Το εν λόγω πρώτο ραντεβού των Φακέλων Χ με τη μεγάλη οθόνη (1998) είχε διατηρήσει πολλά από τα γνωρίσματα της δημοφιλούς τηλεσειράς, κυρίως τις θεωρίες συνωμοσίας, τις αφανείς οργανώσεις και τις εξωγήινες μορφές ζωής. Κατά τα υπόλοιποα, ήταν μια εμπορική περιπέτεια φαντασίας, με στιγμές επιτυχημένες (η σκηνή με τις μέλισσες και όλο το τελευταίο μέρος στο θαμμένο διαστημόπλοιο), άλλες μέτριες (κάθε τόσο κάποιος δίνει στοιχεία στον Μόλντερ) και ορισμένες εντελώς άστοχες, όπως το φιλί που ανταλλάσσουν (ή δεν ανταλλάσσουν – εξαρτάται από τη βερσιόν που θα δείτε) οι δύο πρωταγωνιστές. Δέκα χρόνια μετά την πρώτη προβολή, το «Fight the Future» αφήνει τις ίδιες ακριβώς εντυπώσεις. Ωστόσο, σε υψηλή ευκρίνεια είναι ένα χάρμα οφθαλμών.

Χωρίς να χάνει ούτε στιγμή την κινηματογραφική της υφή, η εικόνα διαθέτει εξαιρετική λεπτομέρεια. Αν και ορισμένα ημερήσια πλάνα έχουν υποστεί υπερβολική επεξεργασία μείωσης του θορύβου (ο κόκκος έχει απαλειφθεί, αλλά η εικόνα έχει χάσει λίγο τη ζωντάνια και το βάθος), σε γενικές γραμμές τα χρώματα είναι απαλά, ο ήλιος του Τέξας καίει τα τοπία και το λευκό του χιονιού στην Ανταρκτική δείχνει εκτυφλωτικό. Πολύ καλύτερα «γράφουν» οι νυχτερινές λήψεις. Το μαύρο δείχνει βελούδινο και η λεπτομέρεια διατηρείται σε εξαιρετικά επίπεδα. Η μπάντα αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη. Το DTS-HD Master Audio εγγυάται μια ηχητική πανδαισία απόλυτα ταιριαστή με το περιεχόμενο του φιλμ. Τα εφέ στα περιφερειακά ηχεία προσδίδουν αληθοφάνεια στη δράση, με το υπόκωφο βουητό να γίνεται εκκωφαντικό ζουζούνισμα, όταν οι μέλισσες πλημμυρίζουν τα τολ, και με τα ελικόπτερα να… κόβουν βόλτες στο δωμάτιο. Οι χαμηλές συχνότητες δημιουργούν το απαραίτητο δέος και οι πυροβολισμοί ακούγονται αρκετά ρεαλιστικοί. Τα έξτρα (χωρίς ελληνικούς υπότιτλους) περιλαμβάνουν παλιό (Standard Definition) και νέο (High Definition) πρόσθετο υλικό.