσε τελικά στο #1 χάρη στην ασταμάτητη προβολή του από τον Τραμπ, αποφέροντας στον Γουίλις έσοδα πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.

Έχοντας κερδίσει δικαστικά τον πλήρη έλεγχο του ονόματος του συγκροτήματος, ο Γουίλις ξεκίνησε μια επιθετική εκστρατεία ιστορικού αναθεωρητισμού για να προστατεύσει αυτή τη νέα, δεξιά «δεξαμενή» χρημάτων.

Άρχισε να απειλεί με μηνύσεις τα μέσα ενημέρωσης που χαρακτήριζαν το Y.M.C.A. γκέι ύμνο, ενώ αφαίρεσε κάθε αναφορά στη queer ιστορία της μπάντας από την επίσημη ιστοσελίδα τους, προκαλώντας την οργή της κοινότητας που τον κατηγόρησε ότι ξεπούλησε τις ρίζες του για τα μάτια του MAGA.

«Όχι διάολε»

Η οργή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας είναι δικαιολογημένη αν αναλογιστεί κανείς τις ρίζες του φαινομένου της μπάντας. Οι Village People δημιουργήθηκαν το 1978 στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης από τους γκέι παραγωγούς Ζακ Μοραλί και Ανρί Μπελολό, με σκοπό να δώσουν ορατότητα σε μια καταπιεσμένη κοινότητα.

Η αισθητική τους βασίστηκε στο clone movement των 70s: γκέι άνδρες που υιοθέτησαν τα πιο ακραία, υπερ-αρρενωπά αρχέτυπα της αμερικανικής κουλτούρας –τον καουμπόι, τον εργάτη, τον αστυνομικό– μετατρέποντάς τα σε μια δήλωση δύναμης και σε ένα εσωτερικό σεξουαλικό αστείο.

Όταν τραγουδούσαν για το Y.M.C.A., οι στρέιτ πίστευαν ότι πρόκειται για τον αθλητισμό, αλλά η κοινότητα γνώριζε ότι τα συγκεκριμένα χριστιανικά οικοτροφεία ήταν χώροι που η γκέι κοινότητα αναζητούσε συντροφιά και ηδονή.

Η εμφάνιση των Village People στις εκδηλώσεις της ορκωμοσίας του Ντόναλντ Τραμπ που επιτίθεται στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα ήταν μια παραφωνία.

Η εικόνα της μπάντας στη σκηνή, να πλαισιώνει τον Αμερικανό ηγέτη των MAGA την ώρα που εκείνος χόρευε τον χαρακτηριστικό του ρυθμικό χορό, προκάλεσε την άμεση και οργισμένη αντίδραση πρώην μελών, αποκαλύπτοντας ότι το γκρουπ που είδε το κοινό ήταν μια «σχεδόν αγνώριστη» εκδοχή του παρελθόντος

View this post on Instagram

A post shared by Jim Newman (@jimnewmankeepmovin)

«Όχι, διάολε!» έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Τζιμ Νιούμαν, μέλος των Village People για οκτώ χρόνια κατά τη δεκαετία του 2010, θέλοντας να ξεκαθαρίσει το τοπίο μετά από δεκάδες μηνύματα που δέχτηκε.

«Ούτε εγώ ούτε κανένας από τους συμπαίκτες μου θα εμφανιζόμασταν ποτέ σε συγκέντρωση του Τραμπ. Οι δικοί μας Village People δεν θα του έδιναν ποτέ τα δικαιώματα αυτών των τραγουδιών» ξεκαθάρισε.

Στην πραγματικότητα, οι Village People της MAGA εποχής ήταν άλλοι από τους Village People του παρελθόντος.

Από τη μία πλευρά ο «αστυνομικός» Γουίλις καλωσόρισε την αποθέωση από το κίνημα του Τραμπ. Από την άλλη, τα άλλα μέλη των Village People που δημιούργησαν το περιοδεύον σχήμα Kings of Disco (το οποίο αποτελείται από τον «φαντάρο» Άλεξ Μπράιλεϊ και άλλα ιστορικά μέλη των προηγούμενων δεκαετιών) απέρριψε κάθε συμμαχία με τους MAGA.

Πολλοί από αυτούς, μιλώντας ανώνυμα στον διεθνή Τύπο, αρνήθηκαν να κάνουν επώνυμες δηλώσεις, εκφράζοντας τον φόβο τους για τον Γουίλις, τον οποίο περιγράφουν ως «ορκισμένο φιλόδικο».

«Ακραίο gaslighting»

Η αντίφαση είναι κραυγαλέα και, για πολλούς, βαθιά θλιβερή. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Τραμπ προχωρά σε σκληρά προεδρικά διατάγματα –καταργώντας τις θέσεις εργασίας που αφορούν τη διαφορετικότητα και την ισότητα (DEI) στην κυβέρνηση και διακηρύσσοντας ότι υπάρχουν μόνο «δύο φύλα»– ο Βίκτορ Γουίλις, ένας άνθρωπος που κέρδισε εκατομμύρια ντυμένος αστυνομικός για να έχει την αποθέωση από τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα ως icon και μνήμη, επιδόθηκε σε ένα πρωτοφανές πολιτισμικό gaslighting.

Λίγο πριν από την ορκωμοσία, ο Γουίλις δήλωσε δημόσια ότι το Y.M.C.A. «δεν είναι στην πραγματικότητα ένας γκέι ύμνος», ισχυριζόμενος ότι η φράση «να κάνεις παρέα με όλα τα αγόρια» ήταν απλώς αφροαμερικανική αργκό των 70s για τους φίλους που μαζεύονταν για σπορ ή τζόγο. «Δεν υπάρχει τίποτα γκέι σε αυτό», ανέφερε, απειλώντας ξανά με μηνύσεις τα ΜΜΕ.

Ο Γουίλις δήλωσε δημόσια ότι το Y.M.C.A. «δεν είναι στην πραγματικότητα ένας γκέι ύμνος» απειλώντας με μηνύσεις τα ΜΜΕ και όποιον υποστήριζε το αντίθετο

«Η ιστορία δεν παραγράφεται», απαντά ο Μπράιαν Γουένκε, διευθυντής της ΛΟΑΤΚΙ+ οργάνωσης It Gets Better. «Δεν μπορείς να αρνηθείς ότι το Y.M.C.A. είναι ένας γκέι ύμνος. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν ήταν το σήμα κατατεθέν της γκέι νυχτερινής ζωής, αλλά είναι αυτό που είναι».

Η μεταστροφή του Γουίλις –ο οποίος το 2023 είχε στείλει μέχρι και εξώδικο στον Τραμπ– για το χρήμα έδειξε πολλά για την ποιότητα του καλλιτέχνη. «Δεν σεβάστηκε τίποτα, ούτε καν τους δημιουργούς του κομματιού που τον καθιέρωσε» πρόσθεσε ο Γουένκε στον Guardian.

Η αλήθεια

Ό,τι και αν ήθελε να υποστηρίζει ο φιλάργυρπος Γουίλις, η disco και ο ήχος των Village People γεννήθηκαν στα γκέι κλαμπ του Μανχάταν των 70s, στο The Loft και το Paradise Garage, όπου οι DJs πειραματίζονταν με ήχους που, όπως έλεγαν τότε, «οι στρέιτ δεν μπορούσαν να διαχειριστούν».

Οι Γάλλοι δημιουργοί Μοραλί και Μπελολό συνέλαβαν την ιδέα του γκρουπ όταν είδαν έναν άνδρα ντυμένο Ινδιάνο να φλερτάρει με έναν καουμπόι στο διαβόητο BDSM γκέι κλαμπ The Anvil.

Το γκρουπ υιοθέτησε τα machismo αρχέτυπα της Αμερικής και τα μετέτρεψε σε μια camp, γεμάτη σεξουαλικά υπονοούμενα σάτιρα -σκεφτείτε τραγούδια όπως το Macho Man ή το In the Navy που σκανδάλισε όταν έγινε κλιπ για το Ναυτικό των ΗΠΑ.

Οι γκέι δημιουργοί Μοραλί και Μπελολ των Village People συνέλαβαν την ιδέα του γκρουπ όταν είδαν έναν άνδρα ντυμένο Ινδιάνο να φλερτάρει με έναν καουμπόι στο διαβόητο BDSM γκέι κλαμπ The Anvil

Λόγω της εποχής, τα μηνύματα έπρεπε να λειτουργούν σε δύο επίπεδα για να γίνονται δεκτά από την πουριτανική κοινωνία -κάτι που οι Village People με τον ήχο και την εικόνα τους υπηρέτησαν με αξιοπρόσεκτη δεξιότητα.

Με τα χρόνια και την ιογενή επιτυχία του YMCA, οι γκέι ρίζες του «σβήστηκαν». Το τραγούδι υιοθετήθηκε στα γήπεδα του μπέιζμπολ και, όπως εξηγούν οι αναλυτές, «οι στρέιτ έκλεψαν κάτι από τους γκέι, του αφαίρεσαν την επικίνδυνη αιχμή και το έκαναν δικό τους».

Η χρήση του από τον Τραμπ, όμως, ήταν αρκετά σκοτεινή. Όπως σημειώνει η καθηγήτρια μουσικολογίας Ναντίν Χαμπς, «οι αυταρχικοί ηγέτες ξαναγράφουν την ιστορία για να εξασθενήσουν την κοινή μας πραγματικότητα». Το επιτελείο του Τραμπ χρησιμοποιεί αυτή την καρικατούρα της μυώδους αρρενωπότητας των 70s για να πουλήσει το αφήγημα της «χαμένης αμερικανικής ισχύος».

Η ειρωνεία

Η ειρωνεία γράφτηκε με τον πιο γλαφυρό τρόπο στο φινάλε του χορού της ορκωμοσίας. Καθώς το Y.M.C.A. άρχισε να παίζει, ο Τραμπ και οι συνεργάτες του πλημμύρισαν τη σκηνή, κρύβοντας εντελώς το συγκρότημα από τις κάμερες.

Λόγω τεχνικών προβλημάτων, η μουσική υπόκρουση κόπηκε, αφήνοντας μόνο τη γερασμένη, λαχανιασμένη φωνή του Γουίλις να αντηχεί στην αίθουσα, ενώ πίσω του μια γιγαντοοθόνη LED στροβιλιζόταν στα χρώματα του MAGA, καταπίνοντας την ιστορία μιας ολόκληρης επανάστασης.

Το γεγονός ότι το κοινό του MAGA –που στηρίζει μια πολιτική ατζέντα με σταθερά κατασταλτικές ιδέες για τη διαφορετικότητα– σχηματίζει σήμερα με τα χέρια του τα γράμματα του Y.M.C.A., έχει πλέον τη θέση του στη λίστα με τα μεγαλύτερα παράδοξα της σύγχρονης ποπ κουλτούρας

Το ντιμπέιτ παραμένει ανοιχτό: Για κάποιους, οι οπαδοί του Τραμπ είναι απλώς πολιτισμικά αναλφάβητοι και οι στίχοι περνούν «πάνω» από το κεφάλι τους. Για άλλους, όμως, πρόκειται για μια συνειδητή προσπάθεια του επιτελείου του Τραμπ να επαναπροσδιορίσει πολιτισμικά τη disco κουλτούρα και να αφομοιώσει τη γκέι ιστορία -που έτσι και αλλιώς θέλει να σβήσει.

Πλαισιωμένοι από φιγούρες όπως ο παλαιστής Χαλκ Χόγκαν, οι Village People του Γουίλις χρησιμοποιήθηκαν από τον Τραμπ για να υπερασπιστούν μια αμερικανική αρρενωπότητα του παρελθόντος.

Η μετατροπή των στίχων του Y.M.C.A. σε M.A.G.A. από τους οπαδούς και ο διάσημος, αδέξιος χορός του Τραμπ στους ρυθμούς του Macho Man επισφράγισαν μια ιστορική προδοσία: τη στιγμή που ένα σύμβολο underground αντίστασης απογυμνώθηκε πλήρως από το περιεχόμενό του, για να μετατραπεί σε συντηρητικό θέαμα εξυπηρετώντας ένα οπισθοδρομικό κατεστημένο.