Εξόρμηση στα Βαρδούσια όρη πραγματοποίησαν τα μέλη των ορειβατικών συλλόγων Κρήτης, προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στους δύο ορειβάτες – εκ των τεσσάρων συνολικά – που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν από χιονοστιβάδα.

Ο Θανάσης Κολοτούρος και η Δώρα Καπλάνη, όπως αναφέρει το patris.gr, ήταν μέλη των ορειβατικών συλλόγων του Νομού Λασιθίου, γνωστοί και αγαπητοί και στους υπόλοιπους ορειβατικούς συλλόγους της Κρήτης, καθώς συμμετείχαν σε πολλές, δύσκολες συνήθως, αποστολές τους.

Τα μέλη του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου θέλησαν να αναρτήσουν τιμητική αναμνηστική πλακέτα στον τόπο του δυστυχήματος και το κατάφεραν.

Η ανάβαση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 25 Μαρτίου, μέρα εθνικής εορτής και τρεις μήνες ακριβώς από το δυστύχημα. Ακολούθησαν τη διαδρομή Καλοσκοπή, Μνήματα, Κοπρισιές στο μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή Κόρακας, την ψηλότερη των Βαρδουσίων.

«Ο καιρός ήταν άσχημος, είχε ομίχλη, χιόνιζε πότε πότε, είχε πολύ φρέσκο χιόνι… τελικά βρήκαμε το σωστό σημείο στη θέση ‘το εκκλησάκι του κυνηγού’, πάνω στο μονοπάτι, αφιέρωμα ενός πατέρα που είχε πάει κυνήγι με τον γιο του δέκα χρόνια πριν και σκοτώθηκε από πτώση. Τα παιδιά δεν ‘έφυγαν’ σε αυτό το σημείο, αλλά περίπου 500 μέτρα πιο πάνω και αριστερά, εκτός μονοπατιού, αλλά βάλαμε την πλακέτα συνειδητά στο μονοπάτι, ώστε να φαίνεται», περιγράφει ο Γρηγόρης.

Την επόμενη μέρα, μια μεγαλύτερη ομάδα του ΕΟΣ Ηρακλείου ανέβηκε στην κορυφή της Γκιώνας και αφιέρωσαν την πεζοπορία αυτή στον Θανάση και την Δώρα. Κάπως έτσι τελείωσε και η εξόρμηση του Ε.Ο.Σ. στα Βαρδούσια, «μια εξόρμηση, ένα τάμα, μια αποστολή, αφιερωμένη στον Θανάση και τη Δώρα και τα άλλα δυο παιδιά που έφυγαν από κοντά μας τόσο άδικα. Θα τους θυμόμαστε για πάντα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μπάμπη Φαλαγκάρα, τον Γρηγόρη Κοκολάκη, τον Μανώλη Σαββάκη, την Όλγα Παπαδάκη και τον Χρήστο Παναγή, που έφεραν σε πέρας αυτή την αποστολή», αναφέρει ο αρχηγός της πολυήμερης πεζοπορίας, Φάνης Μάμος.

«Βαρδούσια!! Όμορφα και επιβλητικά αλλά και συνάμα επικίνδυνα τους χειμερινούς μήνες. Η ψηλότερη κορυφή τους, ο Κόρακας, 2.495 μέτρα, μας καλούσε! Εμείς μια μικρή ομάδα πέντε ορειβάτες, με χειμερινό εξοπλισμό και την βαριά από τις αναμνήσεις πινακίδα, με τα ονόματα των φίλων μας που χάθηκαν, μοιράσαμε στα σακίδια τρυπάνι, βίδες, σφυρί και αναχωρήσαμε για να φτάσουμε όσο πιο κοντά μπορέσουμε στο σημείο του ατυχήματος. Ο καιρός ήταν κλειστός, σαν να μην ήθελε το βουνό να φτάσουμε ψηλά, πολλή ομίχλη μας κύκλωσε, χάσαμε για λίγο το μονοπάτι και τελικά κοντά στο καταφύγιο βρήκαμε το κατάλληλο μέρος: ένα εκκλησάκι, όπου ένας πατέρας κυνηγός έχασε τον γιο του, ‘θα ανάψουμε και το καντηλάκι’, σκεφτήκαμε, ‘θα έχει και παρέα’ είπαμε. Δεν είχαμε διάθεση για παραπάνω περπάτημα, θα έρθουμε κάποια άλλη φορά για την κορυφή! Καλή αντάμωση Θανάση και Δώρα»: αναφέρει ο Μανώλης Σαββάκης.

«Και τώρα νιώθουμε σαν να αποχαιρετήσαμε επιτέλους τους φίλους μας, που χάθηκαν. Αντίο Θανάση! Αντίο Δώρα! Πάντα θα σας θυμόμαστε!», τονίζουν τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου.