Το χρώμα του Χρόνου, Λαύριο – Εικόνες βιομηχανικής μνήμης

Aρχαίες πέτρες και αρχαίες σκουριές, καταπονημένα μεταλλεία με τις σκοτεινές τους στοές, απόκοσμες λεπτομέρειες από βιομηχανικά κτίρια και μηχανήματα – όλα αυτά στο φόντο ενός πανάρχαιου αττικού τοπίου, στα ανεξάντλητα χώματα του Λαυρίου, ιδού ο κρυμμένος κόσμος που ο Γιάννης Ιακωβίδης ανακάλυψε στο βάθος του χρόνου και που ανάγλυφα αποτύπωσε με το οξυδερκές φωτογραφικό του βλέμμα.

Οι δραματικής έντασης φωτογραφίες του Γιάννη Ιακωβίδη, κάποτε αισθαντικά μελαγχολικές, κάποτε απρόσμενα συνταρακτικές, αψευδείς μάρτυρες της ψυχής ενός κόσμου που χάθηκε ανεπιστρεπτί, ενός κόσμου που γεννήθηκε, ανδρώθηκε και επιβίωσε μέσα στη σκόνη της πέτρας, του μετάλλου και της σκουριάς, προσκαλούν τον παρατηρητή να αναστοχαστεί τον χαμένο (ή, και) τον ξανακερδισμένο χρόνο.

Κι όπως ο θεατής συγκρίνει αυτές τις καθαρά εικαστικές εικόνες με τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της πρώτης βιομηχανικής εποχής ή τις ενδείξεις από τα αρχαία ίχνη, αισθάνεται να τον αγκαλιάζει το ειδικό βάρος αυτού του χρόνου. Η πατίνα των φθαρμένων χρωμάτων, οι ασαφείς φιγούρες και τα απρόσμενα ίχνη στους τοίχους, στις μηχανές, στις εγκαταστάσεις, ό,τι σχεδόν με ευλάβεια και πάθος κατέγραψε ο Ιακωβίδης, συγκροτούν έναν μαγικό πίνακα.

Μαγικό επειδή οι φαινομενικά νεκρές του φύσεις στην ουσία αποκαλύπτουν τα ανθρώπινα αποτυπώματα μιας άλλης εποχής: αγέλαστα παιδιά, σκληραγωγημένοι άντρες, αιδήμονες κοπέλες και βασανισμένες γυναίκες αδιόρατα στοιχειώνουν αυτόν τον τόπο. Κάτω από την μαγεία των εικόνων του φωτογράφου ο παρατηρητής αποκρυπτογραφεί ένα κριτικό βλέμμα στη μακρά ιστορία του βιομηχανικού Λαυρίου.

Παρουσίαση του συγγραφέα

Ο Γιάννης Ιακωβίδης γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Έχει καταγωγή από τον Εύξεινο Πόντο και την ορεινή Φθιώτιδα. Σπούδασε Οικονομικά. Ανέκαθεν του άρεσε να ταξιδεύει στον χρόνο, σε άλλους τόπους και άλλες εποχές και κατά καιρούς ασχολήθηκε με την ποίηση και τη ζωγραφική. Όμως τον κέρδισε η φωτογραφία.
Με τον φωτογραφικό του φακό αποτυπώνει εικόνες που αισθάνεται ότι μπορεί κάποια στιγμή να σβήσουν στον χρόνο. Εικόνες που κρύβουν μέσα τους ιστορία. Παλαιότερα, με αφορμή το φωτογραφικό του οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο, πραγματοποίησε δύο μεγάλες εκθέσεις φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη και μία στην Αθήνα.
Εμπνεύστηκε το πιο πρόσφατο φωτογραφικό του ταξίδι στις παλιές εγκαταστάσεις της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου. Οι φωτογραφίες του απεικονίζουν ένα μοναδικό μνημείο βιομηχανικής αρχιτεκτονικής και τεχνολογίας αλλά ταυτόχρονα και ένα σπάνιο μνημείο ανθρώπινου μόχθου.