Ο εθνικός βίος, το ήθος το δημόσιο δεν κινδυνεύει από τους καλλιτέχνες, όσο τολμηροί και αν είναι, όσο αιχμηροί, όσο, να το πω και αυτό, αντιφατικοί. Η ζωή του έθνους κινδυνεύει πάντα από πολιτικούς που θυσιάζουν στον βωμό της σκοπιμότητας και της προσωπικής τους καριέρας τα τιμαλφή. Κανένας δεν έχει διδαχτεί από τις πικρές διαπιστώσεις του Γ. Σεφέρη στο συνταρακτικό του «Τελευταίο Σταθμό», όπου χαρακτηρίζει σύσσωμη την πολιτική ηγεσία της εποχής του μετά τη λήξη του πολέμου «ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες» και καριερίστες που μόλις κοπάσει η χλαλοή έρχονται σαν τα κοράκια «να καρπωθούν το αίμα των άλλων».
Ο μεγάλος ποιητής της Κύπρου, ο Κώστας Μόντης, έχει γράψει ένα εκπληκτικό ποίημα […]. Τίτλος του «Κάθοδος των Μυρίων»:
Μας σκότωσαν τους αρχηγούς κι επιστρέφουμε ακέφαλοι μ’ οδηγό (τι να κάναμε;) ένα γραφιά. (Όμως η αλήθεια είναι πως αυτοί οι γραφιάδες ξέρουν να βρίσκουν τη θάλασσα).
Επειδή κατά τον άλλο πρόσφατο νεκρό γραφιά, τον Μιχάλη Κατσαρό, «το μέλλον μας θα έχει πολλή ξηρασία» και θα χρειαστεί να πάρουμε μαζί μας νερό, οι γραφιάδες, ανεξάρτητα αν έπιασαν ή όχι όπλο, γνωρίζουν πού υπάρχουν αρτεσιανά ύδατα, πού πηγάδια, πού ποταμοί, γνωρίζουν τους δρόμους που οδηγούν στη θάλασσα· το παγούρι της τέχνης έχει το νερό που ξεδιψά και το σακίδιο της τέχνης έχει τον άρτο που χορταίνει.
Ένας στίχος, μια θεατρική παράσταση, τρεις νότες τραγουδιών, τρεις αρμονικές πινελιές, μια χορευτική κίνηση, ένα κινηματογραφικό πλάνο έχουν μεγαλύτερο κύρος από ένα τανκ, ένα κανόνι και ένα βομβαρδιστικό. Όποιος λοιπόν διακονεί την τέχνη και αναλαμβάνει δημόσια την ευθύνη των λόγων του έχει ισότιμο λόγο με τον έμπορο, τον πολιτικό και τον στρατιώτη. Και νομίζω, διαρκέστερο.
Ένας άλλος μακαρίτης ποιητής μας, ο Δημήτρης Χριστοδούλου, έχει γράψει τον κωδικό στίχο: «Η ποίηση είναι φίλτρο μετατροπής του τρόμου σε ρυθμό».
Ώσπου να πάψουν οι πολιτικοί της σκοπιμότητας να είναι φίλτρα μετατροπής του ρυθμού σε τρόμο, ας αφήσουν ήσυχους τους δημιουργούς να συγκροτούν ελεύθεροι το μελλοντικό μας πρόσωπο.
Το μέλλον αυτού του τόπου το εγγυώνται ο Σολωμός, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Παρθένης, ο Τσαρούχης, ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, η Πράτσικα (σ.σ. η Κούλα Πράτσικα, 1899-1984, υπήρξε ηγετική μορφή του χορού στη χώρα μας και πρωθιέρεια στην πρώτη τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, το 1936), ο Παπαδιαμάντης, ο Τερζάκης, ο Βεάκης, ο Μινωτής, ο Καμπανέλλης, ο Αγγελόπουλος. Και αφήστε τους θυμοειδείς ίππους να κλωτσάνε την καρδάρα.
*Απόσπασμα από άρθρο γνώμης του σπουδαίου Κώστα Γεωργουσόπουλου, που έφερε τον τίτλο «Ποιοι βρίσκουν τη θάλασσα» και είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Τα Νέα» την Τρίτη 2 Μαρτίου 1999.
Το παρόν δημοσίευμα είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Κώστα Γεωργουσόπουλου, πολυσχιδούς πνευματικής προσωπικότητας, που έφυγε από τη ζωή προ ολίγων ημερών.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 03.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/nick-owuor-astro-nic-portraits-b25CZm2Nnco-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442