Μέσα από την προσωπική αφήγηση της Ιλίρας, μιας νεαρής γυναίκας, προσεγγίζουμε τη σημερινή συνθήκη που βιώνουν οι Αλβανοί που ζουν στην Ελλάδα, αλλά και εκείνοι που, έχοντας αποκτήσει γνώση ή και κάποια μικρή περιουσία, επιχειρούν να κτίσουν ένα καλύτερο μέλλον πίσω στη χώρα τους.
Τα Βαλκάνια είναι μια πλεξούδα… Χέρια που αγγίζουν με τον ίδιο τρόπο, μάτια που δακρύζουν με ίδιες υγρασίες, μουσικές που τραγουδούν τους ίδιους δρόμους, συγγενεύουμε συγκινητικά.
Διαδρομές στην Αθήνα, τα Τίρανα, στην ιστορία και τη μνήμη, με οδηγούς τρεις οικογένειες που έζησαν τους ξέφρενους ρυθμούς της πρόσφατης ιστορίας και άθροισαν τα πιο ετερόκλητα βιώματα, για να καταλήξουν στην Ελλάδα.
Στον αφηγηματικό κορμό της ταινίας χρησιμοποιούνται αποσπάσματα από το ποίημα «Το παράθυρο» του Γιάννη Ρίτσου, στο οποίο βασίστηκε ο Αλβανός ηθοποιός Ενκε Φεζολλάρι για μια παράσταση που ανέβασε στην Αθήνα. «Τίποτα δεν είναι που να μην μπορείς να το δείξεις περήφανα και να το τραγουδήσεις»…

Οι ήρωες του ντοκιμαντέρ αφηγούνται την περιπέτεια της μετανάστευσης και της γλώσσας.
Ο λυρικός ποταμός ποίησης του Γιάννη Ρίτσου αρδεύει τα στόματα των αφηγητών και η ταινία περιμένει στις εκβολές για να καταδυθεί μέσα από το βλέμμα τους σε μια περιδίνηση στο τοπίο της ετερότητας…
Και τη μεταμορφώνει σε οικείο τοπίο για την υποδοχή του άλλου μας εαυτού.
Ένα παράθυρο για τον καθένα μας.
Ένα παράθυρο στον μέσα και στον έξω κόσμο.

Ειδήσεις Σήμερα: