
Γιατί να νιώθεις περήφανο επειδή είσαι διαφορετικό;
Για να φτιάξουμε έναν κόσμο πιο όμορφο. Για τον Ζακ, για τη Δήμητρα.
Μια από αυτές τις ζεστές ημέρες στεκόμουν στην Ακαδημίας, περιμένοντας υπομονετικά μια φίλη. Λίγο πιο πέρα κάτω από την ήλιο δεκάδες άτομα περίμεναν στη στάση του λεωφορείου, προστατεύοντας τα πρόσωπα τους από τις ακτίνες που έκαιγαν τα μάτια τους, είτε με καπέλα είτε με βεντάλιες.
Μια μικρή βέσπα με δύο κορίτσια σταμάτησε μπροστά από τον κόσμο. Το κορίτσι στη θέση του συνοδηγού κατεβαίνει, ευχαριστεί την οδηγό και αποχωρίζονται με ένα αξιαγάπητο φιλί στα χείλη.
Αμέσως οι βεντάλιες και τα καπέλα που έπεσαν αποκάλυψαν τα πρόσωπα πολιτών οι οποίοι ενοχλημένοι από το θέαμα αποφάσισαν να εκθέσουν τις άσχημες ψυχές τους οι οποίες αποτυπώνονταν στις γκριμάτσες των προσώπων τους.
Τα κορίτσια ωστόσο, φανερά, υπό το φως του ήλιου πλέον και όχι κρυφά μέσα στη σιωπή της νύχτας, χωρίς να χρειάζεται να κοιτάζουν δεξιά και αριστερά, φοβούμενες «μην προκαλέσουν», επέλεξαν να μην γυρίσουν να κοιτάξουν γύρω τους, αδιαφορώντας για τυχόν ενοχλημένους. Είπαν αντίο με ένα τελευταίο φιλί και ένα πλατύ χαμόγελο και αποχωρίστηκαν.
Για χρόνια τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα τα έμαθαν να ζουν με τον φόβο και την ντροπή. Τα επέβαλαν σε υποτιθέμενες θεραπείες μεταστροφής. Τα λίντσαραν. Τα έφτυσαν. Τα έβρισαν. Τα χτυπούσαν.
Γιατί νιώθεις παρόλα αυτά περήφανο;
Γιατί αυτός ο θυμός που συσσωρεύτηκε μετατράπηκε σε ελπίδα για μια κοινωνία πολύχρωμη, χωρίς φύλα, χωρίς νόρμες. Μια κοινωνία που μπορεί να δεχτεί την αγάπη και την σεξουαλικότητα όπως το νιώθει το καθένα.
Γιατί χτίζουμε μια κοινωνία που δεν θα ψιθυρίζουμε πια τα «απαγορευμένα» σ’ αγαπώ.
Γιατί μετά από χρόνια εξευτελισμού και αυτομαστιγώματος καταφέραμε και είμαστε σήμερα εδώ. Να ανεμίζουμε τις πολύχρωμες σημαίες μας, να συνεχίζουμε να ερωτευόμαστε -ακόμα πιο δυνατά- και να συνεχίζουμε να δίνουμε τα φιλία μας και να γελάμε σε όσους ντρέπονται για εμάς.
Γιατί μπορούμε πια να καταδικάζουμε μαζί τις επιθέσεις και τους εξευτελισμούς και να γίνουμε οι φωνές όσων ακόμα φοβούνται και για όσων φοβήθηκαν και οι κραυγές τους δεν ακούστηκαν.
Για να φτιάξουμε έναν κόσμο πιο όμορφο. Για τον Ζακ, για τη Δήμητρα.
Γι’ αυτό είμαστε περήφανα.
- Η Ουκρανία ζητά 6,6 δισ. ευρώ από το ταμείο «ειρήνης» της ΕΕ για στρατιωτική βοήθεια
- Μάρω Κοντού: Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο «Αττικόν» – Η κατάσταση της υγείας της
- Για πόσο θα αντιστέκονται οι Ευρωπαίοι στα κλιματιστικά;
- Πετράλωνα: Εισαγγελική έρευνα για την κατάρρευση της πολυκατοικίας – Ελεύθεροι οι 5 συλληφθέντες
- ΛεΜπρόν: «Ελπίζω να έκανα κάποιους περήφανους κατά την παραμονή μου στους Λέικερς» (pic)
- Συνέντευξη Τύπου του ΠΑΣΟΚ: «Ελλάδα 2.0» – Η χαμένη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης








