«To εκπληκτική είναι λίγο» – Η σειρά The Bear κατάφερε την πιο εντυπωσιακή επιστροφή στην τηλεόραση

«Τι απίστευτη περιπέτεια» σχολιάζει ο Stuart Heritage στον Guardian και γίνεται πιο σαφής: «Καμία σειρά δεν χρειάστηκε ποτέ να τελειώσει όπως το The Bear. Η σειρά αρχικά έγινε γνωστή ως ένα έργο με ακατάπαυστη δυναμική, η ιστορία ενός εξαντλημένου σεφ υψηλού επιπέδου που κλήθηκε να αναλάβει και να σώσει το εστιατόριο σάντουιτς του νεκρού αδελφού του.

»Μέσα από οκτώ επεισόδια που σου κόβουν την ανάσα, είδαμε τον Carmy να κατακλύζεται επανειλημμένα από το άγχος της δουλειάς –καβγάδες, απαιτήσεις, ένα τυχαίο μαχαίρωμα– καθώς προσπαθούσε να το ξαναχτίσει σύμφωνα με τη δική του εικόνα».

Η 3η και η 4η σεζόν έκαναν κοιλιά

Με την εκ των υστέρων γνώση, μάλλον έτσι θα έπρεπε να ήταν ολόκληρη η σειρά. Διότι το The Bear βιαζόταν τόσο πολύ να φτάσει εκεί που ήθελε, που, όταν έφτασε, δεν είχε την παραμικρή ιδέα για το πώς να προχωρήσει.

Τόσο η τρίτη όσο και η τέταρτη σεζόν κόλλησαν άσχημα, σε ένα βάλτο από μοντάζ και επεισόδια αναδρομών που έμοιαζαν με προσωρινές λύσεις. Η πτώση της ποιότητας ήταν αισθητή.

Πριν από μερικούς μήνες μάθαμε ότι η πέμπτη σεζόν θα ήταν η τελευταία για το The Bear. Ως εκ τούτου, είχε μια τελευταία ευκαιρία να ξαναβρεί τον δρόμο της, να βάλει ως στόχο το φινάλε και να ορμήσει προς αυτό όπως στις παλιές καλές μέρες.

«Και να με πάρει ο διάολος αν δεν τα κατάφεραν» γράφει ο Stuart Heritage στον Guardian.

Φωτό: FX

Ο καιρός είναι άσχημος

«Θα φτάσουμε στο ίδιο το φινάλε σε λίγο, αλλά, ως σύνολο επεισοδίων, η πέμπτη σεζόν μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως η πιο απολαυστική από την πρώτη» εξηγεί ο Heritage.

«Υπήρχαν στιγμές, καθώς την παρακολουθούσα, που ένιωσα να με κατακλύζει η ανακούφιση. Η παλιά μου αγαπημένη σειρά είχε ξαναβρεί τον ρυθμό της.

»Στο μεγαλύτερο μέρος της, η πέμπτη σεζόν διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια μιας μόνο ημέρας, κατά την οποία όλα όσα μπορεί κανείς να φανταστεί έχουν πάει στραβά. Το προσωπικό έχει φύγει. Ο καιρός είναι άσχημος. Οι υδραυλικές εγκαταστάσεις έχουν χαλάσει. Τα χρήματα έχουν τελειώσει.

»Δεν υπάρχει αρκετό φαγητό και ο κόσμος είναι πάρα πολύς. Αυτό ακούγεται απίστευτα αγχωτικό, αλλά αυτό είναι και το νόημα».

Γιατί το έβλεπε ο κόσμος;

«Παρά ό,τι μπορεί να πίστευαν οι παραγωγοί τα τελευταία δύο χρόνια, ο κόσμος δεν έβλεπε το The Bear για να παρακολουθήσει μια ξέφρενη σειρά από σκηνές με φαγητό. Ήθελαν να δουν μια ομάδα ανθρώπων να αντιμετωπίζει μια ατελείωτη σειρά εμποδίων στο χώρο εργασίας. Τελικά, αυτό ακριβώς είδαμε» συνεχίζει ο Stuart Heritage στον Guardian.

Το σημαντικό, όμως, είναι ότι είδαμε την έκδοση όπου όλα λειτουργούν σωστά. Αυτή ήταν η εκδοχή του The Bear (του εστιατορίου) όπως το διευθύνει η Σίντνεϊ της Ayo Edebiri, μετά την παραίτηση του Carmy πέρυσι.

Ο ψύχραιμος τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε τις πολλαπλές κρίσεις ήταν μια αντήχηση του παλιού αγαπημένου θεραπευτικού μότο ότι το άγχος είναι καθολικό, αλλά το πώς αντιδρούμε σε αυτό είναι επιλογή.

«Ως εκ τούτου, μεγάλο μέρος της σεζόν ικανοποίησε την ίδια ανάγκη που ικανοποιεί και το The Pitt, όπου νιώθεις την ευχαρίστηση να βλέπεις ταλαντούχους ανθρώπους να λύνουν προβλήματα μαζί» παρατηρεί ο Heritage.

«Παρά ό,τι μπορεί να πίστευαν οι παραγωγοί τα τελευταία δύο χρόνια, ο κόσμος δεν έβλεπε το The Bear για να παρακολουθήσει μια ξέφρενη σειρά από σκηνές με φαγητό. Ήθελαν να δουν μια ομάδα ανθρώπων να αντιμετωπίζει μια ατελείωτη σειρά εμποδίων στο χώρο εργασίας. Τελικά, αυτό ακριβώς είδαμε»

«Ναι, σεφ!»

Και ήταν και διασκεδαστικό. Αφού κέρδισε τόσα Emmy για κωμωδία, παρά την προφανή έλλειψη κωμικού στοιχείου, φαινόταν σαν το The Bear να είχε κάτι να αποδείξει.

Αυτή τη φορά, σχεδόν κάθε χαρακτήρας είχε την ευκαιρία να διασκεδάσει το κοινό, από τη συνεχή αποφασιστικότητα της Ebra να μην αφήσει τα μπλε μάτια του Carmy να την τυφλώσουν μέχρι το αποκορύφωμα ολόκληρης της σειράς – έναν ελληνικό χορό από πελάτες στριμωγμένους στην κουζίνα, που φώναζαν αμέριμνα «Ναι, σεφ!» εν μέσω της περιφρόνησης των πραγματικών σεφ.

«Δεν είναι αδύνατο να ερμηνεύσει κανείς αυτό το νήμα ως ένα στοργικό χτύπημα προς τους θεατές του The Bear, οι οποίοι πριν από τόσα χρόνια είχαν τρελαθεί για τα βαριά, φαρδιά, λευκά T-Shirt του Carmy» εξηγεί ο Heritage.

Αντίο ένταση!

Το ίδιο το φινάλε ήταν μια ακόμη αλλαγή ρυθμού. Χωρίς τον ηλεκτρονικό παλμό που παρήγαγε ο Χανς Ζίμερ και συνόδευε μεγάλο μέρος της σειράς (ο οποίος με τη σειρά του είχε αντικαταστήσει τα κάποτε χαρακτηριστικά κομμάτια «dad rock» της εκπομπής), το φινάλε ήταν ουσιαστικά ένας επίλογος, αποτελούμενος από αρκετές σκηνές χωρίς εντάσεις, όπου όλοι βασικά πήραν αυτό που ήθελαν.

Το εστιατόριο διακρίθηκε από τον οδηγό Michelin. Ξεπέρασε τα οικονομικά του προβλήματα μετατρέποντας τη λειτουργία του σε franchise. Ο ξάδελφος Richie, ένας άνθρωπος που κάποτε θεωρούσε ένα ταξίδι 40 λεπτών με το αυτοκίνητο ως επικό οδικό ταξίδι, έφυγε τελικά από τη χώρα.

Και ο Carmy, όπως είχε υποσχεθεί, αποχώρησε από τον κλάδο της εστίασης. Αυτή ήταν μια ενδιαφέρουσα επιλογή, καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς είχε επιδείξει ένα έμφυτο ταλέντο στη μαγειρική, και ένα τμήμα του κοινού μπορεί κάλλιστα να αισθανθεί απογοητευμένο που δεν συνέχισε να ακολουθεί το πάθος του.

Το γεγονός ότι δεν το έκανε αυτό άνοιξε μια πιο λεπτή συζήτηση, σχετικά με το τι να κάνεις όταν αρχίζεις να μισείς το μόνο πράγμα στο οποίο είσαι καλός. Η τελευταία σκηνή με αυτόν -επιτέλους γαλήνιος, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή το – φάνηκε να υποδηλώνει ότι το να προχωράς μπροστά είναι ένα ρίσκο που αξίζει να πάρεις.

Σειρά-αναφορά

«Η σειρά The Bear ήταν μια απίστευτη περιπέτεια» καταλήγει ο Heritage στον Guardian. «Οι κορυφές της ήταν όσο ψηλές γίνεται, αλλά τα χαμηλά της ήταν απίστευτα απαίσια. Το γεγονός ότι τελείωσε με τόσο δυναμικό τρόπο είναι πραγματικά εξαιρετικό. Δεν μπορώ να φανταστώ να το έλεγα αυτό πριν από μερικά χρόνια, αλλά θα μου λείψει».

*Η σειρά The Bear είναι διαθέσιμη στο Disney+

*Με στοιχεία από theguardian.com | Αρχική Φωτό: FX