Συνέντευξη τύπου έδωσε το μεσημέρι της Παρασκευής 11/11, ο ανατρεπτικός Αυστριακός σκηνοθέτης Ούλριχ Ζάιντλ, ο οποίος παρευρίσκεται στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Με εκτενές αφιέρωμα στο έργο του, αποτελεί έναν από τους «εκλεκτούς» προσκεκλημένους της φετινής διοργάνωσης.

Προλογίζοντας τη συνέντευξη Τύπου, ο διευθυντής του Φεστιβάλ, Δημήτρης Εϊπίδης, ανέφερε πως παρουσιάζει για δεύτερη φορά το έργο του Ούλριχ Ζάιντλ – η πρώτη ήταν πριν δέκα χρόνια στο Τορόντο. Αναφέρθηκε μάλιστα στο workshop που παρουσίασε ο σκηνοθέτης πριν τη συνέντευξη τύπου, για το νέο -ανέκδοτο ακόμη- project του, «Paradise«. «Ήταν ένα μάθημα καλού κινηματογράφου, τίμιου, δυναμικού, που «ακουμπάει» στην αίσθηση του θεατή και τον οδηγεί σε νέους «χώρους», σχολίασε χαρακτηριστικά.

Ο Ούλριχ Ζάιντλ, παρουσιάζοντας τον εαυτό του, είπε πως, έχοντας ξεκινήσει από τη ζωγραφική και έπειτα τη φωτογραφία, αποφάσισε να παρακολουθήσει σχολή κινηματογράφου στα 26 του, καθώς η «καταγωγή» του από μια αστική, καθολική ομογένεια, τον έκανε να μην έχει την βεβαιότητα ότι μπορεί να κάνει ένα τέτοιο επάγγελμα. Ήταν για την οικογένειά του, κάτι το αδιανόητο. Το γεγονός όμως ότι καθυστέρησε να καταλάβει πού πηγαίνει, τον βοήθησε να συγκεντρώσει εμπειρία, δουλεύοντας με περιθωριακές ομάδες, outsiders, για τους οποίους τρέφει μεγάλη συμπάθεια και έμαθε να βλέπει πίσω από την επιφάνεια.

Ο Ζάιντλ είναι γνωστός για τα ντοκιμαντέρ του αλλά και για ταινίες μυθοπλασίας. Τα όρια, είναι συχνά δυσδιάκριτα. Τι απαντά;

«Για μένα δεν υφίσταται το δίλημμα, ντοκιμαντέρ ή μυθοπλασία. Όταν καταλήξω στο θέμα μου, αυτό με οδηγεί από μόνο του σε έναν δρόμο. Συχνά τα δύο είδη μπλέκονται. Ξεκίνησα πάντως με ντοκιμαντέρ και έκανα μυθοπλασία μετά τις «Σκυλίσιες μέρες». Η αλήθεια είναι ότι το ντοκιμαντέρ σου δίνει μεγάλη ελευθερία έκφρασης ενώ η μυθοπλασία σε περιορίζει, χρειάζεται περισσότερη οργάνωση, περισσότερα χρήματα, είναι μεγαλύτερη η ευθύνη που έχεις απέναντι στους συνεργάτες και υπάρχουν όρια γενικότερα. Για παράδειγμα, στο ντοκιμαντέρ, δεν μπορείς να πείσεις κάποιον να πεθάνει, ενώ στο fiction απλά το στήνεις.
Γενικά πάντως το θέμα για μένα είναι, τί θέλω να δείξω και όχι το πώς.»

Για τα ιδιαίτερα πλάνα του που εστιάζουν στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών του, εξηγεί:

«Τα κάδρα αυτά, όπου ο ηθοποιός κοιτάζει με απόλυτη ευθύτητα την κάμερα, τα στήνω με ακρίβεια χιλιοστού! Είναι κάτι μαγικό, όπου η ζωή παγώνει για μια στιγμή αλλά σε αντίθεση με το στιγμιότυπο μιας φωτογραφίας, οι πρωταγωνιστές του πλάνου συνεχίζουν να αναπνέουν…»

Για το νέο του project «Paradise«, αναφέρει ότι, στην αρχή, δεν ήξερε πού θα τον πάει. Ξεκίνησε για μία ταινία με τρία επεισόδια κι έφτασε να έχει υλικό για τρεις ταινίες. Και οι τρεις έχουν επίκεντρο ένα μόνο πρόσωπο, διαφορετικό όμως σε κάθε ταινία, σε αντίθεση με ότι συνήθιζε να κάνει στις προηγούμενες ταινίες του, όπου οι ήρωες ήταν «δικτυωμένοι» μεταξύ τους από φιλμ σε φιλμ.

Στην ερώτηση αν εξακολουθεί να είναι «καθολικός» απαντά ευθέως: «Έχω βγει από την εκκλησία αλλά εξακολουθώ να ψάχνω το Θεό».

Τζένη Παπαγεωργίου

Διαβάστε περισσότερα στη συνέντευξη που έδωσε ο σκηνοθέτης στο in.gr

Διαβάστε επίσης:
Ελληνικές ταινίες και συμπαραγωγές στο 52ο ΦΚΘ
Τα highlights του 52ου ΦΚΘ: στηρίζοντας τους ανέργους
«Ανοιχτοί Ορίζοντες» στο 52ο ΦΚΘ
«Ματιές Στα Βαλκάνια»
Ανατρεπτικές φωνές στο 52ο ΦΚΘ
Καταθέσεις κινημ/κών σχεδίων για το 52ο ΦΚΘ
Βραβείο Μιχάλη Κακογιάννη καθιερώνει το ΦΚΘ
Ο αισιόδοξος κύριος Ρασούλοφ: «Δεν αισθάνομαι ακόμη αναγκασμένος να πω «Αντίο» στην πατρίδα μου»
Διαβάστε ακόμη στο www.vima.gr: Αλεξάντρ Σοκούροφ: «Όλοι είμαστε Φάουστ»


Το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διεξάγεται από τις 4 έως τις 13 Νοεμβρίου 2011. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του φεστιβάλ: http://www.filmfestival.gr/

Το in.gr είναι Χορηγός Επικοινωνίας


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Ειδήσεις Σήμερα: