Έτσι νικήσαμε… για την Ελλάδα!..

!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=”//platform.twitter.com/widgets.js”;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,”script”,”twitter-wjs”);

Ημερολόγιο ελληνο-αλβανικού μετώπου (1940-41)

Σελίδες: 192

[…Κι η δόξα της ημέρας εκείνης, αιγλοβολούσε μέσα από το σίδερο και τη φωτιά και την καταστροφή που φέρνει πάντα ο κάθε πόλεμος. Κι εκείνη η αιγλοβολία με το άπλετο φως που σκόρπιζε τότε καταύγαζε ολόκληρο τον πλανήτη μας. Γι’ αυτό και οι λαοί του, βλέπανε τη χώρα μας σαν ένα έκλαμπρο διαμάντι που η ανταύγιά του τους θάμπωνε και τους θόλωνε τη σκέψη και έτσι δεν μπορούσανε να ιδούν και να εξηγήσουν, πώς οι Έλληνες, ένας τόσο μικρός, σε πλήθος, λαός πετύχαινε τόσο μεγάλα πολεμικά κατορθώματα, που άλλοι λαοί πιο μεγάλοι και πιο ισχυροί με περισσότερα και τελειότερα πολεμικά μέσα δεν τα πετυχαίνανε αυτά, αλλά τουναντίον μέσα σε λίγες μέρες υποδουλωνόντανε.

Κι ακόμη τότε με τις αλλεπάλληλες νίκες του ο στρατός μας, έκανε όλους τους λαούς να αναθαρρήσουν και επί πλέον αυτές οι νίκες έκαναν ώστε και ο μύθος του αήττητου του άξονος να διαψευσθεί.

Έτσι οι Έλληνες δίδασκαν σ’ όλους τους λαούς της Γης τι θα πει ελευθερία και πώς αυτή δεν χάνεται.

Αλλά και το θαύμα εκείνο η χώρα μας το πετύχεναι, γιατί όλοι οι Έλληνες -άνδρες, γυναίκες, γέροντες και παιδιά – σαν ένας άνθρωπος όλοι τους ενωμένοι, με αυτοθυσία υπερασπιζόντανε την ελευθερία τους, γιατί μόνον όταν την χάσει κανένας τότε αισθάνεται τη μεγάλη της δόξα.

Γιατί η ελευθερία δημιουργεί εποικοδομητικά πάντοτε και ποτέ δέν καταστρέφει…]

Ο Αλέξανδρος Νικηφόρου Γκούσης (1905-1984), φαρμακοποιός, γεννήθηκε στις 1 Ιουλίου 1905 και απεβίωσε την 21η Μαΐου 1984. Τελείωσε το γυμνάσιο στην πόλη της Κέρκυρας το 1923 και εν συνεχεία εισήχθη στην φαρμακευτική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου και αποφοίτησε το 1927. Έκανε πρακτική εξάσκηση στα νοσοκομεία Μεσολογγίου και Τρικάλων και εν συνεχεία υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός έως το 1929. Μετά την αποφοίτησή του, του έγινε πρόταση από τη μεγάλη φαρμακοβιομηχανία Bayer να εργαστεί σαν ερευνητής στα ομώνυμα εργαστήριά της στη Γερμανία την οποία και απέρριψε. Έτσι προτίμησε να υπηρέτηση την τοπική κοινωνία της γενέτειράς του στη Λευκίμμη Κερκύρας. Στις 10 Ιουνίου 1929 του εξεδόθη η άδεια λειτουργίας του φαρμακείου του, το οποίο διατήρησε μέχρι την πρόωρη συνταδιοξότησή του το 1966.