
Τ’ αστέρια θα ’ναι πάντα μακριά
Ένα μόλις χρόνο μετά το CD «Βράδιασε, τα Ξαναλέμε» ο Μάνος Ξυδούς κυκλοφορεί ξανά μπαλάντες με παραπονεμένα λόγια και με την γκρίζα όψη της ζωής και της ψυχής σε πρώτο πλάνο. Η έξυπνη ενορχήστρωση και οι σκόρπιες πινελιές από ροκ ή κάντρι δίνουν την εντύπωση της πολυμορφίας και του διαφορετικού ήχου. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, […]
Ένα μόλις χρόνο μετά το CD «Βράδιασε, τα Ξαναλέμε» ο Μάνος Ξυδούς κυκλοφορεί ξανά μπαλάντες με παραπονεμένα λόγια και με την γκρίζα όψη της ζωής και της ψυχής σε πρώτο πλάνο. Η έξυπνη ενορχήστρωση και οι σκόρπιες πινελιές από ροκ ή κάντρι δίνουν την εντύπωση της πολυμορφίας και του διαφορετικού ήχου. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, πρόκειται για ένα άλμπουμ-ρεπλίκα ενός στιλ (λίγο σκοτάδι, λίγο περιθώριο), που φοβάμαι ότι προ πολλού έχει κάνει τον κύκλο του. Στο τραγούδι «Μεριδιάνα», το μοναδικό που λέει ο Χάρης Κατσιμίχας, ο δίσκος αποκτά για λίγα λεπτά το βασικό συστατικό που του λείπει: προσωπικότητα.
- LIVE: Ράγιο Βαγιεκάνο – ΑΕΚ
- Βρετανία: Δεν είναι ΑΙ – Εικόνα από 250 σκυλιά που βρέθηκαν στριμωγμένα μέσα σε ένα σπίτι
- LIVE: Χάποελ Τελ Αβίβ – Ολυμπιακός
- Ισραήλ: Ενέκρινε τους περισσότερους οικισμούς εποίκων στην Δυτική Όχθη στην ιστορία του
- Φρίντα ΜακΦάντεν: Η πιο γνωστή – άγνωστη συγγραφέας της νέας γενιάς αποκαλύφθηκε
- Ιταλία – Ελλάδα 16-14: Ήττα στα… σημεία για την Εθνική (vid)
