Η ταινία μας προκαλεί να αναρωτηθούμε ποιοί πραγματικά είμαστε όταν αφαιρεθεί το πλαίσιο που μας περιβάλλει. Είμαστε οι αναμνήσεις μας, οι εμπειρίες μας, τα συναισθήματά μας η απλά αυτό που αναγράφεται στο δελτίο ταυτότητας; Η ταινία συμμετείχε στα φεστιβάλ Σάντανς, Σικάγο, Λος ‘Αντζελες & Σιάτλ.
Ντοκιμαντέρ αγγλικής παραγωγής 2005.
Σκηνοθεσία: Ρούπερτ Μάρεϊ

Το βράδυ της 1ης Ιουλίου 2002 ο Νταγκ Μπρους χάθηκε. Για την ακρίβεια βρέθηκε μόνος του και χωρίς την ταυτότητά του σε ένα βαγόνι του μετρό της Νέας Υόρκης με κατεύθυνση το Κόουνι Άϊλαντ. Δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομά του, τι δουλειά κάνει, τους φίλους και την οι-κογένειά του, τα χρήματα που είχε στον τραπεζικό λογαριασμό του…

Από έναν αριθμό τηλεφώνου που βρέθηκε στην τσέπη του, ο Νταγκ συνδέθηκε με την προηγούμενη ζωή του και οδηγήθηκε στο διαμέρισμά του, στα μαγαζιά της γειτονιάς του, για να γνωρίσει τους φίλους του και τον πατέρα του ξανά από την αρχή. Ο “καινούργιος” Νταγκ στήνει σιγά – σιγά τη ζωή από το μηδέν, αλλάζει επαγγελματικό προσανατολισμό, κάνει καινούριους φίλους και ο μεγαλύτερος φόβος του είναι ένας: Τί θα γίνει εάν επανέλθει η μνήμη του; Έπεσε ο Μπρους θύμα ληστείας όπου τραυματίστηκε στο κεφάλι ή η αμνησία ήταν σύμπτωμα μιας μικρής κύστης που βρέθηκε στον εγκέφαλό του; Ή ήταν μια υποσυνείδητη αντίδραση στο θάνατο της μητέρας του μερικά χρόνια πριν;

Ειδήσεις Σήμερα: