Η Κυριακή Σπανού («Αραβοϊσραηλινός Τσελεμεντές») παρουσιάζει για 12 παραστάσεις τη σατιρική κωμωδία του Χουρμούζη «Ο υπάλληλος» στο θέατρο Άλεκτον από την Τετάρτη 4 Μαϊου.
Έργο, γραμμένο το 1836, δηλαδή 6 μόλις χρόνια μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Ο Χουρμούζης στην εισαγωγή του λέει, πως «αφού τα έψαλλα στους ξένους, σειρά έχουν οι δικοί μας». Και όταν λέει δικοί μας εννοεί τους αδηφάγους ανώτατους κρατικούς υπαλλήλους.

Το έργο:
Ο ανώτατος Υπάλληλος κύριος Ολυμπιάδης ψάχνει τρόπο να ζητήσει αύξηση του μισθού του από τον τότε «πρωθυπουργό» (αντιβασιλέα του Όθωνα). Και για επιχείρημα, τού ’ρχεται η φαεινή ιδέα: «Δευτέρα με Δευτέρα οκτώ μέρες, και Δευτέρα 16 και Δευτέρα 24 και Δευτέρα 32. Γιατί λοιπόν τις τέσσερις εβδομάδες μας τις περνούν για τριάντα ημέρες, ενώ είναι κανονικά 32; Δύο ημέρες περιπλέον είναι 33 δραχμαί και 33 λεπτά…». Κι από κει και πέρα σε διαδοχικά καρέ ξεδιπλώνεται ο μηχανισμός της διαφθοράς γύρω από την καρέκλα του Σύμβουλου Διευθυντή κύριου Ολυμπιάδη.

Ο συγγραφέας:
Ο Μ. Χουρμούζης, εκ Κωνσταντινουπόλεως, αγωνιστής του 1821, αυτοδίδακτος συγγραφέας και βουλευτής υπήρξε μια ξεχωριστή και παθιασμένη φωνή για την εποχή του. Έγραψε σατιρικές κωμωδίες, οι γνωστότερες είναι Ο Λεπρέντης, Ο Τυχοδιώκτης και Ο Υπάλληλος, καθώς και μία μετάφραση του Πλούτου του Αριστοφάνη που ανέβασε ο Κουν χωρίς να γνωρίζει το όνομα του μεταφραστή. Τα έργα του Χουρμούζη, εξαιτίας των σατιρικών τους στόχων, δεν μπορούσαν να ανεβούν και έτσι παρέμεινε άγνωστος μέχρι τη Μεταπολίτευση, δηλαδή σχεδόν 150 χρόνια.

Σημείωμα σκηνοθέτη:
Η παράσταση Ο (Εθνικός) Υπάλληλος οργανώνεται γύρω από τη δραματουργική επιλογή να υποδυθούν τρεις ηθοποιοί τους 12 βασικούς ρόλους του έργου και αυτό το θέατρο μέσα στο θέατρο δίνει χαρακτήρα περφόρμανς στο ύφος της παράστασης. Οι τρεις ηθοποιοί μέσα από μια εναλλαγή «μασκών» αφηγούνται το γελοίο αλλά και αμείλικτο μηχανισμό της διαφθοράς και της απάτης που λες και θεσμοποιήθηκε μαζί με την ίδρυση του Κράτους. Άλλωστε η κεντρική εικόνα του έργου είναι η Monopoly όπου πουλιέται και αγοράζεται η Ελλάς. Η παρέλαση της ευφυΐας που ξεδιπλώνεται στην επινόηση της καλύτερης μεθόδου εξαπάτησης του άλλου, του συμπολίτη, σε έναν ανταγωνισμό απάτης είναι ανησυχητικός. Η υποκρισία, το τέχνασμα και η παντελής έλλειψη ενδοσκόπησης -τι κωμικά πρόσωπα θα ήταν άλλωστε- κυριαρχούν. Μπορεί κανείς βλέποντας το Χουρμούζη να κάνει τη θλιβερή διαπίστωση: σαν να μην πέρασε μια μέρα… εδώ και 200 χρόνια στα θέματα της κρατικής διαφθοράς. «Δυστυχία! Δυστυχία εις την Ελλάδα!». Για αυτό και στο φινάλε οι ηθοποιοί τραγουδούν «Τώρα με θυμηθήκατε που ήρθε αυτή η κρίση!» …εκ μέρους του Χουρμούζη.

Συντελεστές
Σκηνικά- Κοστούμια: Ολυμπία Σιδερίδου
Μουσική: Κώστας Βόμβολος
Χορογραφία: Κωνσταντίνα Μικρούτσικου

Χάρης Φλέουρας
Ηθοποιός: Αντώνης Γκρίτσης
Ηθοποιός: Στάθης Μαντζώρος
Κυριακή Σπανού
Μιχαήλ Χουρμούζης

Ειδήσεις Σήμερα: