Η αποφυλάκιση του χρυσαυγίτη Πατέλη έχει προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων και την οργή της οικογένειας του Παύλου Φύσσα, που βλέπει ένα από τους δολοφόνους του παιδιού τους να αποφυλακίζεται ένα έτος μετά την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση.

Σήμερα ο γιος του δολοφονημένου Νίκου Τεμπονέρα, Διονύσης, σε μια φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτησή του έστειλε μήνυμα στη Μάγδα Φύσσα την αποκαλεί «μάνα όλου του κόσμου», αναφέροντας μεταξύ άλλων «Δεν θα τους χαρίσουμε, ούτε μια σπιθαμή δημοκρατίας».

Η ανάρτηση του Διονύση Τεμπονέρα

Ξέρω πως νοιώθεις. Θες να πάρεις μια πέτρα και να την πετάξεις πάνω του, με όλη σου τη δύναμη. Να φτύσεις, όσο πιο δυνατά μπορείς, μέχρι να μην σου μείνει σάλιο στο στόμα. Να τον κάνεις κομμάτια.

Πάντα σκεφτόμουν, τι θα του έλεγα εγώ, αν τον συναντούσα μπροστά μου.

Πέρασαν 30 χρόνια, μα τώρα ξέρω: «Σε λυπάμαι και τώρα όπως και τότε…» και θα συνέχιζα, στο δρόμο μου. Έμαθα να μην μισώ, αλλά και να μην αλλάζω δρόμο.

Στον ίδιο δρόμο, βαδίσαμε πριν λίγες ημέρες μαζί και κουβαλήσαμε, τους νεκρούς μας. Ένα ποτάμι δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης που ξεκίνησε, όπως κάθε χρόνο, από τον τόπο της θυσίας και κατέληξε στο μπλόκο της Κοκκινιάς, εκεί που ο θάνατος του ενός, γίνεται ζωή για τον άλλο.

Γιατί οι δικοί μας νεκροί, φεύγουν για να δώσουν ζωή και αξιοπρέπεια, σε όσους έμειναν πίσω.

Ξέρω ότι, ο πόνος είναι αβάσταχτος και θα γίνει χειρότερος. Πως είναι δυνατόν να ακούς ότι, ήταν «υποδειγματικός κρατούμενος»; Ότι το αδίκημα «τελέστηκε εν όψει συγκειμένων συνθηκών» όταν, πριν λίγες μέρες, τα ίδια χέρια, υψώνονταν ναζιστικά, μέσα στο σχολείο; Όταν τα απομεινάρια των φασιστοειδών, ξεμύτησαν πάλι και διεκδικούν ρόλο, όχι στην πολιτική ζωή, αλλά στην καθημερινότητα των ανθρώπων, βάζοντας συχνά και την ατζέντα;

Πριν ένα χρόνο εσύ και το παλικάρι σου τους νικήσατε

Και ποια δικαιοσύνη είναι αυτή, που έγινε τώρα ξαφνικά, «πονόψυχη» με το φταίχτη, ενώ είναι κόλαφος, για κάθε αδύναμο;

Στα στενά της Αμφιάλης, ο κόσμος ανασαίνει ελεύθερα, μα χρειάστηκε το παλληκάρι σου, για να σταματήσει, το στιλέτο της μαυρίλας και του μίσους.

Πριν ένα χρόνο όμως, εσύ και το παλληκάρι σου, τους νικήσατε. Δώσατε τη μάχη για όλους μας. Γίνατε φάρος και οδηγός, κρίκος μια αλυσίδας, που στην άλλη άκρη, οδηγεί με σιγουριά, σε ένα δικαιότερο και καλύτερο κόσμο.

Από τότε χιλιάδες νέα παιδιά και μεγάλοι, ζουν με το σύνθημα «Ο Παύλος Ζει». Μαζί με το σύνθημα ζουν με τις αξίες και τα ιδανικά του Παύλου, αυτά που του έμαθες εσύ και συνεχίζεις να μας διδάσκεις, με την στάση σου, όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Παύλος δεν έμεινε εκεί, για τους φίλους του. Έμεινε εκεί για όλους μας.

Για όλα αυτά σε ευγνωμονούμε, σου στέλνουμε την αγάπη μας και να ξέρεις ότι, δεν εφησυχάζουμε.

Δεν θα τους χαρίσουμε, ούτε μια σπιθαμή δημοκρατίας.

Ξέρουμε άλλωστε.

«Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.
Είναι τέτοια, που αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο
δεν έχουμε ελπίδα.» (Μπέρτολτ Μπρέχτ)

Κράτα…

Από ένα γιο, στη μάνα όλου του κόσμου…

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr