Γυναίκες που διατηρούν μια ιδιαίτερη, σχεδόν φετιχιστική σχέση με τα υποδήματα τους. Γυναίκες που αναζητούν την ευτυχία. Γυναίκες, που ακολουθούν την επιθυμία τους. Η ταινία συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα, στην Μπερλινάλε 2002.
Δραματική κομεντί, Ισπανία, 2002
Σκηνοθεσία: Ραμόν Σαλαζαρ
Μουσική: Πασκάλ Γκαίνε
Φωτογραφία: Νταβίντ Καρετέρο
Παίζουν: Αντόνια Σαν Χουάν, Βίκυ Πένια, Μόνικα Σερβέρα, Άνχελα Μολίνα, Λόλα Ντουένιας
Διάρκεια:135’

Η Aντέλα είναι ζωγράφος: όλα τα έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες. Η μητέρα της Aντέλα διευθύνει έναν οίκο ανοχής. Η Iσαμπέλ έχει πάθος με τα παπούτσια και βρίσκεται στα πρόθυρα διαζυγίου. Η Λέιρε περνά τις νύχτες της χορεύοντας στα κλαμπ και τις μέρες της δουλεύει ως πωλήτρια παπουτσιών. Η Mαρικάρμεν εργάζεται ως οδηγός ταξί και αγωνίζεται να μεγαλώσει τα δύο παιδιά του νεκρού εραστή της.

Πέντε διαφορετικές γυναίκες, σε διαφορετικές ηλικίες που ζουν στη ίδια πόλη, τη Μαδρίτη. Διαδρομές παράλληλες και βίοι ασύμπτωτοι: ακολουθώντας το μοντέλο μιας κατακερματισμένης αφήγησης, ο σκηνοθέτης παρακολουθεί την ζωή τους μέσα στη πόλη.
Οι περιστασιακοί έρωτες, το κυνήγι της αγάπης, οι δυσκολίες μιας ασταθούς συναισθηματικής ζωής,: αυτό είναι το κοινό έδαφος και για τις πέντε γυναίκες. Μετέωρες ανάμεσα στις βαθύτερες επιθυμίες τους και στην σκληρή πραγματικότητα, αποζητούν το πρόσωπο του έρωτα και σαν σύγχρονες Σταχτοπούτες επιθυμούν να «χωρέσουν» στο γοβάκι του πρίγκιπα…

Οι ομοιότητες της σκηνοθετικής προσέγγισης του νεαρού Pαμόν Σαλαζάρ στην πρώτη του ταινία με το ύφος του Πέδρο Aλμοδόβαρ, ξεκινούν και σταματούν στο γυναικείο σύμπαν της ταινίας (αλλά και στην εξαιρετική Aντόνια Σαν Xουάν από την ταινία Όλα για τη Μητέρα. Χωρίς μελοδραματισμούς και υπερβολές, τα γυναικεία πρόσωπα σκιαγραφούνται ανάλαφρα μ’ ένα εμφανές βλέμμα συμπάθειας και κατανόησης, ενώ οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών (μεταξύ των οποίων και η Άνχελα Mολίνα) συμβάλλουν καθοριστικά στο τελικό αποτέλεσμα.