Άντριου και Μάντελσον: Η καμπάνια κατά της παιδικής κακοποίησης που τους οδήγησε στον κύκλο του Έπσταϊν

Την ώρα που η βρετανική βασιλική οικογένεια επιχειρεί να προβάλει μια εικόνα σταθερότητας και επιτυχίας, ένα από τα πιο βαριά σκάνδαλα των τελευταίων ετών επιστρέφει με νέες λεπτομέρειες. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ, ο Πίτερ Μάντελσον και ο Τζέφρι Έπσταϊν, μέσα από μια διαδρομή που ξεκίνησε, με τραγική ειρωνεία, από μια εκστρατεία κατά της παιδικής κακοποίησης.

Η έρευνα των Sunday Times φέρνει στο φως πώς ο Άντριου και ο Μάντελσον ήρθαν κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, πώς συνδέθηκαν με τον κύκλο του Έπσταϊν και πώς κινήθηκαν για χρόνια ανάμεσα σε βασιλικά σαλόνια, πολιτικά κέντρα εξουσίας, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, ιδιωτικά ταξίδια και διεθνείς επαφές.

Η ειρωνεία της καμπάνιας Full Stop

Όταν ο πρίγκιπας Άντριου κλήθηκε να αναλάβει ρόλο στην εκστρατεία Full Stop της National Society for the Prevention of Cruelty to Children, της NSPCC, φαινόταν περήφανος. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Hello!, όπου φωτογραφήθηκε μαζί με τη Νικόλ Κίντμαν, δήλωνε: «Ως πατέρας δύο μικρών παιδιών, απλώς δεν μπορούσα να κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια και να μην κάνω τίποτα… ελπίζω ότι σε 20 χρόνια όλοι θα μπορούν να χτυπήσουν φιλικά την πλάτη τους».

Στο ίδιο αφιέρωμα, ο Άντριου εμφανιζόταν σε αίθουσα συσκέψεων του Παλατιού του Μπάκιγχαμ, καθισμένος μαζί με τον Πίτερ Μάντελσον, ο οποίος συμμετείχε επίσης στην καμπάνια. Η αντίθεση με όσα αποκαλύπτονται σήμερα είναι εντυπωσιακή: μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα, το 1999, οι δύο άνδρες είχαν φωτογραφηθεί με μπουρνούζια δίπλα στον Τζέφρι Έπσταϊν σε έπαυλη στο Μάρθας Βίνγιαρντ.

Ο Έπσταϊν δεν θα καταδικαζόταν για αδίκημα πριν από το 2008. Ωστόσο, η φωτογραφία αυτή θεωρείται πλέον κομβική, καθώς αποτυπώνει την αρχή μιας σχέσης που θα αποκτούσε βαρύ πολιτικό και βασιλικό βάρος.

Φωτογραφία που ήρθε στο φως με τη δημοσιοποίηση αρχείων της υπόθεσης Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ

Το γεύμα στο Μπάκιγχαμ

Η πρώτη γνωστή συνάντηση του Άντριου με τον Μάντελσον φαίνεται πως έγινε λίγο πριν από το ταξίδι στο Μάρθας Βίνγιαρντ, το 1999. Σύμφωνα με την έρευνα, η NSPCC ήταν εκείνη που τους έφερε κοντά, οργανώνοντας γεύμα στο ιδιωτικό διαμέρισμα του Άντριου στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ.

Εκεί, οι δύο άνδρες έφαγαν γλώσσα με κρεμώδη σάλτσα, όπως θυμάται ο Τζάιλς Πίγκραμ, πρώην διευθυντής συγκέντρωσης πόρων της NSPCC και υπεύθυνος για την καμπάνια Full Stop.

«Έχω έντονη ανάμνηση από εκείνο το γεύμα. Φάγαμε γλώσσα σε ωραία κρεμώδη σάλτσα», είπε. «Εγώ κανόνισα τη συνάντηση. Πήγαμε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ, καθίσαμε με τον Πίτερ Μάντελσον στον προθάλαμο και μετά ανεβήκαμε όλοι μαζί για να γευματίσουμε με τον δούκα».

Ο Πίγκραμ επιμένει ότι, με βάση τη γλώσσα του σώματος, ο Άντριου και ο Μάντελσον δεν έμοιαζαν να γνωρίζονται ήδη. «Δεν χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον σαν παλιοί φίλοι. Ήταν η ίδια χειραψία που έκανε και σε μένα και στον συνάδελφό μου», είπε.

Σήμερα, ο ίδιος δηλώνει συντετριμμένος. «Είναι φρικτό. Μπορεί κανείς να με κατηγορήσει που έφερα κοντά τον Άντριου και τον Μάντελσον, δεδομένων των συνθηκών εκείνης της εποχής; Το μετανιώνω; Ναι, προφανώς. Αν ήξερα τότε όσα ξέρω σήμερα, δεν θα το είχα κάνει. Αν υπήρχε σκάνδαλο που σχετιζόταν με παιδιά, δεν θα πλησιάζαμε ούτε από χιλιόμετρο».

Ο Μάντελσον, ο Κάρολος και το Παλάτι

Η σχέση του Πίτερ Μάντελσον με τη βασιλική οικογένεια είχε ξεκινήσει πολύ πριν από τον Άντριου. Την ημέρα του γάμου του τότε πρίγκιπα Καρόλου με τη Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ, στις 29 Ιουλίου 1981, ο Μάντελσον, τότε 27 ετών, είχε ταξιδέψει στη Βουλώνη για μια «ρεπουμπλικανική εκδρομή», ως ένδειξη απόστασης από τη βασιλική τελετή.

Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, η στάση του απέναντι στο Παλάτι είχε αλλάξει. Το 1985 έγινε διευθυντής εκστρατειών και επικοινωνίας των Εργατικών, ενώ την ίδια περίοδο απέκτησε επαφές με τη Γκισλέιν Μάξγουελ, καθώς εργαζόταν ως σύμβουλος στον όμιλο Mirror του πατέρα της, Ρόμπερτ Μάξγουελ, και έγραφε στη The People.

Το 1989 γνώρισε τον Κάρολο σε δεξίωση στο Παλάτι του Κένσινγκτον, μέσω του Τομ Σέμπεαρ, φίλου του Μάντελσον και διευθυντή του Prince’s Trust. Ο Σέμπεαρ έχει πει ότι υπήρξε «πραγματική χημεία» ανάμεσά τους.

Μετά τη νίκη των Εργατικών το 1997, ο Μάντελσον, ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, βρέθηκε ξανά κοντά στον Κάρολο. Προσκλήθηκε στο Χάιγκροου για ιδιωτικό γεύμα με τον ίδιο και την Καμίλα, ενώ μετά τον θάνατο της Νταϊάνα, στις 31 Αυγούστου 1997, ήταν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κάρολο την επόμενη κιόλας ημέρα.

Ο Μάντελσον είχε επίσης εμπλακεί στην προσπάθεια δημόσιας αποκατάστασης της Καμίλα, στο λεγόμενο «Project Camilla», μαζί με τον ειδικό στις δημόσιες σχέσεις Μαρκ Μπόλαντ. Μετά τον θάνατο της Νταϊάνα, έγινε ένας από τους ανθρώπους στους οποίους ο Κάρολος τηλεφωνούσε αργά τη νύχτα για να παραπονεθεί για τη ζωή του και την εικόνα του στα μέσα ενημέρωσης.

Η γνωριμία με τον Έπσταϊν στο Μάρθας Βίνγιαρντ

Το καλοκαίρι του 1999, οι κοινοί γνωστοί του Άντριου και του Μάντελσον τούς οδήγησαν ακόμη πιο κοντά. Και οι δύο γνώριζαν τη Γκισλέιν Μάξγουελ και τη Λιν Φόρεστερ ντε Ρόθτσιλντ, επενδύτρια από το Νιου Τζέρσεϊ και επικεφαλής της εταιρείας διαχείρισης πλούτου EL Rothschild.

Η Λιν Φόρεστερ ντε Ρότσιλντ είχε κατοικία στο Μάρθας Βίνγιαρντ μαζί με τον τότε σύντροφό της, σερ Έβελιν ντε Ρότσιλντ, Βρετανό τραπεζικό μεγιστάνα και στενό φίλο της βασιλικής οικογένειας.

Στις 29 Αυγούστου, ο σερ Έβελιν γιόρτασε τα 68α γενέθλιά του σε πολυτελή σκηνή που είχε αρχικά κατασκευαστεί για τον βασιλιά του Μαρόκου. Ο Άντριου ήταν καλεσμένος και έμεινε στο σπίτι των Ρότσιλντ. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι γνώρισε για πρώτη φορά τον Έπσταϊν εκείνη τη χρονιά. Στο νησί βρέθηκε και ο Μάντελσον, ο οποίος επίσης γνώρισε τότε για πρώτη φορά τον Έπσταϊν.

Δύο ημέρες πριν από το πάρτι, ο Άντριου έπαιξε γκολφ με τον Ρότσιλντ και τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο οποίος έμενε σε διπλανή ιδιοκτησία. Ο Άλαν Ντέρσοβιτς, φίλος και δικηγόρος του Έπσταϊν, θυμήθηκε ότι ο Άντριου και ο Κλίντον αστειεύονταν για το αν η Βρετανία θα πάρει πίσω το νησί, επειδή βρίσκεται στην κομητεία Dukes.

Στο ίδιο ταξίδι φέρεται να τραβήχτηκε η διαβόητη φωτογραφία του Άντριου, του Μάντελσον και του Έπσταϊν με μπουρνούζια, να κρατούν κούπες με την αμερικανική σημαία (βλ. κεντρική φωτογραφία). Σε άλλη φωτογραφία από το ίδιο κατάστρωμα, ο Μάντελσον εμφανίζεται να χαμογελά στον Έπσταϊν. Πάνω στη φωτογραφία έγραψε: «Όπου κι αν βρίσκεται στον κόσμο, παραμένει ο καλύτερός μου φίλος».

Η Κριστίν Κενάλι, πρώην υπάλληλος του Έπσταϊν, είπε στους Times ότι μεταφέρθηκε στο Μάρθας Βίνγιαρντ το 1999 από τον Έπσταϊν και τη Μάξγουελ και ότι της ζητήθηκε να κάνει μασάζ στον Άντριου και στον Μάντελσον. Πρόσθεσε ότι και οι δύο ήταν «τέλειοι κύριοι». Ο Μάντελσον φέρεται να αρνείται ότι έκανε μασάζ.

Από το Μαρ-α-Λάγκο στο Σάντρινγκχαμ

Μετά το ταξίδι στις ΗΠΑ, ο Άντριου επέστρεψε στην προώθηση της καμπάνιας της NSPCC. Στις 12 Οκτωβρίου 1999 εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Hello! με τη Νικόλ Κίντμαν, με 10 πένες από κάθε πώληση να πηγαίνουν στην οργάνωση.

Την ίδια περίοδο, ο κοινωνικός του κύκλος είχε διευρυνθεί σημαντικά. Τον Φεβρουάριο του 2000 συνάντησε τον Έπσταϊν στο Μαρ-α-Λάγκο μαζί με τη Μάξγουελ, τον Ντόναλντ Τραμπ και τη Μελάνια, έχοντας ταξιδέψει εκεί με το τζετ του Τραμπ μαζί με τη Μάξγουελ.

Στις 11 Μαΐου 2000, ο Άντριου πέταξε από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη, σε ταξίδι χρηματοδοτημένο από τους φορολογουμένους, για δεξίωση και δείπνο της NSPCC. Την επόμενη ημέρα, σύμφωνα με αρχεία πτήσεων, ταξίδεψε στο Γουέστ Παλμ Μπιτς της Φλόριντα με τον Έπσταϊν και τη Μάξγουελ. Εκεί, σε λογιστικό βιβλίο καταγράφηκε πληρωμή για μασάζ σε κάποιον με το όνομα «Άντριου».

Τον επόμενο μήνα, ο Έπσταϊν, η Μάξγουελ και οι Ρότσιλντ βρέθηκαν στο Κάστρο του Ουίνδσορ για το πάρτι Dance of the Decades, με αφορμή τέσσερα βασιλικά γενέθλια, ανάμεσά τους τα 40ά του Άντριου και τα 100ά της βασιλομήτορος.

Τον Νοέμβριο, Άντριου και Μάντελσον παρευρέθηκαν στον γάμο του σερ Έβελιν με τη Λιν Φόρεστερ σε φιλελεύθερη εβραϊκή συναγωγή στο Λονδίνο. Ο Μάντελσον αναγραφόταν ως μάρτυρας στο πιστοποιητικό γάμου.

Φωτογραφία που ήρθε στο φως με τη δημοσιοποίηση αρχείων της υπόθεσης Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ

Η θέση του εμπορικού απεσταλμένου

Το 2000, καθώς η καριέρα του Άντριου στο Βασιλικό Ναυτικό πλησίαζε στο τέλος της, προωθήθηκε για τη θέση του ειδικού αντιπροσώπου του Ηνωμένου Βασιλείου για το Διεθνές Εμπόριο και τις Επενδύσεις. Υπήρχαν, όμως, σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο ζωής του.

Η βασίλισσα Ελισάβετ φέρεται να ήθελε να βρεθεί ένας ρόλος για τον δεύτερο γιο της, ενώ ο τότε πρίγκιπας Κάρολος προειδοποιούσε ότι η επιλογή ήταν «καταστροφή που περίμενε να συμβεί».

Πρώην Βρετανός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε στην Washington Post ότι «πολλοί δεν ήταν καθόλου ενθουσιασμένοι» με την ιδέα. «Αν δεν υπήρχε η υποστήριξη του Μάντελσον, δεν θα είχε συμβεί ποτέ», είπε.

Ο διορισμός έδωσε στον Άντριου έναν διεθνή ρόλο, με συχνά ταξίδια και πρόσβαση σε ισχυρά επιχειρηματικά και πολιτικά κέντρα. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτό το πλαίσιο τον έφερε ακόμη πιο κοντά σε κύκλους όπου κινούνταν και ο Έπσταϊν.

Παλάτια, πτήσεις και καταγγελίες

Τον Δεκέμβριο του 2000, το ιδιωτικό αεροπλάνο του Έπσταϊν, γνωστό ως «Lolita Express», πέταξε από το Παρίσι στο Λούτον και στη συνέχεια στη βάση RAF Marham. Τρεις γυναίκες αποβιβάστηκαν, μία από τις οποίες ήταν η Γκισλέιν Μάξγουελ, και πήγαν στο Σάντρινγκχαμ.

Ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ συμμετείχαν εκείνο το Σαββατοκύριακο σε αυτό που ο Άντριου θα περιέγραφε αργότερα, στη συνέντευξή του στο Newsnight, ως ένα «απλό κυνηγετικό Σαββατοκύριακο» στο Σάντρινγκχαμ.

Δικηγόροι θυμάτων του Έπσταϊν έχουν υποστηρίξει ότι ορισμένες γυναίκες μεταφέρθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πρώην πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ζήτησε πρόσφατα πλήρη έρευνα για τις πτήσεις που προσγειώθηκαν σε δύο βάσεις της RAF, τη Marham και τη Horsham St Faith, καθώς και για τη χρήση βασιλικών κατοικιών από τον Άντριου.

Τον Μάρτιο του 2001, η Βιρτζίνια Ρόμπερτς, αργότερα Τζουφρέ, κατήγγειλε ότι ο Άντριου είχε σεξουαλική επαφή μαζί της στο σπίτι της Μάξγουελ στο Λονδίνο. Εκεί τραβήχτηκε και η διαβόητη φωτογραφία του Άντριου με το χέρι γύρω από τη μέση της, με τη Μάξγουελ στο βάθος. Ο Άντριου αρνείται τους ισχυρισμούς της.

Ο Έπσταϊν στη Ντάουνινγκ Στριτ

Η σχέση του Μάντελσον με τον Έπσταϊν είχε και πολιτικές προεκτάσεις. Τον Μάιο του 2002, ο Μάντελσον φέρεται να βοήθησε ώστε ο Έπσταϊν να μπει στη Ντάουνινγκ Στριτ για να συναντήσει τον Τόνι Μπλερ, παρουσιάζοντάς τον ως «φίλο μου» στον προσωπάρχη του τότε πρωθυπουργού.

Σε υπόμνημα του ανώτερου δημοσίου λειτουργού Μάθιου Ράικροφτ προς τον Μπλερ αναφερόταν: «Είναι φίλος του Μπιλ Κλίντον και του Πίτερ Μάντελσον. Το υπόβαθρο για τον Έπσταϊν είναι ότι είναι πολύ πλούσιος και κοντά στον δούκα της Υόρκης. Ο Πίτερ λέει ότι ο Έπσταϊν τώρα ταξιδεύει με τον Κλίντον και ότι ο Κλίντον θέλει να τον συναντήσετε».

Τον Οκτώβριο του 2002, ο Κλίντον, εκτός πλέον αξιώματος, εμφανίστηκε στο συνέδριο των Εργατικών στο Μπλάκπουλ μαζί με τον Κέβιν Σπέισι. Όταν έφτασαν στη Βρετανία, ο Άντριου οργάνωσε ξενάγηση στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ με τη Μάξγουελ. Εκεί, ο Σπέισι κάθισε στον θρόνο του δούκα του Εδιμβούργου, δίπλα στη Μάξγουελ που καθόταν στον θρόνο της βασίλισσας.

Τόνι Μπλερ, Μπέρτι Άχερν και Πίτερ Μάντελσον στο Κάστρο Χίλσμπορο, στη Βόρεια Ιρλανδία. Φωτογραφία: Πολ ΜακΈρλεϊν / Reuters.

Οι σχέσεις που συνεχίστηκαν

Ο Άντριου αποχώρησε από την προεδρία της καμπάνιας της NSPCC το 2004. Την ίδια χρονιά, ο Μάντελσον επέστρεψε σε ισχυρό θεσμικό ρόλο ως Ευρωπαίος επίτροπος Εμπορίου. Οι δύο άνδρες συνέχισαν να διατηρούν επαφή, εμφανιζόμενοι μεταξύ άλλων στο Russian Economic Forum του Λονδίνου το 2005.

Το 2007, ενώ ο Έπσταϊν είχε ήδη συλληφθεί, ο Μάντελσον ταξίδεψε στο Παρίσι για να γιορτάσει μαζί του τα 54α γενέθλιά του. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, ο Μάντελσον είχε «εργασιακό γεύμα» με τον Άντριου στις Βρυξέλλες, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο Άλαστερ Γουότσον, προσωπικός γραμματέας του Άντριου από το 2003 έως το 2012, είπε ότι οι δύο άνδρες «τα πήγαιναν πολύ καλά». Περιέγραψε τον Μάντελσον ως «γοητευτικό και άνετο», με χάρισμα να κάνει τους συνομιλητές του να αισθάνονται άνετα.

Ο Γουότσον τόνισε ότι ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για το επίσημο πρόγραμμα του Άντριου, όχι για την ιδιωτική του ζωή. «Οτιδήποτε έκανε ιδιωτικά ήταν ιδιωτικό», είπε, προσθέτοντας ότι μαζί του σε τέτοιες περιπτώσεις πήγαιναν μόνο οι αστυνομικοί που τον συνόδευαν.

Φωτογραφία που ήρθε στο φως με τη δημοσιοποίηση αρχείων της υπόθεσης Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ

Το βάρος της εκ των υστέρων γνώσης

Για τον Τζάιλς Πίγκραμ, η εμπλοκή του Άντριου και του Μάντελσον με τον κύκλο του Έπσταϊν σκιάζει ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της καριέρας του: την καμπάνια Full Stop κατά της παιδικής κακοποίησης.

«Σε προσωπικό επίπεδο, ως διευθυντής της National Society for the Prevention of Cruelty to Children για 30 χρόνια, είμαι απολύτως τρομοκρατημένος από το ότι, σε μία επίσκεψη, μπορούσε τη μία στιγμή να βοηθά την NSPCC και την άλλη να φεύγει με τον Τζέφρι Έπσταϊν», είπε. «Αυτό με γεμίζει φρίκη».

Ο ίδιος επιμένει ότι δεν υπήρχε τότε κάτι που θα μπορούσε να τον κάνει να αποκλείσει τον Άντριου από την προεδρία της καμπάνιας ή τον Μάντελσον από τη θέση του αντιπροέδρου. «Αν ήξερα όσα ξέρω τώρα, δεν θα είχε διοριστεί ποτέ πρόεδρος. Και δεν θα υπήρχε ποτέ συνάντηση με τον Μάντελσον», είπε.

Και πρόσθεσε: «Αφιέρωσα 30 χρόνια της καριέρας μου στην πρόληψη της κακοποίησης παιδιών, οπότε πρώτα και πάνω απ’ όλα η σκέψη μου είναι στα θύματα του Τζέφρι Έπσταϊν. Είναι απολύτως ασυγχώρητο και τίποτα από το παρελθόν δεν μπορεί να το διορθώσει».

Φωτογραφία που ήρθε στο φως με τη δημοσιοποίηση αρχείων της υπόθεσης Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ

Οι αρνήσεις και η θέση της NSPCC

Ο Μάντελσον και ο Άντριου αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Η NSPCC, από την πλευρά της, ανέφερε ότι οι αποκαλύψεις που συνεχίζουν να έρχονται στο φως μέσα από τα αρχεία Έπσταϊν έχουν εκθέσει «έναν κόσμο εξουσίας, προνομίων και πλούτου, όπου ευάλωτες γυναίκες και κορίτσια στοχοποιήθηκαν, εκμεταλλεύτηκαν, διακινήθηκαν και κακοποιήθηκαν σεξουαλικά».

Η οργάνωση τόνισε ότι ο Τζέφρι Έπσταϊν βρισκόταν στο κέντρο αυτού του εγκληματικού δικτύου, αλλά είναι απαραίτητο όποιος άλλος εμπλέκεται στην κακοποίηση γυναικών και κοριτσιών να λογοδοτήσει και να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη.

«Η σκέψη μας είναι με όλα τα θύματα αυτής της τρομερής υπόθεσης, πολλά από τα οποία μιλούν εδώ και χρόνια και μόλις τώρα ακούγονται πλήρως», ανέφερε η NSPCC. «Αξίζουν δικαιοσύνη και στήριξη, καθώς αγνοήθηκαν και απορρίφθηκαν για πάρα πολύ καιρό. Οι φωνές τους πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο όσων θα ακολουθήσουν».