Η θεραπεία αποστέρησης ανδρογόνων μειώνει τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του προστάτη

Οι άνδρες με επιθετικής μορφής καρκίνο του προστάτη, μπορούν να μειώσουν στο μισό τον κίνδυνο θανάτου, κάνοντας θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, σύμφωνα με νέα ανασκόπηση που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Journal of the American Medical Association.

Επίσης η ορμονικά στοχευμένη αγωγή δεν αυξάνει την πιθανότητα θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, κάτι που είχε υπονοηθεί στο πρόσφατο παρελθόν από κάποιες ερευνητικές εργασίες.

Οι επιστήμονες του Αντικαρκινικού Ινστιτούτου Dana-Farber και του Νοσοκομείου Brigham and Women’s στη Βοστόνη σημειώνουν στην ανασκόπησή τους ότι «τα αποτελέσματα είναι αρκετά καθησυχαστικά για την πλειοψηφία των ασθενών που σκέφτονται να υποβληθούν σε θεραπεία αποστέρησης ανδρογόνων για την αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη.»

Σύμφωνα με εκτίμηση του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ περίπου 241.000 άνδρες αναμένεται να έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη μέχρι και το τέλος του 2011, ενώ περίπου 34.000 θα αποβιώσουν από τη νόσο.

Η λεγόμενη θεραπεία αποστέρησης ανδρογόνων αποτελεί την βασική θεραπευτική προσέγγιση για τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη. Τα φάρμακα καταστέλλουν την παραγωγή τεστοστερόνης, η οποία είναι διαπιστωμένο ότι προάγει την ανάπτυξη του καρκίνου.

Όμως η ορμονοθεραπεία έχει σχετιστεί και με παρενέργειες όπως εξάψεις, αύξηση βάρους, διαβήτη, απώλεια ερωτικής διάθεσης και επίσης με καρδιαγγειακά προβλήματα. Μια πρόσφατη μελέτη συσχέτισε την ορμονικά στοχευμένη θεραπεία με αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης θρόμβων αίματος.

Οι Αμερικανοί ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσοι οι ισχυρισμοί αυτοί επαληθεύονταν σε «δύσκολες» σχεδιαστικά μελέτες. Επαναξιολόγησαν λοιπόν τα αποτελέσματα 11 ερευνών που με τυχαία επιλογή είχαν συμμετάσχει άνδρες με υψηλού κινδύνου καρκίνο του προστάτη σε θεραπεία αποστέρησης ανδρογόνων ή όχι, και είχαν τεθεί υπό ιατρική παρακολούθηση για μια δεκαετία.

Συνολικά, το δείγμα συμπεριέλαβε 2.500 άνδρες που έκαναν ορμονοθεραπεία για διάστημα τριών μηνών και άνω, και μια ομάδα 2.300 ανδρών που δεν έκαναν θεραπεία και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Κατά την παρακολούθηση του δείγματος, το 38% των ασθενών της ομάδας παρέμβασης απεβίωσε από οποιαδήποτε αιτία, συγκριτικά με το 44% της ομάδας ελέγχου.

Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων ήταν εμφανέστερες όταν επρόκειτο για θανάτους που οφείλονταν στον καρκίνο του προστάτη: 14% των ανδρών που έκανε ορμονοθεραπεία απεβίωσε, συγκριτικά με το 22% των ανδρών που δεν έκανε αγωγή.

Όταν οι ερευνητές εξέτασαν παθήσεις όπως καρδιακή νόσο και εγκεφαλικό επεισόδιο, δεν προέκυψαν διαφορές: το 11% των ανδρών και στις δυο ομάδες απεβίωσε από καρδιαγγειακή αιτία, στις οκτώ μελέτες που ανέφεραν στοιχεία για την συγκεκριμένη παράμετρο.

Αναλύοντας περαιτέρω τα αποτελέσματα οι επιστήμονες δεν εντόπισαν επιπλέον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου από τα φάρμακα σε άνδρες μεγαλύτερους ή μικρότερους των 70 ετών, ή σε αυτούς που είχαν κάνει ορμονοθεραπεία είτε για περισσότερους από έξι μήνες ή για περισσότερα από τρία χρόνια.