Οι βιογραφίες «οδηγούν» την κούρσα της κινηματογραφικής βιομηχανίας

Πραγματικές ανθρώπινες ιστορίες που αφορούν σε αθλητές, πολιτικά πρόσωπα, προσωπικότητες της οικονομικής ζωής, της επιστήμης, προσωπικότητες που ανέδειξε ο πόλεμος, ή ακόμη και προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που ξεχώρισαν, για καλό ή για κακό, ενδεδυμένες με λίγο – ή αρκετό sex – αίμα ίσως και βία, έχουν καταφέρει να προσελκύουν το κινηματογραφικό κοινό, που βιώνοντας δύο τρεις ώρες μια περισσότερο ή λιγότερο επώδυνη ή χλιδάτη ιστορία, βγαίνει από την αίθουσα ανακουφισμένο, εντυπωσιασμένο, συγκλονισμένο…

Όχι ότι τα προηγούμενα χρόνια δεν βλέπαμε τέτοιες ιστορίες: Θυμηθείτε την Μέριλ Στριπ να υποδύεται τη Θάτσερ στη «Σιδηρά Κυρία», τον Κόλιν Φερθ στον «Λόγο του Βασιλιά», τη Σαρλίζ Θερόν στο «Monster» και τόσες ακόμη. Όμως το μαζικό boom των βιογραφικών ταινιών ξεκίνησε το 2014 και συνεχίζεται ακάθεκτα και το 2015.

Αρχές του 2014 είδαμε στις ελληνικές αίθουσες τον «Ρενουάρ» μια ταινία του Ζιλ Μπουρντό, με μουσική του «δικού» μας Alexandre Desplat, μια ταινία που αποτέλεσε την επίσημη υποψηφιότητα της Γαλλίας για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας 2014. Η «Μαγική Ομπρέλα» του Τζον Λι Χάνκοκ, μας ξενάγησε στην ιστορία του Ουόλτ Ντίσνεϊ και της ταινίας Mary Poppins, πενήντα χρόνια μετά την προβολή της. «Λίντα Λάβλεϊς: Το Βαθύ Λαρύγγι». Λίγο η προσπάθεια της πρωταγωνίστριας Αμάντα Σέϊφριντ να μετακινηθεί από το ύφος των ρομαντικών ταινιών, όπου είχε καθιερωθεί, λίγο το καυτό θέμα που προδίδει ο τίτλος, έκαναν τη βιογραφία της Λάβλεϊς μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική ιστορία, που ωστόσο δεν έφτασε ποτέ ως τις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες…

«Μαντέλα: ο Δρόμος προς την Ελευθερία»: Μια απίστευτη αληθινή ιστορία, για τον άνθρωπο που ενέπνευσε ολόκληρο τον κόσμο. Η εξαιρετική ερμηνεία του Ίντρις Έλμπα, του χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού Ρόλου σε δράμα.

«Καμίλ Κλοντέλ 1915»: Η Ζιλιέτ Μπινός σε σκηνοθεσία Μπρουνό Ντιμόν, υποδύεται τη γλύπτρια, μούσα και σύντροφο του Ροντέν, Καμίλ Κλοντέλ, και ασχολείται με τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής της, όσο παραμένει έγκλειστη σε άσυλο, κατά παραγγελία των γονιών της.

«Βαλς με τη Μόνικα»: την πραγματική ιστορία της θρυλικής τραγουδίστριας της jazz, στη Σουηδία, της Monica Zetterlund, και την περίοδο της μεγάλης της καταξίωσης κατά τη δεκαετία του ’60, μας «σύστησε» η ταινία αυτή, που, παραδόξως προβλήθηκε και στην Ελλάδα!

«Το Χέρι του Ενός Εκατομμυρίου» σε σκηνοθεσία Κρεγκ Γκιλέσπι, μάς μεταφέρει την πραγματική ιστορία του manager παικτών JB Bernstein, τον οποίο υποδύεται ο Jon Hamm, και ο οποίος για να μη χρεοκοπήσει, καταστρώνει ένα σχέδιο ώστε να ανακαλύψει τον επόμενο μεγάλο παίκτη του μπέιζμπολ.

Το 2014 ο Κόλιν Φερθ πρωταγωνίστησε σε ακόμα μία βιογραφία, τον «Κύκλο των Αναμνήσεων», ως Έρικ Λόμαξ, ένας από τους χιλιάδες αιχμαλώτους πολέμου που αναγκάστηκαν να εργαστούν για την κατασκευή του σιδηρόδρομου που θα ένωνε την Ταϊλάνδη με τη Βιρμανία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το καλοκαίρι του 2014 είδαμε και στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες την μουσική ταινία – βιογραφία «Get On Up: The James Brown Story» για τον θρυλικό τραγουδιστή που έγινε εμβληματικό πρόσωπο της μουσικής του 20ου αιώνα, ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου η ταινία «Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή», διεκδίκησε τον Χρυσό Φοίνικα, μέσα από την ψυχεδελική, διεισδυτική κινηματογραφική ματιά του Μπερτράν Μπονελό, που κατέγραψε το πορτρέτο μιας καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας που βασανίστηκε από την ίδια την εύθραυστη φύση της.

Στο κλείσιμο του 2014 είδαμε στις αίθουσες την «Γκρέις του Μονακό», που, αν και άνοιξε το Φεστιβάλ Καννών, δεν κατάφερε να συγκινήσει κοινό και κριτικούς κι έτσι η πρωταγωνίστρια Νικόλ Κίντμαν, δεν ταυτίστηκε υποκριτικά στη συνείδηση του κοινού με την όμορφη πριγκίπισσα.

Το 2015 κατακλύζεται κυριολεκτικά από τέτοιες ιστορίες. Δεν είναι τυχαίο που στα φετινά Όσκαρ οι αληθινές ιστορίες σχεδόν μονοπώλησαν το τοπίο.

Έτσι, τα «Μεγάλα Μάτια» του Τομ Μπάρτον, δημιούργησαν μια στροφή στο προφίλ του, καθώς δεν είδαμε μια χαρακτηριστική «Μπαρτονιάδα» αλλά μια ταινία με νέα πρωταγωνίστρια για τα δεδομένα του, την πέντε φορές προτεινόμενη για Όσκαρ Έιμι Άνταμς και τον δυο φορές βραβευμένο με Όσκαρ Κριστόφ Βαλτζ.
Η ταινία επικεντρώνεται στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σε ένα σκάνδαλο μεγατόνων που συγκλόνισε την παγκόσμια καλλιτεχνική κοινότητα τη δεκαετία 60’ και αφορούσε στη ζωή της επιτυχημένης ζωγράφου Μάργκαρετ Κιν, η οποία έγινε διάσημη με τους πίνακες που αναπαριστούσαν γυναίκες και παιδιά με τεράστια λυπημένα μάτια και κατάφεραν να γίνουν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία πίσω στην εποχή της αλλά κάτω από την «ετικέτα» του ονόματος του συζύγου της.

«Το Παιχνίδι της Μίμησης» έπαιξε γερά στα φετινά Όσκαρ και ήταν η ερμηνεία του πρωταγωνιστή της Μπένεντικτ Κάμπερμπατς ως Άλαν Τούρινγκ, ενός επιστήμονα που κατάφερε να σπάσει τον κώδικα των Ναζί «Αίνιγμα» , ήταν ο εφευρέτης στην ουσία του ηλεκτρονικού υπολογιστή, όμως φυλακίστηκε ως ομοφυλόφιλος στη Αγγλία της εποχής του που θεωρούσε την ομοφυλοφιλία έγκλημα.

Η ταινία και οι πρωταγωνιστές κονταροχτυπήθηκαν στους «θεσμούς» της Ακαδημίας με την «Θεωρία των Πάντων» μια ταινία για τη ζωή του αστροφυσικού Στίβεν Χόκινγκ και ο Έντι Ρεντμέιν κατάφερε να κλέψει στο παρά πέντε το Όσκαρ καλύτερου Α’ Ανδρικού Ρόλου από τον Κάμπερμπατς, όχι μόνο σε αυτήν αλλά και στις βραβεύσεις που προηγήθηκαν, ενώ προκάλεσε τη συγκίνηση του πραγματικού Χόκινγκ, οδηγώντας μάλιστα σε ένα θεματικότατο media event από αυτά που το Χόλιγουντ αγαπά να προβάλλει, με τους δύο Χόκινγκ να φωτογραφίζονται μαζί…

Η Ρις Γουίδερσπουν κατάφερε να προταθείς για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου ως «Άγρια». Ένας ασυνήθιστος ρόλος για την έμπειρη αμερικανίδα ηθοποιό που άβαφη και ατημέλητη πήρε δρόμους και βουνά με σακίδιο στην πλάτη υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ζαν Μαρκ Βαλέ στον ρόλο μιας γυναίκας που ο κόσμος της καταρρέει κι εκείνη προσπαθεί να βρει σταθερές μέσα από την περιπλάνηση στην άγρια αμερικανική γη…

«Foxcatcher»: Είναι η ταινία που απέσπασε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών 2014. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, αφηγείται τη σκοτεινή ιστορία ενός εκκεντρικού εκατομμυριούχου και δύο πρωταθλητών στην πάλη, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Σεούλ, το 1988. Μια συγκινητική ιστορία αδερφικής αγάπης, τυφλής πίστης και διαφθοράς που συνοδεύει τη δύναμη και τον πλούτο, που οδήγησε ως τα Όσκαρ και τον Στιβ Καρέλ!

«Ο Κύριος Τέρνερ»: Μια ταινία που ελάχιστα «ακούστηκε» μάλλον λόγω θέματος αλλά και βρετανικής καταγωγής, ήρθε από τον κινηματογραφικό μετρ του κοινωνικού ρεαλισμού, τον βρετανό, Μάικ Λι, ο οποίος καταπιάστηκε με μια ισχυρή, αληθινή ιστορία, αυτήν του ζωγράφου Ουίλιαμ Τέρνερ. Ο ρόλος χάρισε στον πρωταγωνιστή του Τίμοθι Σπολ ένα βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών και πολλά θετικά σχόλια από τους λίγους που την παρακολούθησαν, αλλά μέχρι εκεί…

Μια ταινία που αντίθετα, απασχόλησε αρκετά την ελληνική κινηματογραφική επικαιρότητα είναι «Ο Ελεύθερος Σκοπευτής» σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με πρωταγωνιστές τους Μπράντλεϊ Κούπερ και Σιένα Μίλερ και αφορά στον, Κρις Κάιλ, τον πιο θανατηφόρο ελεύθερο σκοπευτή στην ιστορία του αμερικανικού στρατού. Ο Κλιντ Ίστγουντ, εστίασε στα τραύματα που καταφέρνει ένας πόλεμος, όχι μόνο στην ψυχοσύνθεση του στρατιώτη αλλά και στο οικογενειακό του περιβάλλον!

Το «Selma» της Άβα ΝτυΒερνέ, με τον Ντέιβιντ Ογελόουο στοον πρωταγωνιστικό ρόλο, μάς μεταφέρει σε μία ταραγμένη περίοδο, στη δεκαετία του ‘60, παρουσιάζοντας τους αγώνες που έκανε ο μεγάλος αγωνιστής Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, καθώς και την πορεία διαμαρτυρίας που οργάνωσε από την πόλη Σέλμα ως την Αλαμπάμα προκειμένου να αναγνωριστούν τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των μαύρων.

Η Αντζελίνα Τζολί, πίσω από την κάμερα αυτή τη φορά, με τον «Αλύγιστο», εξιστορεί την περιπέτεια του αθλητή στίβου Λούι Ζαμπερίνι που κατόρθωσε να επιβιώσει από αεροπορικό δυστύχημα, επιπλέοντας σε μια σχεδία επί 47 μέρες, πριν τον ανακαλύψουν οι Ιάπωνες και τον στείλουν σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, όπου η επιβίωσή του δεν μπορεί να ερμηνευθεί παρά ως «θαύμα»…

Στο μεταξύ στα σκαριά βρίσκονται πολλές ακόμη αληθινές ιστορίες , όπως το «The Elephant Man», το «Tesla», το «Blonde» με την Τζέσικα Τσαστέιν να υποδύεται τη Μέριλιν Μονρό, «The Danish Girl» με τους Έντι Ρεντμέιν και Άμπερ Χερντ, επίσης εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία ενός ζευγαριού δανών καλλιτεχνών, μια ιστορία για τον άνθρωπο που ανακάλυψε τους Beatles με τίτλο «The Fifth Beatle», το “The Einstein Handshakes” του Πίτερ Γκριναγουέι, και πολλές ακόμη που θα δούμε, αν φθάσουν ως την χώρα μας, από το 2016 – 2017 κι έπειτα…

Τζένη Παπαγεωργίου