ΑΧΤΑΡΜΙΞ 2

Ο Δικαιόπολις ήρωας του Αριστοφάνη
Βλέπει πως τον πόλεμο τον πελοποννησιακό
Και η Σπάρτη και η Αθήνα χάνει
Ζητάει από τους εχθρούς συνθήκη ειρήνης χωριστή
Γι’ αυτόν και τη φαμίλια του αποκλειστική
Σιγά-σιγά όλοι μπαίνουν στη δική του λογική
Και μια καινούρια κοινωνία προκύπτει ιδανική

Ο Αθηναίος πολίτης Δικαιόπολις, απηυδισμένος από τα δεινά του πολέμου, συνάπτει ξεχωριστή συνθήκη ειρήνης για τον εαυτό του και την οικογένειά του αποκλειστικά.

Ομάδες καρβουνιάρηδων από το δήμο Αχαρνέων ξεκινούν να λιντσάρουν το Δικαιόπολη ως προδότη. Οι Αχαρνής, σεβάσμιοι γέροντες και παλαίμαχοι του Μαραθώνα, αποτελούν το χορό του Αριστοφανικού έργου. Με επικλήσεις στον πατέρα Δια και πολεμικές αναμνήσεις κινούνται απειλητικά κατά του Δικαιόπολη.

Εν τω μεταξύ, ο Δικαιόπολις ετοιμάζεται να γιορτάσει τα Διονύσια, μια γιορτή που οι εμπόλεμοι Αθηναίοι έχουν από καιρό ξεχάσει.

Οι Αχαρνής επιτίθενται! Ο Δικαιόπολις τους εκλιπαρεί να τον ακούσουν, ενώ αυτοί τον λιθοβολούν. Ο χορός τελικά πείθεται και η απολογία του Δικαιόπολη αρχίζει, με στοιχεία από την τραγική τέχνη του Ευριπίδη! Καταφέρνει να αγγίξει συναισθηματικά τους Αχαρνής, οι οποίοι σταδιακά μεταστρέφονται υπέρ του· όλοι εκτός από τον στρατηγό Λάμαχο, τον οποίο πάντως ο Δικαιόπολις καταφέρνει να γελοιοποιήσει. Ο Λάμαχος αποχωρεί, ενώ ο πρωταγωνιστής μας, με τη σύσσωμη πια υποστήριξη του χορού ανοίγει το μαγαζί των ονείρων του, ένα μπακάλικο.

Το κείμενο που γράφτηκε ειδικά για την παράσταση από τον Θωμά Βελισσάρη, είναι βασισμένο στους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, ενώ η μουσική της παράστασης βασίζεται στο έργο «Αχαρνής – Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια» του Διονύση Σαββόπουλου.

Μουσική Επιμέλεια: Γρηγόρης Μωυσιάδης
Εικαστική Επιμέλεια: Μαρίνα Γκούμλα
Φωτισμοί: Πολύβιος Σερδάρης
Τεχνική Υποστήριξη: Βικτώρια Ζουμπρίτσκαγια
Οργάνωση Παραγωγής: Θεανώ Αμοιρίδου